บทที่ 1502

เซียวหลินเทียนคุยเรื่องที่แต่ละแคว้นจะมาประชุมกับท่านจินต้าอยู่นาน จนลืมสวีเนี่ยนจือไปเสียสิ้น

สวีเนี่ยนจือผู้น่าสงสารยังคงรออยู่ที่ห้องอาหารอย่างขมขื่น นางคิดว่าหากเซียวหลินเทียนกลับมาดื่มอีกสักสองสามจอกก็จะทำสำเร็จแล้ว

ไหนเลยจะคิดว่าเซียวหลินเทียนจะไปแล้วมิกลับมาอีก สุดท้ายลู่หนานเห็นว่าเซียวหลินเทียนลืมเรื่องนี้ไปแล้ว จึงให้องครักษ์มาบอกให้นางกลับไปก่อนอย่างเงียบ ๆ

สวีเนี่ยนจือโกรธอยู่สักพักหนึ่งก็สงบลง วันนี้มิถือว่านางล้มเหลว นางได้ทิ้งความประทับใจไว้ให้เซียวหลินเทียนแล้ว

ต่อไปค่อยหาโอกาสแล้วกัน!

แม้ว่าเซียวหลินเทียนจะอยากปิดบังเรื่องที่ดื่มเหล้ากับสวีเนี่ยนจือ แต่ทางห้องอาหารก็ยังมีคนนำข่าวไปบอกหลิงซวนอยู่ดี

คนของห้องอาหารบอกหลิงซวนกระทั่งเรื่องที่เซียวหลินเทียนให้ขันทีน้อยเซี่ยไปเรียกหลิงอวี๋มารินเหล้า

หลิงซวนได้ยินเรื่องนี้ก็โกรธมาก คิดว่าเซียวหลินเทียนมิคู่ควรกับการที่หลิงอวี๋ดีต่อเขา นี่ทะเลาะกับเจ้านายตนเพียงมิกี่วันก็ไปหาคนอื่นแล้ว!

แม้ว่าจะมิได้ไปจนถึงขั้นสุดท้าย แต่สำหรับหลิงซวน นี่ก็นับว่าเป็นการทรยศหลิงอวี๋แล้ว

อีกทั้งสิ่งที่เกินไปก็คือเซียวหลินเทียนยังกล้าเรียกเจ้านายของตนไปรินเหล้าอีก นี่เป็นการทำให้เจ้านายของตนอับอายโดยแท้

หลิงซวนนำไปบอกหลิงอวี๋ตามหน้าที่ที่ควรทำ มุมปากของหลิงอวี๋กระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชาทันที

พวกเขาเพิ่งจะทำสงครามเย็นต่อกันได้มิกี่วันเอง? เซียวหลินเทียนก็ทนมิไหวจนเผยนิสัยที่แท้จริงออกมาแล้ว!

เขาคิดเรื่องที่จะให้ตนไปรินเหล้าให้ได้ นี่ช่างเพ้อเจ้อเสียจริง!

นางแปลกใจว่าเหตุใดขันทีน้อยเซี่ยจึงมิมาถ่ายทอดพระราชโองการ มิเช่นนั้นนางจะต้องไปแน่นอน จากนั้นก็จะรินเหล้าทั้งจะทุ่มไหเหล้าใส่หัวเซียวหลินเทียนไปเสีย

ได้ เช่นนั้นก็มาดูกัน!

นางก็อยากจะเห็นว่าเซียวหลินเทียนจะทำไปได้ถึงขั้นไหน!

หลิงอวี๋ยังมิรู้เรื่องที่ท่านจินต้าห้ามเซียวหลินเทียนสั่งให้ตนไปรินเหล้า จึงบันทึกความเลวร้ายของเซียวหลินเทียนไป

วันรุ่งขึ้น หลังจากที่เซียวหลินเทียนเสร็จจากการว่าราชกิจก็ตรงมาที่พระตำหนักคุนหนิง

หลิงซวนอยู่ที่หน้าประตูเมื่อเห็นเขาก็ตกใจเล็กน้อย คนผู้นี้เหตุใดจึงหน้าด้านหน้าทนยิ่งนัก รังแกเจ้านายของตนเช่นนี้แล้วยังกล้ามาอีก

นี่มาแสดงอำนาจหรือ?

“หลิงซวน ฮองเฮาอยู่หรือไม่?”

เซียวหลินเทียนปรับท่าทีของตนให้อ่อนโยนพลางเอ่ยถามอย่างใจดี