บทที่ 1374

คำพูดของท่านอดีตเสนาบดีทำเอาเซียวหลินเทียนเหงื่อตก เขาจึงเอ่ยไปทันที

“ท่านอดีตเสนาบดี ท่านวางใจเถิด ชีวิตนี้ข้าไม่มีทางทอดทิ้งอาอวี๋!”

“มิต้องพูดถึงเรื่องอื่น พูดถึงเรื่องที่อาอวี๋รักษาขาของข้าจนหายดี ทั้งยังช่วยชีวิตข้าไว้ตั้งหลายครั้ง หากข้าทำมิดีต่อนาง เช่นนั้นจะต่างอะไรกับเดรัจฉานเล่า!”

เซียวหลินเทียนกังวลจนมิได้วางตัวแล้ว เขาเอ่ยอย่างจริงใจ

“ข้าจะดีกับอาอวี๋และเยวี่ยเยวี่ย ชีวิตนี้ ผู้ใดก็มิอาจมาแทนที่ของอาอวี๋ในใจของข้าได้!”

เมื่อได้รับคำสัญญาของเซียวหลินเทียน ท่านอดีตเสนาบดีก็รู้สึกพอใจ พลางตะโกนเรียก “เยวี่ยเยวี่ย!”

“ท่านตาทวด!”

หลิงเยวี่ยเดินเข้ามาหา

“ทำความเคารพเสด็จพ่อของเจ้าสิ!”

ท่านอดีตเสนาบดีโอบกอดหลิงเยวี่ยเข้ามาพลางเอ่ยอย่างใจเย็น “เสด็จปู่ของเจ้าจากไปแล้ว เจ้าต้องตามเสด็จพ่อเข้าวังไปเฝ้าพระบรมศพเสด็จปู่นะ!”

“จงจำไว้ เข้าวังไปแล้วห้ามเอาแต่ใจ ต้องเชื่อฟังแม่นมกับเสด็จแม่ของเจ้า และต้องกตัญญูต่อเสด็จพ่อกับไทเฮาด้วยนะ!”

หลิงเยวี่ยหน้าบึ้ง แล้วโผเข้าซบในอ้อมกอดของท่านอดีตเสนาบดี พลางเอียงหัวแล้วเอ่ย “ท่านตาทวด เยวี่ยเยวี่ยมิไปได้หรือไม่?”

“เยวี่ยเยวี่ยมิชอบคนคนนี้ เขามิใช่ท่านพ่อของข้า!”

“พูดจาเหลวไหล!”

ท่านอดีตเสนาบดีเคาะหัวหลิงเยวี่ยแรง ๆ อย่างมิพอใจ พลางเอ่ยเตือน “เยวี่ยเยวี่ย เจ้าเป็นเด็กฉลาด เจ้าต้องรู้ว่าคำพูดนี้ของเจ้าจะนำความตายมาสู่ท่านแม่ของเจ้า!”

น้ำตาแห่งความน้อยใจของหลิงเยวี่ยร่วงหล่นจากดวงตาโต ๆ นั้น แล้วเขาก็มองไปทางเซียวหลินเทียนอย่างโกรธ ๆ

ก่อนหน้านี้แม่นมลี่กับหลิงหว่านเคยกำชับกับเขาไว้แล้วว่า ตัวตนของหลิงอวี๋ในตอนนี้มิเหมือนเดิมแล้ว ในภายภาคหน้าก็จะเป็นฮองเฮาและจะมารับเขาเข้าวัง

แม่นมลี่ยังบอกกฎในวังกับหลิงเยวี่ยทั้งหมดแล้ว กระทั่งบอกหลิงเยวี่ยย้ำ ๆ ด้วยว่าจะเข้ากันได้ดีกับเซียวหลินเทียนได้อย่างไร

สมองของหลิงเยวี่ยเข้าใจแต่ในความรู้สึกมิอาจยอมรับได้

เขารู้สึกว่าตนถูกเซียวหลินเทียนหักหลังแล้วหนึ่งครั้ง เช่นนั้นก็จะมีครั้งที่สอง

“เรียกเสด็จพ่อสิ!”

ท่านอดีตเสนาบดีกลัวว่าการที่หลิงเยวี่ยอารมณ์ร้อนเช่นนี้จะทำให้เซียวหลินเทียนโกรธ จึงผลักหลิงเยวี่ยออกไปแรง ๆ เล็กน้อย