บทที่ 1606

อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด!

แม้ว่าเซียวหลินเทียนกับหลิงอวี๋จะคาดการณ์ถึงวิกฤติไว้แล้ว แต่ก็ยังคงมิอาจคาดเดาได้ว่าวิกฤติจะรุนแรงเช่นนี้

เซียวหลินเทียนอยู่ในห้องทรงพระอักษรแล้วเปิดดูเรื่องด่วน เมื่อกวาดสายตาอ่านสิบบรรทัดแรกเสร็จ ใบหน้าที่หล่อเหลานั้นก็เคร่งเครียดไปทันที

“ขันทีเหอ สั่งการไปที่ขุนนางว่าการ หลี่ว์เซียง ท่านอ๋องเฉิง ท่านอดีตเสนาบดี หลิงเสียงกังและพวกองค์ชายคังให้เข้าวัง...”

เซียวหลินเทียนสั่งการ

ขันทีเหอเห็นสีหน้าของเซียวหลินเทียนมิปกติ จึงรีบให้คนไปถ่ายทอดพระราชโองการทันที

“ขันทีน้อยเซี่ย ไปเชิญฮองเฮามา!”

แม้ว่าหลิงอวี๋จะเป็นสตรีมิอาจทำงานเรื่องการเมืองได้ เซียวหลินเทียนก็อยากให้หลิงอวี๋รู้เรื่องนี้ในทันที

หลิงอวี๋ได้ยินหลิงซวนรายงานว่าทางชายแดนส่งข่าวด่วนมาก็กำลังกังวลใจอยู่

เมื่อขันทีน้อยเซี่ยมาถ่ายทอดพระราชโองการ นางก็รีบมาโดยมิลังเล

“อาอวี๋ ดูนี่สิ...”

เซียวหลินเทียนเห็นหลิงอวี๋มาก็ส่งรายงานลับให้หลิงอวี๋ทันที

หลิงอวี๋อ่านจบก็ตกใจ บรรดาแคว้นเล็กที่เข้าร่วมกับฉินตะวันตกก่อนหน้านี้ล้วนไปเข้าร่วมกับองค์ชายอิงแล้ว

แม้แต่แคว้นพันก็ละทิ้งผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจขนาดใหญ่ไปเข้าร่วมกับองค์ชายอิงเช่นกัน

มิเพียงเท่านี้ เว่ยเหนือกับฉีตะวันออกได้ร่วมมือกันรวมกำลังทหารและเตรียมที่จะเปิดศึกกับเยวี่ยใต้แล้ว

“นี่พวกเขาคิดจะยึดเยวี่ยใต้ไว้ก่อน จากนั้นค่อยร่วมแรงกันจัดการกับฉินตะวันตก!”

เซียวหลินเทียนกัดฟันกรอด “เจ้าดูข้างล่าง เว่ยเหนือจับตัวจ้าวฮุยไป ให้ข้าเอาเมืองสองเมืองไปแลกตัวจ้าวฮุย!”

“เดรัจฉานจ้าวฮุย พวกตีสองหน้า เขาเจ้าเล่ห์เพียงนั้น จะถูกคนของเว่ยเหนือจับตัวไปได้อย่างไร! นี่ต้องเป็นการร่วมมือกับเว่ยเหนือเพราะคิดจะทำให้ข้าลำบากแน่นอน!”

หลิงอวี๋ถึงกับปวดหัวไปด้วย

แม้ว่าตอนนี้ยังไม่มีหลักฐานมาบ่งชี้ว่าจ้าวฮุยลักลอบติดต่อกับเว่ยเหนือ แต่เซียวหลินเทียนพูดถูก จ้าวฮุยตาแก่เจ้าเล่ห์นั่นเป็นคนที่รับรู้เรื่องการเมืองได้เร็วมาก

คนที่ฉลาดเช่นเขา เมื่อเห็นสัญญาณมิดีก็จะต้องหลบให้ไกลนานแล้ว จะถูกคนของเว่ยเหนือจับตัวไปได้อย่างไรกัน!