บทที่ 1491

ความมิสบายใจของหลิงอวี๋มาเร็วก็ไปเร็ว

มินานนางก็คิดได้เองแล้วว่าตนมิใช่เจ้าของร่าง เหตุใดต้องกังวลเรื่องสินสอดที่ได้รับแทนเจ้าของร่างด้วยเล่า!

นางกับเซียวหลินเทียนจะเดินไปด้วยกันได้หรือไม่ก็ยังมิรู้ กังวลเรื่องของนอกกายเหล่านั้นไปจะมีประโยชน์อันใด!

หลิงอวี๋กินอาหารเสร็จก็ไปหาเซียวเยวี่ย

เซี่ยเหวยถูกรับเข้ามาในวังแล้วและอยู่คนละตำหนักกับเซียวเยวี่ย

แรกเริ่มหลิงอวี๋ก็อยากให้เซี่ยเหวยรู้สถานะของตนให้ชัดเจน ดังนั้นตอนที่เซียวเยวี่ยเสนอให้เซี่ยเหวยกับเขาอยู่ที่ตำหนักองค์รัชทายาทด้วยกันจึงถูกหลิงอวี๋ปฏิเสธไป

นางมิสามารถให้ใจของเซี่ยเหวยเติบโตมากขึ้นได้ กฎที่ควรจะดูแลก็ควรดูแลไว้

ทางด้านเซียวเยวี่ยได้เรียนความรู้ต่าง ๆ อย่างเป็นระบบแล้ว เซียวหลินเทียนยังได้เชิญอาจารย์ด้านวรยุทธ์มาให้เขาด้วย เด็กน้อยมิได้รู้สึกว่าการเรียนเหล่านี้น่าเบื่อและเรียนอย่างสนุกสนาน

หลิงอวี๋เห็นว่าทุกสิ่งทุกอย่างของเขาเป็นไปด้วยดีจึงกลับพระตำหนักคุนหนิง ให้หลิงซวนกับเถาจื่อเฝ้าหน้าประตูไว้แล้วหลิงอวี๋ก็เข้าไปในมิติเพื่อกลั่นโอสถเซียนที่จะทำให้เซียวหลินเทียนได้พัฒนาการฝึกฝนพลังวิญญาณ

ตอนนี้นางฝึกฝนในดินแดนห้า สามารถฝึกโอสถเซียนระดับห้าได้แล้ว

การแย่งพลังฝึกฝนของเก๋อเทียนซือมาครานี้ทำให้มิติเลื่อนขั้นขึ้นอย่างคาดมิถึง แปลงสมุนไพรในมิติก็มีสมุนไพรที่นางมิเคยเห็นปรากฏขึ้นเยอะมาก

หลิงอวี๋ต้องทำความเข้าใจสรรพคุณของสมุนไพรเหล่านี้ให้แน่ชัดก่อนแล้วจึงจะกลั่นยาได้

สิ่งที่นางฝึกครานี้ก็คือยาสร้างรากฐานปราณ ใช้ในการบรรลุในช่วงคอขวดของการบ่มเพาะพลัง

หลิงอวี๋กำลังรวบรวมสมาธิในการกลั่นโอสถเซียนก็ได้ยินเสียงหลิงซวนดังมาจากด้านนอก “ฝ่าบาท ฮองเฮากำลังฝึกวรยุทธ์เพคะ เชิญท่านนั่งที่โถงด้านข้างก่อนสักครู่เพคะ!”

หลิงอวี๋กับเซียวหลินเทียนล้วนเป็นผู้บำเพ็ญ เซียวหลินเทียนย่อมเข้าใจว่าเวลานี้มิสามารถเข้าไปรบกวนหลิงอวี๋ได้ จึงนั่งรอด้านนอกอย่างที่บอก

หลิงอวี๋กลั่นโอสถเซียนนี้เป็นเวลานานมาก หลังจากผ่านไปสามชั่วยาม สีท้องฟ้าก็เป็นยามเย็นแล้วหลิงอวี๋จึงจะกลั่นเสร็จ ได้มาทั้งหมดห้าเม็ด

หลิงอวี๋ดีใจมาก ลืมเรื่องที่โกรธเซียวหลินเทียนเสียสิ้น นางออกมาจากมิติพลางตะโกนอย่างรีบร้อน “เซียวหลินเทียน เข้ามาเร็วเข้า!”

เซียวหลินเทียนคิดว่าเกิดเรื่องมิคาดฝันอะไรขึ้นจึงรีบเข้าไปอย่างร้อนใจ