บทที่ 1481

“หลิงเสียงกัง ป้าสะใภ้ใหญ่ของข้าปฏิบัติตามจรรยาบรรณสตรี กตัญญูต่อบิดามารดา ท่านต่างหากที่ทำผิดต่อนาง!”

“ดังนั้นในการหย่าร้างท่านจะต้องชดเชยค่าสูญเสียวัยเยาว์ของป้าสะใภ้ใหญ่ข้า และค่าใช้จ่ายในการทำงานบ้านและเลี้ยงดูลูกให้ท่านเป็นเวลาหลายปีมานี้!”

หลิงอวี๋พูดถึงตรงนี้ก็มองไปทางหลิงซวน “จดสิ่งที่ข้าพูดทั้งหมดไว้ ประเดี๋ยวให้นักบัญชีคำนวณเงินทั้งหมด!”

“เพคะ ฮองเฮา!”

ในใจของหลิงซวนก็คิดเช่นเดียวกับหลิงหว่าน จึงรีบหากระดาษและพู่กันมาช่วยหลิงอวี๋จด

“หลิงเซียวและหลิงหว่านคือลูกของท่าน พวกเขาโตแล้ว ในฐานะพ่อ ท่านต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการแต่งงานของพวกเขาครึ่งหนึ่ง ข้ามิได้ให้ท่านรับผิดชอบทั้งหมด นี่ก็ยุติธรรมมากแล้วกระมัง!”

“หากไปพิจารณาที่จวนขุนนาง ท่านต้องจ่ายทั้งหมด!”

หลิงอวี๋วางแผนหลอกหลิงเสียงกังต่อ

หลิงเสียงกังคิดว่าสิ่งที่หลิงอวี๋พูดมามิได้ผิดแม้แต่น้อย ตนผิดต่อนางซุน มิอาจขัดขวางมิให้นางแต่งงานใหม่

ส่วนลูก ๆ ก็คือลูกของตน พวกเขาแต่งงานตนก็ควรจะจัดการเต็มที่เช่นกัน

หลิงเสียงกังจึงพยักหน้าอย่างซื่อตรง “กระหม่อมยอมรับในสิ่งเหล่านี้ที่ฮองเฮาตรัสมา!”

“สามี...”

เพราะว่าเฝิงฉินเป็นคนทำอาชีพค้าขายจึงคำนวณในทันที นี่เห็นได้ชัดว่าเสียเปรียบ!

ตอนแรกที่หลิงเสียงกังมาถึงสิงหยางนั้นไม่มีเงินติดตัวสักนิด หากต้องจ่ายเงินจำนวนนี้ เช่นนั้นมิต้องให้ตนควักเงินออกมาหรอกหรือ?

นางมิสามารถให้หลิงเสียงกังยอมรับได้

“ฮองเฮา พวกท่านพูดเช่นนี้มิยุติธรรมต่อสามีหม่อมฉันเพคะ...”

หลิงอวี๋ตบโต๊ะอย่างแรงจนโต๊ะสะเทือนและถ้วยน้ำชาก็ตกลงที่พื้น

ทุกคนต่างตกใจ คำพูดนี้ของเฝิงฉินไปรบกวนฮองเฮาอย่างไรจนทำให้ฮองเฮาโกรธถึงเพียงนี้!

หลิงอวี๋ตะคอกอย่างโกรธเกรี้ยว “เฝิงฉิน เจ้าเห็นว่าการที่ข้าให้อภัยที่เจ้าเสียมารยาทก่อนหน้านี้เป็นการรังแกข้าได้หรือ?”

“สุ่ยหลิง ตบปากสิบครั้ง หากยังกล้าพูดแทรกข้าอีกให้ลงโทษเป็นสองเท่า!”

สุ่ยหลิงพุ่งเข้าไปดึงเฝิงฉินไว้ทันที

“สามีช่วยข้าด้วย...”

เฝิงฉินตะโกนขึ้นมาอย่างตื่นตระหนก