บทที่ 1567

เซียวหลินเทียนเชื่อฟังราวกับเด็ก เขาดึงหลิงอวี๋ลุกขึ้นแล้วหยิบจอกหนึ่งส่งให้หลิงอวี๋

เป็นครั้งแรกที่หลิงอวี๋ได้เห็นพิธีการดื่มสุรามงคลแบบโบราณ ภาชนะที่ใส่สุรามงคลนี้คือน้ำเต้าที่ผ่าครึ่งเป็นสองส่วน แล้วบ่าวสาวจะต้องดื่มเป็นคู่กันคนละจอก

น้ำเต้านี้จะมีขนาดเล็กและมีความประณีต ตรงกลางจะมีเชือกสีแดงผูกเอาไว้ หลิงอวี๋กำลังสงสัยอยู่ว่าสุรามงคลเป็นเช่นนี้เองหรือ ก็ถูกเซียวหลินเทียนเกี่ยวแขนดึงกลับมาจากความคิดที่เลื่อนลอยออกไป

“ดื่มสุรามงคลแล้ว นับตั้งแต่นี้ไปท่านทั้งสองก็จะเป็นหนึ่งเดียว จากนี้ไปต้องจับมือร่วมทุกข์ร่วมสุขไปด้วยกัน...”

บรรดานางรับใช้พากันส่งเสียงโห่ร้อง

เซียวหลินเทียนมองหลิงอวี๋อย่างลึกซึ้ง แล้วเกี่ยวมือของหลิงอวี๋ให้ยกสุรามมงคลขึ้น

สายตานี้ชนะคำพูดนับพันนับหมื่น หลิงอวี๋มองดวงตาที่งดงามของเขา พลันใจลอยไปเล็กน้อย จากนี้ไป คนผู้นี้จะเป็นของตนโดยสมบูรณ์แล้วหรือ?

นางยกน้ำเต้าไปอยู่ที่ริมฝีปากตามสัญชาตญาณแล้วดื่มพร้อมกันกับเซียวหลินเทียน

“เสร็จพิธีเพคะ พวกบ่าวมิรบกวนเวลาความรักของท่านมทั้งสองแล้วเพคะ...”

พวกนางรับใช้หายไปกันหมดในทันที ทั้งยังปิดประตูให้ทั้งสองคนอย่างเอาใส่ใจอีกด้วย

เมื่อได้ยินเสียงประตู หลิงอวี๋ก็ประหม่าขึ้นมาทันที

เมื่อชาติที่แล้วนางมิเคยแต่งงาน นี่… นี่ต่อไปจะต้องเผชิญหน้ากับเซียวหลินเทียนอย่างไร?

นางหลบสายตาอย่างตื่นตระหนก ดูเหมือนอยากจะหนีไป...

“อาอวี๋ ที่มุมปากของเจ้าเปื้อน...”

เซียวหลินเทียนเห็นสายตาตื่นตระหนกของหลิงอวี๋ ดูเหมือนอยากจะหนีก็ดึงนางไว้ทันที

“ข้าจะเช็ดให้เจ้า!”

เซียวหลินเทียนโน้มตัวเข้ามา ยังมิทันที่หลิงอวี๋จะได้ตั้งสติ ริมฝีปากของเขาก็กดทับลงมาที่ริมฝีปากของนางแล้ว

ครานี้มิเหมือนกับที่ผ่านมา การเข้าหาของเซียวหลินเทียนรุนแรงและมีพลังมหาศาล...

หลิงอวี๋สับสนกับจูบนั้นในทันที...

ดูเหมือนว่าเรื่องราวทุกอย่างจะจบสิ้นลงแล้ว นางเองก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธความใกล้ชิดของเซียวหลินเทียนอีก จึงยอมให้เซียวหลินเทียนจูบพลางกดนางลงบนเตียง