บทที่ 1336

“หลิงอวี๋ รีบมาช่วยเจียงอวี้เร็วเข้า นางจะตายอยู่แล้ว!”

หลิงอวี๋เห็นว่าสถานการณ์จะได้รับชัยชนะแน่นอนแล้ว เพิ่งจะโล่งใจไปได้ก็เห็นอันเจ๋ออุ้มสตรีผู้หนึ่งวิ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

เจียงอวี้?

หลิงอวี๋เห็นว่าเนื้อตัวของอันเจ๋อเต็มไปด้วยเลือด และเขาก็วิ่งกะโผลกกะเผลกเข้ามา นางจึงรีบเข้าไปช่วยทันที

ทั้งสองพาเจียงอวี้ไปที่ด้านหลัง หลิงอวี๋รู้สึกได้ว่า สัญญาณชีพของเจียงอวี้อ่อนแรง นางจึงมิสนใจอาการบาดเจ็บของตนแล้วรีบไปช่วยเจียงอวี้ทันที

“หลิงอวี๋ องค์จักรพรรดิทรงได้รับบาดเจ็บ รีบไปช่วยองค์จักรพรรดิเร็ว!

พระชายาเส้าตะโกนเสียงดังอยู่ด้านนอก

อันเจ๋อได้ยินดังนั้นก็ทั้งร้อนใจทั้งโกรธ กังวลว่าหลิงอวี๋จะสนใจแต่องค์จักรพรรดิมิสนใจความเป็นความตายของเจียงอวี้ จึงเอ่ยกับหลิงอวี๋

“หลิงอวี๋ เจ้าช่วยเจียงอวี้ก่อนเถิด ถือว่าข้าขอร้อง เจียงอวี้ถูกเฮ่อหรงทำร้ายจนเป็นเช่นนี้ก็เพื่อจะช่วยข้า!”

“ทางด้านองค์จักรพรรดิ ข้าจะไปหาคนช่วยพระองค์เอง!”

หลิงอวี๋เห็นความร้อนใจของอันเจ๋อจึงพยักหน้า

อาการของเจียงอวี้หากยังมิช่วยเหลือก็ใกล้จะตายแล้ว ทางด้านองค์จักรพรรดินั่นยังรอได้อีกสักหน่อย

อันเจ๋อเห็นหลิงอวี๋พยักหน้าก็โล่งใจ จากนั้นก็ลากขาที่บาดเจ็บวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

เขารู้ว่าหลิงอวี๋เป็นคนที่รักษาคำพูดมาก ในเมื่อนางรับปากกับตนแล้วก็จะไม่มีทางที่จะละเลยเจียงอวี้แน่นอน

และจักรพรรดิอู่อันก็คิดได้ในเรื่องนี้เช่นกัน เขาถูกไทเฮาประคองมานั่งลงบนบันได ทั้งยังเอ่ยปลอบโยนพระชายาเส้าด้วย

“ข้ายังทนไหว ให้หลิงอวี๋ไปช่วยคนที่ควรช่วยก่อนเถิด! คนที่ช่วยข้าจัดการกับศัตรูในวังวันนี้ มิว่าจะเป็นผู้ใดก็เป็นทหารที่ดีของข้าทั้งนั้น ข้าอยากจะปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างดี!”

แล้วพระชายาเส้าจะพูดอะไรได้อีก หากนางยืนกรานจะให้หลิงอวี๋ออกมาช่วยองค์จักรพรรดิ ก็จะทำให้ทุกคนมิพอใจตน

“ฝ่าบาทมีความเข้าใจและเห็นใจ เป็นหม่อมฉันเองที่บุ่มบ่าม! หม่อมฉันเห็นว่าฝ่าบาททรงมีพระโลหิตไหลก็ปวดใจแล้วเพคะ...”