บทที่ 1372

เซียวหลินเทียนลงโทษพวกใต้เท้าข่งกับใต้เท้าวางก่อน หลังจากนั้นสาส์นน่าเบื่อเหล่านี้ก็มิปรากฏอยู่บนโต๊ะทรงงานของเซียวหลินเทียนอีกเลย

แผนการเล็ก ๆ นี้ของจ้าวฮุยถูกเซียวหลินเทียนใช้วิธีการเช่นนี้จัดการไปแล้ว

อันเจ๋อกับเผยอวี้นับถือเซียวหลินเทียนมาก แต่เซียวหลินเทียนกลับมิกล้าภาคภูมิใจในตนเองด้วยเรื่องนี้

จ้าวฮุยเป็นคนที่เฉลียวฉลาดและมีความสามารถ เมื่อแผนการหนึ่งมิสำเร็จจะต้องมีแผนการมาอีกแน่นอน

เวลานี้เซียวหลินเทียนยังมิได้ครองบัลลังก์ ไม่มีเหตุผลที่เป็นธรรมและมิสามารถแตะต้องจ้าวฮุยได้ ทำได้เพียงอดกลั้นเอาไว้ก่อนเท่านั้น

จ้าวฮุยมองสาส์นกราบทูลที่ว่างเปล่า เขารู้ว่าเซียวหลินเทียนทำวิธีนี้เพื่อปรามขุนนางที่เป็นพรรคพวกของตน

แต่เขาทำอย่างสมเหตุสมผล แม้ว่าเขาจะมิพอใจแต่ก็ทำได้เพียงอดทนไว้

เซียวหลินเทียนกับหลิงอวี๋มิธรรมดาเลย!

ระหว่างที่จ้าวฮุยกลับไปก็ได้แต่ครุ่นคิดอยู่ตลอด เขาคิดว่าตนได้พบกับคู่ต่อสู้สองคนที่แข็งแกร่งที่สุดในชีวิตแล้ว

เซียวหลินเทียนมีความสามารถทั้งทางบุ๋นและบู๊ อีกทั้งยังมีไหวพริบที่โดดเด่นด้วย การจะจัดการเขาสักคนก็ยากมากพอแล้ว

ยังมีหลิงอวี๋เพิ่มเข้ามาอีก สตรีผู้นี้เองก็มีไหวพริบราวกับปีศาจ ทั้งฮองเฮงเว่ย องค์ชายเว่ยและองค์หญิงใหญ่ต่างก็พ่ายแพ้อยู่ในกำมือของนาง

ตอนนี้แม้แต่พระชายาเส้าก็อยู่ในกำมือของหลิงอวี๋โดยมิได้ผลประโยชน์ใดเลย!

จากที่ทั้งสองคนนี้ยังคงพัฒนาต่อ และหากยืนหยัดอยู่ในวังได้อย่างมั่นคงแล้ว เช่นนั้นในภายภาคหน้าก็ไม่มีตระกูลจ้าวและองค์ชายคังแล้ว

หลายปีมานี้จ้าวฮุยมีอำนาจเหนือทุกคนเป็นรองเพียงองค์จักรพรรดิเท่านั้น แล้วเขาจะให้เซียวหลินเทียนที่ปากยังมิสิ้นกลิ่นน้ำนมมาวางอำนาจทับหัวของเขาได้อย่างไร!

จ้าวฮุยรู้สึกว่า ตนกังวลจนผมใกล้จะหงอกหมดแล้ว กระทั่งเดินไปจนใกล้ถึงประตูวัง ก็มีขันทีน้อยคนหนึ่งวิ่งเข้ามาอย่างตื่นตกใจ และมิทันสังเกตจนชนเข้ากับจ้าวฮุย

จ้าวฮุยกำลังคิดจะต่อว่า แต่รู้สึกได้ว่าขันทีน้อยยัดกระดาษใส่มือของตน เขาจึงใจเต้นแล้วระงับความโกรธไว้

“ขันทีน้อย เดินระวัง ๆ หน่อยสิ!”

จ้าวฮุยเบี่ยงตัวแล้วเดินไปข้างหน้าต่อ

กระทั่งขึ้นไปบนสะพานเขาจึงคลี่กระดาษนั้นดู แล้วก็เห็นว่าในนั้นเขียนไว้มิน้อยเลย และลงนามไว้ชื่อหนึ่ง

นี่คือข้อความที่พระชายาเส้าให้คนมาส่งให้ตนเอง!