บทที่ 1575

เซียวหลินเทียนพูดเช่นนี้ หลิงอวี๋ก็วางใจไปได้มาก

ก็จริง แม้ว่าการฝึกฝนพลังวิญญาณของเซียวหลินเทียนจะมิสู้จ้าวหรุ่ยหรุ่ย ทว่าหากจ้าวหรุ่ยหรุ่ยคิดจะวางแผนใส่โดยที่เขามิรู้ตัวนั้น เป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปมิได้

แต่แม้ว่าจะเป็นเช่นนี้ แต่หลิงอวี๋เองก็มิสามารถวางใจได้อย่างเต็มที่ จึงเอ่ยกับเซียวหลินเทียนอย่างเอาแต่ใจ “อยู่ในวังหลวง จ้าวหรุ่ยหรุ่ยก็ยังกล้าจะลองหยั่งเชิงท่าน นางจะต้องรู้แล้วอย่างแน่นอนว่าการฝึกฝนของท่านมิสู้ของนาง!”

“เซียวหลินเทียน คืนนี้ท่านจะต้องฝึกฝนต่อ พยายามบรรลุไปให้ถึงขั้นสูงของดินแดนที่สี่ให้ได้!”

เซียวหลินเทียนใบหน้าขมขื่นไปทันที แล้วมองหลิงอวี๋อย่างน่าสงสาร

หากฝึกฝนก็ต้องเสียเวลาทั้งคืนไป เขายังอยากจะมีลูกกับหลิงอวี๋อีกสักคน หากมิขยันแล้วจะมีลูกได้อย่างไรกัน!

“ใช้สายตาเช่นนี้มามองหม่อมฉันก็ไม่มีประโยชน์เพคะ! คืนนี้หากมิเลื่อนไปถึงขั้นสูงของดินแดนที่สี่ ต่อไปก็มิอนุญาตให้ขึ้นเตียงของหม่อมฉัน!”

หลิงอวี๋เท้าเอวจ้องมองเซียวหลินเทียนราวกับสตรีผู้โหดร้าย

คนผู้นี้เคยได้อะไรแล้วก็อยากจะได้อีก ทุกคืนเอาแต่เอาเรื่องที่จะมีลูกอีกคนมาคลอเคลียตน เอวของนางเกือบจะหักอยู่แล้ว

ภรรยาโกรธแล้ว เพื่อประโยชน์ของตนในภายภาคหน้า เซียวหลินเทียนจึงทำได้เพียงเชื่อฟังอย่างดีแล้วตั้งใจฝึกฝน

หลิงอวี๋สกัดโอสถสร้างรากฐานปราณให้เซียวหลินเทียนอีกหลายเม็ด

เพราะว่าเซียวหลินเทียนเรียนวรยุทธ์จึงมีพรสวรรค์มากกว่าหลิงอวี๋ การฝึกฝนในคืนนี้เป็นไปตามความคาดหวังของหลิงอวี๋ เขาเลื่อนไปถึงขั้นสูงของดินแดนที่สี่ได้อย่างราบรื่น

หลิงอวี๋คอยปกป้องเขา เฝ้าเขาอยู่ตลอดคืน เมื่อเห็นว่าเซียวหลินเทียนบรรลุถึงดินแดนที่สี่ขั้นสูงได้เร็วถึงเพียงนี้ หลิงอวี๋ก็ปลื้มใจและอิจฉาเล็กน้อย

ด้วยความคืบหน้านี้ อีกมินานเซียวหลินเทียนก็จะสามารถนำหน้าตนได้แล้ว เช่นนั้นหากต้องการจะตามจ้าวหรุ่ยหรุ่ยให้ทันก็มิใช่เรื่องยาก

เซียวหลินเทียนลืมตาขึ้น รู้สึกได้ว่าตนมีพลังกระฉับกระเฉงขึ้น แม้ว่าจะมิได้นอนทั้งคืน แต่ก็ไม่มีอาการง่วงเลยสักนิด

อีกทั้งร่างกายก็เบาราวกับนกนางแอ่น วรยุทธ์พัฒนาไปกว่าก่อนหน้านี้มาก