บทที่ 1399

เผยอวี้นอนอยู่บนเก้าอี้อย่างสะลึมสะลือ เมื่อได้ยินเสียงประตูถูกผลักออกแว่ว ๆ ก็คิดว่าลู่หนานมาแล้วจึงโวยวายออกไป

“ลู่หนาน ข้าคิดว่าถูกคนวางอุบายใส่ข้าแล้ว! เจ้ารีบไปเอายาแก้จากพระชายาองค์รัชทายาทมาให้ข้าที!”

ร่างกายของเผยอวี้ร้อนดั่งไฟ และคลื่นความร้อนก็ทำให้เขาแทบจะทนมิไหวแล้ว

ต่อให้โง่แค่ไหนเขาก็รู้ว่าตนถูกวางอุบายใส่

เผยอวี้ฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ลู่หนาน ตอนนี้มีเพียงลู่หนานเท่านั้นที่สามารถช่วยเหลือตนได้ มิเช่นนั้นหากตนขาดสติแล้วทำสิ่งใดไปจะมิใช่เพียงแค่ตนเองที่อับอาย แต่เซียวหลินเทียนก็จะมิสามารถพูดอะไรเพื่อตนได้ด้วย

คนที่อยู่ตรงประตูมิตอบรับใด ๆ เผยอวี้ได้ยินเพียงเสียงตุบดังขึ้นมาราวกับว่ามีสิ่งของอะไรบางอย่างถูกโยนเข้ามา จากนั้นประตูก็ปิดไปอีกครั้ง

“ลู่หนาน เจ้าได้ยินที่ข้าพูดหรือไม่? ข้าถูกคนวางอุบายใส่!”

เผยอวี้ทั้งร้อนใจทั้งโกรธ มองเห็นอยู่ราง ๆ ว่ามีร่างคนอยู่ที่พื้น เขายันตัวลุกขึ้นพลางเอ่ยอย่างมิพอใจ “เจ้าพูดสิ!”

“หากเจ้ายังมิช่วยไปตามคนมาให้ข้า ข้าจะต้องแย่แน่!”

คนผู้นั้นก็ยังมิพูดจาอีก เผยอวี้จึงเดินโซเซเข้าไปหา

แต่เขาเวียนหัวมากจึงควบคุมแรงได้มิดี เผยอวี้จึงเหยียบไปบนร่างของคนผู้นั้นแล้วก็ล้มทับไปบนร่างของนาง

ร่างกายที่อ่อนนุ่มทำให้เผยอวี้ยิ่งเวียนหัวมากขึ้นอีก เขาพยายามควบคุมตนเอง พยายามยันตัวลุกขึ้น แต่กลับเห็นเซียวทงเบิกตาโตและท่าทางก็ราวกับตายตามิหลับ

เผยอวี้ตกใจเอามือยันกับพื้นแล้วถอยกรูดไปด้านหลัง พอเห็นท่าทางของเซียวทงอย่างชัดเจนเขาก็ตกใจจนเหงื่อท่วมตัว และรู้สึกว่าตนจะได้สติขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว

เซียวทงตายแล้วหรือ?!

ผู้ใดสังหารเซียวทงกัน?

แล้วที่โยนเข้ามาในห้องของตนนี่คิดจะทำสิ่งใด?

เผยอวี้เหงื่อตก นี่ต้องการจะใส่ร้ายว่าตนสังหารองค์หญิงหรือ!

ในขณะที่เผยอวี้กำลังทำอะไรมิถูกอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงแผ่วเบาเอ่ย “เจ้าจัดการเรียบร้อยแล้วหรือ?”

“อืม!”

“รีบเอาตัวหลิงอวี๋เข้าไป ไม่มีเวลาแล้ว!”