บทที่ 1476

กระทั่งออกจากตำหนักโซ่วอัน หลิงซวนก็เล่าเรื่องที่เซียวหลินเทียนค้านข้อเสนอในการคัดเลือกสนมในราชสำนักให้หลิงอวี๋ฟัง

หลิงอวี๋จึงได้รู้ว่าตนเกือบจะเข้าใจเซียวหลินเทียนผิดไปแล้ว

แต่หลิงอวี๋ก็มิได้สบายใจเพราะเรื่องนี้ เรื่องเช่นนี้มีครั้งแรกก็ต้องมีครั้งที่สอง

เซียวหลินเทียนจะปฏิเสธไปได้อีกนานเท่าใดกันเชียว!

“ผู้ใดไปนินทาเรื่องเกี่ยวกับกุ้ยเหรินทั้งสองต่อหน้าไท่เฟยเส้า?”

หลิงอวี๋เอ่ยปากถามออกไป

อู๋จื่อผิงกับสวีเนี่ยนจือคือคนที่ฮองเฮาเว่ยประทานให้เซียวหลินเทียนก่อนหน้านี้ ครานี้เมื่อเซียวหลินเทียนเป็นจักรพรรดิ ทั้งสองจึงได้รับแต่งตั้งเป็นกุ้ยเหรินและพาเข้าวังมาด้วย

เซียวหลินเทียนกับหลิงอวี๋ล้วนใช้สองคนนี้เป็นเกราะป้องกัน

แต่ตอนนี้เซียวหลินเทียนมีสตรีอยู่เพียงมิกี่คน หากตนมิได้ปรนนิบัติ กุ้ยเหรินทั้งสองมิได้ปรนนิบัติ เมื่อเวลาล่วงเลยยาวนานไปจะทำให้ผู้คนวิพากษ์วิจารณ์เอาได้

และที่ร้ายแรงก็อาจจะถึงกับสงสัยว่า เซียวหลินเทียนไร้สมรรถภาพทางเพศหรือไม่ ซึ่งสิ่งนี้จะเป็นการโจมตีที่รุนแรงมากต่อการเป็นจักรพรรดิของเซียวหลินเทียน

หลิงอวี๋ในฐานะฮองเฮามิอาจมิใส่ใจในเรื่องนี้ได้

“มิรู้ว่าเป็นผู้ใดเพคะ! บางทีอาจจะเป็นเพราะในช่วงนี้องค์จักรพรรดิมิได้เรียกผู้ใดเข้าปรนนิบัติจึงทำให้ไท่เฟยเส้าคลางแคลงใจเพคะ!”

หลิงซวนเองก็หงุดหงิดกับเรื่องนี้เช่นกัน

หลิงอวี๋ยังคงค้างคาใจในเรื่องของเซียวหลินเทียนกับฉินรั่วซืออยู่เล็กน้อย นางมิอยากยกโทษให้เซียวหลินเทียนง่าย ๆ และยิ่งมิยอมให้เซียวหลินเทียนอยู่ร่วมห้องเดียวกัน

แต่เซียวหลินเทียนก็มิได้เรียกกุ้ยเหรินทั้งสองมาปรนนิบัติ หากเรื่องนี้ลุกลามต่อไปจะมิเป็นผลดีต่อตนและเซียวหลินเทียน

“เจ้าไปบอกกับขันทีน้อยเซี่ยว่า รอข้ากลับมาจากจวนเสนาบดีเจิ้นหย่วนแล้วให้องค์จักรพรรดิมาที่พระตำหนักคุนหนิง เราต้องคุยกัน!”

หลิงอวี๋สั่งหลิงซวน

“เพคะ!”

หลิงซวนจึงไปบอกด้วยตนเอง