บทที่ 1288

หลิงอวี๋รอจนกระทั่งเถาจื่อและคนอื่น ๆ ย้ายและจัดเครื่องเรือนเครื่องใช้ในเรือนบุหงาเสร็จเรียบร้อย แต่ทั้งเซียวหลินเทียนและฉินรั่วซือก็มิสามารถหยุดยั้งพวกเขาได้

ในตอนแรก นางรู้สึกว่ามันแปลกนิดหน่อย ทำให้เกิดความปั่นป่วนครั้งใหญ่เช่นนี้เซียวหลินเทียนจะมิรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร

เมื่อหลิงอวี๋เห็นสาวใช้ซ่อนตัวและแอบย่องไปรอบ ๆ และสังเกตเห็นว่าตอนที่นางออกมาไม่มีองครักษ์เลยสักคน นางก็เข้าใจได้อย่างรวดเร็วว่าเกิดอะไรขึ้น

ตั้งแต่เหตุการณ์ครั้งล่าสุดที่เกี่ยวข้องกับชิวเหวินซวง ตำหนักอ๋องอี้ตนเป็นคนจัดระเบียบใหม่เอง และบุคคลที่น่าสงสัยทั้งหมดที่มิสามารถไว้วางใจได้ก็ถูกขับออกไป

หมิ่นกูที่ตนพาเข้ามาก็จัดการพวกที่ขี้เกียจมากเล่ห์ตั้งแต่เข้ามา

ยิ่งกว่านั้น หลิงอวี๋และหมื่นกูได้เพิ่มเบี้ยหวัดของสาวใช้และคนรับใช้ในตำหนักด้วย ตอนนี้ คนรับใช้ทุกคนในตำหนักก็ฟังพวกเขานาง

ในเมื่อนางยังมิได้ตกต่ำ แล้วคนรับใช้กล้าดีใช้เงินเบี้ยหวัดมาประจบประแจงฉินรั่วซือได้อย่างไร!

องครักษ์ที่บาดเจ็บยิ่งกว่านั้นก็ปวดหัวและเป็นไข้จึงขอให้คนจากเรือนบุหงาไปเอายามาให้ ด้วยบุญกุศลที่สั่งสมมา วันธรรมดาพวกเขายังไม่มีโอกาสที่จะตอบแทน เวลานี้พวกเขาจะกล้าทำให้ตนลำบากอีกหรือ?

เมื่อเข้าใจทั้งหมดนี้แล้ว หัวใจของหลิงอวี๋ที่เพิ่งเย็นลงก็เริ่มรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา

ตั้งแต่ที่นางข้ามเวลามา นางก็มิใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว ย้อนกลับไปตอนนั้นนางถูกทอดทิ้งและโดดเดี่ยว แม้แต่คนรับใช้ก็ยังกล้ารังแกนาง

ยามนี้คนในตำหนักอ๋องอี้ส่วนใหญ่สนับสนุนนางแล้ว

การกระทำของพวกเขาเช่นนี้ล้วนเป็นผลดีต่อตนทั้งนั้น!

ฉินรั่วซือ นี่เป็นแค่วันแรกที่เจ้าได้เข้ามาในตำหนัก แล้วเจ้าก็ยึดครองที่โดยพลการ เช่นนี้มันได้หรือ?

เจ้าดูเถิด คนในตำหนักไม่มีแม้แต่ผู้ใดจะแจ้งให้เจ้าทราบ คิดจะต่อสู้กับข้ารึ!

หลิงอวี๋ยิ้มเยาะเย้ยแล้วพาเถาจื่อกับคนอื่น ๆ กลับไป

ในตอนกลางคืน หลิงอวี๋ให้หลิงเยวี่ยเข้านอนก่อน จากนั้นนางกับเถาจื่อก็รอที่ลานเพื่อให้เซียวหลินเทียนมากดำเนินการลงโทษ