บทที่ 1401

“เหตุใดพระชายาองค์รัชทายาทจึงไร้เหตุผลเช่นนี้เล่า นางรู้หนังสือและมีมารยาทดีแท้ ๆ มิน่าจะประหารเจ้าเพราะเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้กระมัง!”

ไท่เฟยเส้ายิ้มพลางเอ่ย “ไทฮองไทเฮาให้เจ้าเป็นผู้ตัดสินใจ เจ้าอย่าได้กลัวเลย ให้พวกเราเข้าไปเถิด!”

หลิวเจินลังเลเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าไทฮองไทเฮาเองก็อยู่ด้วยจึงโค้งคำนับแล้วหลีกทางให้

ไทฮองไทเฮามองไท่เฟยเส้าโดยมิพูดอะไร นี่จะเล่นละครอะไรให้ตนกับพวกสตรีบรรดาศักดิ์ดูอีก?

อย่าได้มุ่งเป้าไปยังหลิงอวี๋เชียวนะ!

ไทฮองไทเฮากำลังคิดที่จะปกป้องหลิงอวี๋ แต่ข้างในกลับมีเสียงกรีดร้องดังออกมา จากนั้นนางกำนัลผู้หนึ่งก็วิ่งกระหืดกระหอบออกมา เมื่อเห็นว่ามีคนหมู่มากอยู่ก็ตกใจจนเข่าทรุดร้องไห้ออกมายกใหญ่

“ไทฮองไทเฮา ไท่เฟย แย่แล้วเพคะ องค์… องค์หญิงหก… นางถูกแม่ทัพเผยกับพระชายาองค์รัชทายาทปลงพระชนม์แล้วเพคะ!”

“ว่ากระไรนะ?”

ไทฮองไทเฮาใจกระตุกไปทันที สีหน้าก็ซีดไปเลย เซียวทงตายแล้วหรือ?

“จะเป็นไปได้อย่างไร!”

ไท่เฟยเส้าเห็นว่าสถานการณ์เป็นตามแผนที่ตนวางไว้ก็ดีใจ แต่ภายนอกกลับดุด่าอย่างตื่นตระหนก “เจ้าพูดจาเหลวไหลอันใด!”

“องค์หญิงหกจะถูกแม่ทัพเผยกับพระชายาองค์รัชทายาสังหารได้อย่างไรกัน!”

“จะ… จริงเพคะ พวกเขายังอยู่ข้างในอยู่เลย!”

ฟางเอ๋อร์มีท่าทีตกใจเป็นอย่างมาก จึงเอ่ยอย่างติด ๆ ขัด ๆ ออกมา “บ่าว… บ่าวได้ยินพระชายาองค์รัชทายาทกับแม่ทัพเผยพูดคุยกันอย่างเงียบ ๆ ว่าจะจัดการกับศพขององค์หญิงหกอย่างไรดีเพคะ! เช่นนั้น… เช่นนั้นจึงฉวยโอกาสที่พวกเขายังมิเห็นบ่าวแล้ววิ่งหนีออกมาส่งข่าวเพคะ!”

ฟางเอ๋อร์พูดแล้วก็ยื่นมือชี้ไปที่ห้องที่อยู่ตรงหน้า

การเปลี่ยนแปลงกะทันหันนี้ทำให้เหล่าสตรีบรรดาศักดิ์ที่อยู่ด้านหลังต่างมองหน้ากันไปมา

คนที่ฉลาดได้คาดเดาถึงความจริงในเรื่องนี้แล้วก็ถอยไปอยู่ด้านหลังอย่างเงียบ ๆ

เรื่องต้องห้ามภายในวังนี้ จะถูกหรือผิดอย่างไรก็พูดได้มิแน่ชัดนัก ทางที่ดีที่สุดคืออย่าเข้าไปยุ่ง

ฮูหยินวางที่เป็นพรรคพวกขององค์ชายคังมีปฏิกิริยาขึ้นมาทันที นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่จะทำให้หลิงอวี๋มิได้เข้าพิธีแต่งตั้งฮองเฮานี่!

ฮูหยินวางจึงจงใจตะโกนขึ้นมาอย่างตกอกตกใจทันที “พระชายาองค์รัชทายาทกับแม่ทัพเผย?สวรรค์ เหตุใดพวกเขาจะต้องสังหารองค์หญิงหกเล่าเพคะ?”