บทที่ 1397

การไว้ทุกข์จักรพรรดิเพิ่งจะผ่านพ้นไป ดังนั้นบรรดาคุณหนูที่มาในวังจึงล้วนแต่งกายอย่างงดงามและสุภาพกัน หลิงอวี๋เองก็เช่นกัน นางสวมชุดกระโปรงสีขาวลายพระจันทร์ และด้านนอกก็คลุมด้วยเสื้อคลุมที่ทำมาจากขนสุนัขจิ้งจอก

แม้ว่าอากาศจะหนาวมาก แต่พอทำงานยุ่ง ๆ ไปก็มิรู้สึกว่าหนาวเลย

ไท่เฟยเส้ากับไทฮองไทเฮากำลังช่วยต้อนรับสตรีบรรดาศักดิ์อยู่ เหล่าองค์หญิงที่รู้ความหลายคนก็มาช่วยเช่นกัน

เซียวทงตามติดไทฮองไทเฮา นางเป็นใบ้ไปแล้วมิสามารถพูดได้จึงยืนฟังอยู่ด้านข้างเงียบ ๆ

สตรีบรรดาศักดิ์บางคนยังมิรู้เรื่องที่เซียวทงเป็นใบ้ เมื่อเห็นว่าองค์หญิงที่เย่อหยิ่งในอดีตกลับเงียบสงบในวันนี้ก็ค่อนข้างแปลกใจ

วันนี้สตรีบรรดาศักดิ์เหล่านี้ล้วนพาบุตรีของตนมาด้วย

แม้ว่าจะมิสามารถแต่งตัวอย่างสวยงามได้ แต่คุณหนูแต่ละคนก็ใส่ใจในการแต่งตัวกัน

หลังจากจักรพรรดิเซิ่งอู่ขึ้นครองบัลลังก์ ที่วังหลังก็มีเพียงแค่หลิงอวี๋กับกุ้ยเหรินอีกสองคน ดังนั้นขอเพียงพวกนางแสดงออกอย่างดีก็จะมีโอกาสได้กลายเป็นนางสนมของจักรพรรดิองค์ใหม่

เหล่าคุณหนูและสตรีบรรดาศักดิ์เหล่านี้ห้อมล้อมกันอยู่ตรงหน้าไทฮองไทเฮากับไท่เฟยเส้าและต่างก็พยายามเอาใจทั้งสองคนอย่างเต็มที่

เซียวทงใช้ชีวิตอยู่ในวังมาครึ่งชีวิตแล้ว ไหนเลยจะมิรู้ความคิดของสตรีเหล่านี้ นางจึงยิ้มเยาะอยู่ในใจ

พวกเจ้างัดสารพัดวิธีมาเอาใจไทฮองไทเฮาแล้วจะมีประโยชน์หรือ?

ในเมื่อมีหลิงอวี๋อยู่ที่วังหลัง จะมีผู้ใดในพวกเจ้ากันที่เอาชนะนางไปได้!

สายตาของเซียวทงเหลือมองไปทางด้านแขกฝ่ายชายอยู่เป็นระยะ ไท่เฟยเส้ารับปากกับตนไว้ว่าจะให้ตนแต่งงานกับเผยอวี้ ทว่าหากมีหลิงอวี๋อยู่ หลิงอวี๋จะยอมให้หลิงหว่านเป็นอนุภรรยาได้อย่างไรกัน!

‘หลิงอวี๋ เจ้าภูมิใจไปก่อนเถิด เจ้าคิดว่าวันพรุ่งเจ้าจะได้รับตำแหน่งฮองเฮาอย่างสง่าผ่าเผยหรือ จะเป็นไปได้อย่างไรกันเล่า!’

‘วันนี้คือวันที่เจ้าจะต้องสูญเสียทั้งสถานะและชื่อเสียง คราวนี้เจ้าหนีมิพ้นภัยพิบัตินี้อย่างแน่นอน!’

ทางด้านแขกฝ่ายชาย เผยอวี้กับอันเจ๋อและขุนนางกลุ่มหนึ่งต่างกำลังเขียนหนังสืออยู่กับเซียวหลินเทียน

เหล่าขุนนางฝ่ายบู๊ตื่นเต้นกับสิ่งนี้มาก จึงต่างพากันนั่งดื่มชาอยู่ข้าง ๆ

ส่วนขุนนางฝ่ายบุ๋นต่างก็เขียนกันอย่างเต็มที่ พากันเขียนคำว่าความสุขกันซ้ำแล้วซ้ำอีก