บทที่ 1653

อวี๋เฮ่าวางกำลังพลไว้ค้นหาเผยอวี้ต่อไป แล้วพวกเขาก็พาเถาจื่อกับหานเหมยที่ยังคงหมดสติรีบกลับไปที่เมืองหลวง

ซี่โครงขององค์ชายเย่ถูกหลิงซวนพันผ้าพันยึดไว้ให้

หลิงซวนยังป้อนน้ำหญ้าวานรให้เขาอีกหนึ่งขวดด้วย

องค์ชายเย่มิกล้าพักผ่อน เขาพยุงร่างที่บอบช้ำแล้วให้อวี๋เฮ่าหาคนไปส่งจดหมายให้รองแม่ทัพของตน ให้เขานำทหารมารอคุ้มกันที่หน้าประตูเมือง

ในเวลาเดียวกันอวี๋เฮ่าก็ส่งจดหมายถึงท่านอ๋องเฉิง ให้คนของเขาจับตาดูองค์ชายคังไว้ด้วย

หากพระชายาคังกล้าไปพาตัวองค์ชายคังออกจากราชสำนักฝ่ายใน ก็ให้สังหารองค์ชายคังเสียก่อน

เช่นนี้แล้วหากพระชายาคังจะเริ่มต้นการรบก็จะไม่มีชื่อเสียงมากพอ และมิสามารถยึดตำแหน่งมังกรได้ง่ายดายถึงเพียงนั้น

อวี๋เฮ่ายังส่งคนไปส่งจดหมายถึงหลี่ว์เซียงให้เตรียมพร้อมรับมือ

ทางด้านจูหลานก็มิได้ว่างเช่นกัน นางดูแลองค์ชายเย่พลางวางแผนกลยุทธ์ให้อวี๋เฮ่าไปด้วย

“ครั้นเข้าเมืองไป จะต้องสร้างความตื่นตระหนกอย่างแน่นอน ส่งคนไปปะปนอยู่ในฝูงชนแล้วบอกทุกคนว่าฮองเฮาทรงได้รับบาดเจ็บ นี่คือสิ่งที่มิอาจปกปิดได้!”

“แต่ต้องบอกทุกคนว่า อาการบาดเจ็บของฮองเฮามิรุนแรง พักรักษาตัวสักสองวันก็จะออกมาได้แล้ว!”

“ฮองเฮาทรงเป็นหมอชั้นเซียน พระนางจะต้องรักษาพระวรกายของพระนางเองได้อย่างแน่นอน! ให้ทุกคนมั่นใจในฮองเฮา!”

จูหลานพยายามทำให้หัวใจของราษฎรมั่นคงเพื่อหลิงอวี๋ และวางกับดักองค์ชายคังด้วย

หากองค์ชายคังกล้าฉวยโอกาสไปบีบบังคับยึดบัลลังก์ ราษฎรเหล่านี้จะต้องเห็นใจหลิงอวี๋อย่างแน่นอน และจะประณามองค์ชายคังที่เอาเปรียบในยามผู้อื่นลำบาก

สิ่งที่ทำให้จูหลาน อวี๋เฮ่าและแม้แต่ท่านอ๋องเฉิงมิคาดคิดก็คือ องค์ชายคังมิได้เคลื่อนไหว แต่ผู้ที่เคลื่อนไหวคือไท่เฟยเส้า

เพียงแต่เมื่อไท่เฟยเส้ามาถึงหน้าประตูวังหลวงก็ถูกกองทัพหลวงขวางเอาไว้ แล้วหลี่เจิ้นรองผู้บัญชาการกองทัพหลวงก็ได้จัดการให้คนกลุ่มหนึ่งตามอวี๋เฮ่าไปช่วยเหลือคนทันที หลังจากได้รับคำเตือนของหานอวี้

คนที่เหลือทั้งหมดล้วนตื่นตัว ประตูวังปิดไว้ และพลธนูต่างก็ซุ่มโจมตีอยู่บนหอปราการของประตูวัง

ไท่เฟยเส้าพากองกำลังขององค์ชายคังมาด้วย แต่ผลก็คือถูกขวางไว้ที่หน้าประตู

“บังอาจ ไท่เฟยเส้าเสด็จกลับวัง พวกเจ้าปิดประตูวังแน่นสนิทเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร?”

เหยียนเฟิงรองแม่ทัพขององค์ชายคังขี่ม้าพุ่งไปที่ประตูวัง แล้วตะโกนไปที่หอปราการ