บทที่ 1324

แม้ว่าเซียวหลินเทียนจะพูดมิมาก แต่ข้อความที่สื่อออกมาทำให้จักรพรรดิอู่อันรู้สึกอบอุ่นใจ

นี่เซียวหลินเทียนเป็นห่วงว่า หากตนเดินนำหน้าแล้วองค์หญิงใหญ่รู้ว่ามีทางลับนี้ ตนจะประสบอันตรายเป็นคนแรกหรือ!

“ไป!”

จักรพรรดิอู่อันกึ่งอุ้มกึ่งพยุงพระชายาเส้าเดินตามลงไป องครักษ์เองก็ตามเข้าไปด้วยเช่นกัน

จักรพรรดิอู่อันหันหลังไปแล้วเอ่ย “ขันทีเซี่ย ปากทางทางลับมีปุ่มกดอยู่ เจ้าปิดประตูเสีย! หากเราปิดประตูจากทางด้านใน พวกเขาจะเปิดจากด้านนอกมิได้!”

“พ่ะย่ะค่ะ!”

ขันทีเซี่ยรีบตามลงไปแล้วปิดประตูไปเลย

เซียวหลินเทียนเดินนำหน้าไป เขาก้าวเร็วราวกับจะบิน คิดแค่จะรีบไปรวมตัวกับหลิงอวี๋

ภายในเส้นทางใต้ดินมีการเปิดใช้งานกลไกขึ้น ตะเกียงที่สว่างทั้งกลางวันกลางคืนส่องสว่างขึ้นมา

อีกอย่าง อากาศในทางใต้ดินนี้นอกจากกลิ่นแปลก ๆ เล็กน้อยแล้วก็มิอับชื้น!

ผู้ที่สร้างเส้นทางลับนี้ให้จักรพรรดิสูงสุดในตอนนั้นจะต้องเป็นปรมาจารย์แน่นอน

หลังจากเดินไปได้ประมาณสองร้อยกว่าเมตรก็ยังมิเจอปลายทาง เซียวหลินเทียนจึงค่อนข้างประหลาดใจ ทางใต้ดินนี้สร้างไปจนถึงสถานที่ใดกันแน่?

“เสด็จพ่อ เราจะเดินไปถึงสถานที่ใดพ่ะย่ะค่ะ?”

เซียวหลินเทียนเห็นว่า ข้างหน้ามีทางแยกสามเส้นทางจึงเอ่ยถาม “ควรจะไปทางไหนพ่ะย่ะค่ะ?”

“ทางซ้าย!”

จักรพรรดิอู่อันเอ่ยออกไปโดยมิลังเลเลยแม้แต่น้อย เห็นได้ชัดว่าตอนนั้นที่จักรพรรดิสูงสุดสร้างทางลับนี้ก็ได้บอกความลับของเส้นทางนี้แก่จักรพรรดิอู่อันทั้งหมดแล้ว

เซียวหลินเทียนมองทางลับสองเส้นทางข้าง ๆ แต่มิได้เอ่ยถามใด ๆ

นี่เป็นความลับของเสด็จพ่อ เขามิอยากซักถาม

แต่พระชายาเส้ากลับแอบมองและครุ่นคิดว่าทางลับสองเส้นทางนี้มุ่งไปสถานที่ใดกัน?

นางแอบยินดีกับตนเอง ผู้ที่ก่อเรื่องในครั้งนี้มิใช่องค์ชายคัง มิเช่นนั้นองค์ชายคังไม่มีทางทำสำเร็จเป็นแน่!

พระชายาเส้าครุ่นคิด แล้วมุมปากก็ยกยิ้มเยาะ

เซียวทงใช้ตน แล้วเหตุใดตนมิใช้เซียวทงเล่า!

วันนี้องค์ชายเว่ยกับองค์หญิงใหญ่เป็นแนวหน้าไปแล้ว นางก็จะซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังดูว่ามีโอกาสที่จะได้ฉกฉวยผลประโยชน์หรือไม่!

“ฝ่าบาทเพคะ ฝ่าบาทพยุงหม่อมฉันเช่นนี้จะเหนื่อยเกินไปเพคะ ทิ้งหม่อมฉันไว้ที่นี่เถิด!”