บทที่ 1504

“ได้!”

หลิงอวี๋มิได้อยากพบเซียวหลินเทียนอยู่แล้ว เมื่อได้ยินดังนั้นจึงพยักหน้าเห็นด้วย

หลิงซวนกำลังจะออกไป จู่ ๆ หลิงอวี๋ก็เอ่ยขึ้นมา “ประเดี๋ยวก่อน!”

หลิงอวี๋นึกถึงเรื่องที่เมื่อวานกุ้ยเหรินทั้งสองแย่งชิงกันปรากฏตัวต่อหน้าเซียวหลินเทียน

อู๋จื่อผิงออกมาตอนกลางวันแล้วก็ตกน้ำ และตอนเย็นสวีเนี่ยนจือก็ไปเอาอกเอาใจเซียวหลินเทียน

สวีเนี่ยนจือผู้นี้เมื่อก่อนตอนที่อยู่ตำหนักอ๋องอี้มิได้มีความปรารถนาใดมิใช่หรือ?

ตอนนี้ทนมิไหวแล้วหรือ? หรือว่ามีคนสั่งการ?

“เมื่อวานกุ้ยเหรินสวีเรียกร้องความสนใจองค์จักรพรรดิอย่างไร?” หลิงอวี๋เอ่ยถามอย่างอยากรู้

หลิงซวนสืบมาอย่างชัดเจนแล้วจึงเล่าเรื่องที่สวีเนี่ยนจือดีดฉินที่ศาลาตรงสระน้ำดึงดูดความสนใจของเซียวหลินเทียนออกไป

หลิงอวี๋ฟังแล้วก็กระตุกมุมปากเยาะเย้ย ดูท่าทางสวีเนี่ยนจือผู้นี้จะมีชั้นเชิงกว่าอู๋จื่อผิง!

วิธีการถอยหลังเพื่อก้าวหน้านี้ใช้ได้ผลกับบุรุษเช่นเซียวหลินเทียนยิ่งกว่าการเข้าหาตรง ๆ

หลิงอวี๋มองทะลุไปถึงธาตุแท้ แต่มิได้คิดว่าเรื่องราวจะง่ายดายเช่นนี้

“หลิงซวน คนรับใช้ที่อู๋จื่อผิงกับสวีเนี่ยนจือพาเข้าวังมาด้วยครานี้มีใครบ้าง?”

หลิงซวนมิรู้ว่าหลิงอวี๋สนใจเรื่องเหล่านี้ด้วยเหตุใด แต่หลิงอวี๋ต้องมีเจตนาของตนแน่นอน นางจึงเอ่ยออกไป

“กุ้ยเหรินอู๋พานางรับใช้เข้ามาสองคนคือเฉี่ยวเอ๋อร์กับสวินเหมยเพคะ ส่วนนางกำนัลคนอื่นคือคนที่หมิ่นกูจัดเตรียมไว้ให้นางตามมาตรฐานในวัง!”

“ส่วนเสี่ยวเยวี่ยกับหลานเฟิงที่กุ้ยเหรินสวีพามาก็เป็นคนที่ใช้งานอยู่แต่เดิมเพคะ คนอื่นก็เหมือนกับกุ้ยเหรินอู๋!”

หลิงอวี๋เอ่ยอย่างมีความหมาย “สองคนนี้มิสามารถสอดแนมได้ หากต้องการจะรู้เส้นทางที่องค์จักรพรรดิผ่าน จะอาศัยเพียงคนสนิทของพวกนางมิได้ ยังมีคนที่ช่วยพวกนางอยู่ในความมืดอีก!”

หลิงซวนเข้าใจในทันที “ฮองเฮา ท่านหมายถึงไท่เฟยเส้าหรือเพคะ?”