บทที่ 1528

คำพูดของนางซุนทำให้เกิดความโกลาหลในราชสำนักทันที

มีคนตะโกนขึ้นมาอย่างมิอยากจะเชื่อ “หกแสน? รักษาอาการปวดหัวต้องให้เงินมากเกินความเป็นจริงเช่นนี้เชียวหรือ! เช่นนั้นในเมืองหลวงนี้ใครจะมีปัญญาไปหาหมอ!”

“ฮองเฮาช่างมีวิธีการในการหาเงินเพิ่มโดยแท้!” มีคนเหยียดหยามออกมาอย่างมิหวังดี

“หลิงเสียงกังเป็นท่านลุงของพระนาง ยังใจดำเรียกเงินถึงเพียงนี้ เช่นนั้นคนอื่นก็มิอยากจะคิดเลย!”

“ข้าว่าพวกเรามิต้องเป็นขุนนางแล้ว ไปเรียนแพทย์กันดีกว่า ที่แท้การตรวจผู้ป่วยคนหนึ่งก็ได้เงินมากกว่าว่าพวกเราทำงานตลอดชีวิตเสียอีก!”

สีหน้าของเซียวหลินเทียนเรียบเฉยไปทันที นางมิอาจเชื่อได้ว่านางซุนจะเป็นคนเช่นนี้ ที่กล้าพูดจาเหลวไหลใส่ร้ายหลิงอวี๋

ตนคิดว่านางซุนเป็นป้าสะใภ้ใหญ่ของหลิงอวี๋ ดีกับหลิงอวี๋มาโดยตลอด จึงตั้งใจเชิญนางมาที่ราชสำนักเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของหลิงอวี๋

ไหนเลยจะคิดว่าจะเชิญคนที่กดหลิงอวี๋อย่างหนักที่สุดมา!

“ปัง!”

เซียวหลินเทียนตบโต๊ะอย่างทนมิไหวพลางตะคอกอย่างโกรธเกรี้ยว “นางซุน เจ้ารู้หรือไม่ว่ากำลังพูดสิ่งใด?”

“นี่เจ้ากำลังใส่ร้ายฮองเฮาอยู่นะ!”

นางซุนหมอบลงกับพื้นพลางเอ่ยเสียงสั่น “ฝ่าบาท ก่อนหน้านี้ท่านรับสั่งแล้วว่าจะมิเอาโทษกับหม่อมฉัน!”

“ฝ่าบาท ท่านเป็นจักรพรรดิผู้ปราดเปรื่อง ก็ควรมิรักษาคำพูดนะเพคะ! สิ่งที่หม่อมฉันพูดล้วนเป็นความจริง หากหม่อมฉันพูดเท็จ หม่อมฉันยินดีตายเพื่อรับโทษเพคะ!”

คำพูดเหล่านี้ของนางซุนทำให้เซียวหลินเทียนพูดมิออกไปทันที

จ้าวฮุยมองไปด้วยสายตาเย็นชา เขาดูสถานการณ์แล้วจึงเอ่ยเรียบ ๆ “ฝ่าบาท ท่านทรงให้อำนาจในการพูดกับนางซุนแล้ว มิควรกริ้วเพราะนางฟ้องร้องฮองเฮาพ่ะย่ะค่ะ!”

“ฝ่าบาท หากแม้แต่การร้องเรียนยังถูกลงโทษ เช่นนั้นใต้หล้านี้จะยังมีที่ใดที่พูดอย่างมีเหตุผลได้พ่ะย่ะค่ะ! ผู้ตรวจการเจียงก็เอ่ยขึ้นมาเช่นกัน”

“ได้ ๆ...”

เซียวหลินเทียนยิ้มออกมาภายใต้ความโกรธ แล้วเขาก็มองนางซุนที่คุกเข่าอยู่อย่างโหดร้าย

“นี่คือการร้องเรียนหรือ? ข้ารับแล้ว!”

“ผู้ตรวจการเจียง ผู้ตรวจการซุนเจ้าสองคนรับผิดชอบไปตรวจสอบคดีนี้ หากชัดเจนว่าเป็นจริงดังที่นางซุนพูด ข้าจะลงโทษฮองเฮา!