บทที่ 1468

ยังมิทันที่หลิงอวี๋จะถึงเมืองหลวง ขุนนางจำนวนมากก็พากันมากราบทูลกล่าวโทษว่าฮองเฮาเดินทางออกจากวังมิอยู่ติดที่ มิรักษาจรรยาบรรณสตรี ไร้ซึ่งศีลธรรม มิควรค่าจะเป็นมารดาแห่งใต้หล้า

และยังมีพวกผู้ตรวจการเก่าแก่ที่รับคำสั่งของจ้าวฮุยมาและเอาเรื่องที่หลิงอวี๋เปิดโรงเหยียนหลิงมาโจมตีว่าหลิงอวี๋มุ่งหวังแต่ผลประโยชน์ ชอบลอยหน้าลอยตาอยู่ในสังคม เป็นตัวอย่างที่มิดีแก่สตรีอีกด้วย

พวกคนเก่าแก่เหล่านี้มิพอใจที่เห็นว่าขุนนางสตรีสามารถเลื่อนขั้นได้ถึงขั้นที่สี่ กอปรกับที่สตรีในเมืองหลวงเริ่มยืนหยัดกันขึ้นมาเพราะเหตุนี้ นางรับใช้และแม่นมบางคนที่มีความกล้าหาญล้วนเสนอกับเจ้านายให้จ่ายค่าตอบแทนให้เท่าเทียมกับตำแหน่ง และจะรับเงินเท่ากันกับคนรับใช้ชาย

หลิงอวี๋ออกจากวังหลวงไปครานี้จึงกลายเป็นจุดอ่อนของพวกเขา แล้วพวกเขาจะอดมินำเรื่องนี้มาโจมตีหลิงอวี๋ได้อย่างไร!

เซียวหลินเทียนโกรธกับการกล่าวโทษเหล่านี้มาก เรื่องที่ได้รับค่าตอบแทนตามตำแหน่งที่เท่าเทียมนี้ถูกตัดสินไปแล้ว และวันนั้นก็ได้รับการยอมรับจากขุนนางบุรุษระดับสี่แล้วด้วย

ตอนนี้พวกคนหัวโบราณดื้อรั้นเหล่านี้ยังจะนำเรื่องนี้มาวิจารณ์หลิงอวี๋อีก สิ่งนี้ทำให้เซียวหลินเทียนทนมิไหว

“การที่ฮองเฮาไปเจิ้งโจวนั้นเป็นคำสั่งพิเศษของข้า ข้ายุ่งอยู่การเรื่องการเพาะปลูกในวสันตฤดูจนมิอาจปลีกตัวได้ ฮองเฮาจึงไปหาท่านอ๋องผิงหนานกับใต้เท้าอันแทนข้า มีอะไรผิดหรือ?”

“โรงเหยียนหลิงที่ฮองเฮาเปิดนั่นก็บริจาคเงินและยาให้ทุกคนที่มีปัญหา เงินที่บริจาคการมากว่าล้านตำลึงเสมอ นี่คือการแสวงหาผลประโยชน์ที่พวกเจ้าว่าหรือ? พวกเจ้าบริจาคเงินเพื่อแคว้นและราษฎรเท่าใดกันเชียว?!”

เซียวหลินเทียนเอ่ยถามเสียงแข็ง “ในอดีตไทฮองไทเฮาก็ติดตามองค์จักรพรรดิสูงสุดองค์ก่อนไปออกรบ ถือเป็นการลอยหน้าลอยตาอยู่ในสังคมกระนั้นหรือ? ไทฮองไทเฮาเป็นวีรสตรี ช่วยแบ่งเบาความกังวลให้องค์จักรพรรดิสูงสุดองค์ก่อน!”

“เหตุใดเล่า การกระทำในเฉกเช่นเดียวกันแต่ออกมาจากปากพวกเจ้ากลับกลายเป็นชอบลอยหน้าลอยตาในสังคม มิรักษาจรรยาบรรณสตรีไปได้!”

เซียวหลินเทียนโกรธมาก เขานำสาส์นกราบทูลที่ท่านอ๋องผิงหนานส่งมาก่อนหน้านี้ออกมาแล้วตบโต๊ะอย่างแรง พลางเอ่ยตำหนิ

“เหตุใดครานี้เจิ้งโจวถึงเกิดจลาจล? มิใช่เพราะผู้ว่าการหวางกับพวกใต้เท้าจางขุนนางทุจริตเหล่านั้นที่รังแกราษฎร ทำให้ราษฎรต้องเดือดร้อนหรืออย่างไร”

“เส้นทางแม่น้ำที่เจิ้งโจวถล่มสร้างความเสียหายให้สองหมู่บ้านจนมีคนตายไปเกือบสองร้อยคน ขุนนางกินเงินเบี้ยหวัดเช่นพวกเจ้ามีผู้ใดเคยกราบทูลองค์จักรพรรดิสูงสุดหรือไม่?”

“แล้วก็ผู้ตรวจการเช่นพวกเจ้า มีผู้ใดบ้างที่เคยกล่าวโทษเรื่องความประพฤติของใต้เท้าจางกับผู้ว่าการหวาง และเคยดูเรื่องเหล่านี้บ้างหรือไม่?

เซียวหลินเทียนให้ขันทีน้อยเซี่ยนำสาส์นกราบทูลของผู้ตรวจการเหล่านี้ไปโยนที่แทบเท้าของพวกเขา และยังต่อว่ามิจบสิ้น