บทที่ 1472

หลังจากที่นางซุนแม่ของหลิงหว่านได้รับจดหมายที่เผยอวี้ส่งมาก็ดีใจมากกับข่าวที่คาดมิถึงนี้ สามีของตนยังมีชีวิตอยู่ นี่เป็นเรื่องน่ายินดียิ่ง

แต่กระทั่งเห็นว่าหลิงเสียงกังแต่งงานใหม่แล้ว และนางเฝิงภรรยาใหม่ก็ตั้งครรภ์สองเดือนแล้ว จิตใจของนางก็จมดิ่งลง

นางมิแน่ใจว่าตนควรจะดีใจหรือกังวลดี

ตอนนั้นที่หลิงเสียงเซิงแต่งงานหวางซือเข้ามา หลานฮุ่ยจวนแม่ของหลิงอวี๋ก็ถูกหวางซือทำให้ตายไปอย่างช้า ๆ

หลิงเสียงเซิงโปรดปรานหวางซือมากกว่าหลานฮุ่ยจวน สิ่งเหล่านี้นางซุนได้เห็นมากับตา

หลายปีมานี้นางรู้สึกดีใจมาโดยตลอดว่าสามีของตนเป็นคนเปิดเผยซื่อตรง มิได้หลงใหลในอนุจนละเลยภรรยาดังเช่นหลิงเสียงเซิง ไหนเลยจะคิดว่าตอนนี้หลิงเสียงกังจะมีบ้านเล็กบ้านน้อยเช่นกัน

ท่านอดีตเสนาบดีมิยี่หร่ะ เขารู้ว่าพบหลิงเสียงกังก็พอใจแล้ว ไหนเลยจะสนใจว่าหลิงเสียงกังมีภรรยาอีกคนหรือไม่

ตั้งแต่กลับมาหลิงเสียงเซิงก็มิได้มีโอกาสไปพบหลิงอวี๋เพื่อร้องขอหน้าที่การงาน ในใจจึงเต็มไปด้วยความโกรธที่มีต่อท่านอดีตเสนาบดี

ตอนนี้เมื่อได้ยินว่าหลิงเสียงกังยังมีชีวิตอยู่ หลิงเสียงเซิงก็รู้สึกมิสบายใจนัก

หากหลิงเสียงกังตายอยู่ด้านนอก หลังจากท่านอดีตเสนาบดีครบจากใต้หล้าไป ทุกสิ่งของท่านเสนาบดีเจิ้นหย่วนก็ล้วนเป็นของตน

แต่หลิงเสียงกังกลับยังมีชีวิตกลับมา ทั้งยังพาครอบครัวใหม่มาด้วย เช่นนี้มิใช่ว่ามาแย่งทรัพย์สินของตนหรือ?

“ยินดีด้วยนะพี่สะใภ้ อีกเดี๋ยวในจวนก็จะมีสมาชิกครอบครัวเพิ่มแล้ว!”

หลิงเสียงเซิงมิได้เข้าใจความเจ็บปวดของนางซุนแม้แต่น้อย ทั้งยังเอ่ยแขวะอีก

“สามี...”

กู่ซุ่ยอนุภรรยาของหลิงเสียงเซิงดึงเสื้อของหลิงเสียงเซิงไว้อย่างมิเห็นด้วยแล้วพาเขาไป

ก่อนหน้านี้กู่ซุ่ยเป็นคนของหลิงอวี๋ หลังจากที่หวางซือตาย หลิงอวี๋จึงอนุญาตให้นางอยู่ต่อและยังอนุญาตให้มีลูกอยู่ข้างกายด้วย

กู่ซุ่ยมีเพียงความรู้สึกขอบคุณต่อหลิงอวี๋ จากนั้นนางก็หยุดขั้นตอนการคุมกำเนิดและอยากจะมีลูกเช่นกัน

เมื่อเห็นท่าทีเซื่องซึมของนางซุน กู่ซุ่ยก็เต็มไปด้วยความรู้สึกเห็นอกเห็นใจต่อสะใภ้ใหญ่ผู้นี้