บทที่ 1664

“พระชายาคัง!”

หลิงอวี๋หยุดอยู่ตรงหน้าทั้งสองคน และมิรีบร้อนที่จะบอกให้ทั้งสองลุกขึ้น

นางมองลงไปที่จ้าวหรุ่ยหรุ่ย

คนที่ทำร้ายตนคือจ้าวหรุ่ยหรุ่ย หลิงอวี๋มั่นใจมาก

แต่ก็เพราะตอนนั้นนางสวมหน้ากากของแม่นมหนานอยู่ หลิงอวี๋จึงมิสามารถกล่าวหานางได้

ดังนั้นแม้ว่าหลิงอวี๋จะรู้ว่าคนที่คุกเข่าต่อหน้าตนเป็นงูพิษ และอยากจะถลกหนังนางออกมา แต่หลิงอวี๋ก็ทำอะไรมิได้

แต่มิสามารถทุบตีหรือดุด่าได้ ก็มิได้หมายความว่าหลิงอวี๋จะมิสามารถใช้สถานะของตนกดขี่นางได้

คนที่หยิ่งยโสเช่นจ้าวหรุ่ยหรุ่ย ให้นางคุกเข่าต่อหน้าตนนั้นถือเป็นการตบหน้านางอย่างมิต้องสงสัย

จ้าวหรุ่ยหรุ่ยมีหรือจะเดามิออกถึงความคิดของหลิงอวี๋ นางรู้สึกอับอายและอยากจะสังหารหลิงอวี๋เช่นเดียวกับที่หลิงอวี๋อยากสังหารนาง

นางก้มหน้าลงแล้วจิกเล็บไปบนฝ่ามือ

นางรู้สึกถึงความหงุดหงิดใจอีกครั้งแล้ว!

ครานี้ตนมิได้ทำผิดพลาดอะไร แล้วเหตุใดยังสังหารหลิงอวี๋มิได้เล่า?

หลิงอวี๋เป็นปีศาจแบบใดกันแน่ เหตุใดจึงสังหารได้ยากเช่นนี้!

“พระชายาคัง ก่อนหน้านี้ข้าได้ยินมาว่า เจ้ารู้หนังสือและมารยาทดี ทั้งยังมีคุณธรรมมากกว่าพี่หญิงของเจ้าด้วย! แต่สิ่งที่เจ้าทำทำให้ข้าผิดหวังนัก!”

ในฐานะฮองเฮาของแคว้น หลิงอวี๋มิเพียงแต่ดูแลวังในเท่านั้น แต่ยังรับผิดชอบในการสั่งสอนเหล่าสตรีในครอบครัวขุนนางด้วย

หากสตรีในครอบครัวขุนนางเหล่านี้กระทำการใดที่มิเหมาะสมกับกฎเกณฑ์และเป็นอันตรายต่อชื่อเสียงของขุนนาง ฮองเฮาก็สามารถออกคำสั่งตำหนิพวกนางได้

ก่อนหน้านี้จ้าวหรุ่ยหรุ่ยมิเคยใส่ใจเรื่องไร้สาระเหล่านี้ เมื่อได้ยินคำพูดของหลิงอวี๋ ก็ตอบโต้ไปโดยสัญชาตญาณ

“หรุ่ยหรุ่ยมิรู้ว่าตนทำอะไรผิดไปเพคะ! มีสิ่งใดทำให้ฮองเฮาทรงผิดหวังหรือเพคะ?”

จ้าวหรุ่ยหรุ่ยคิดว่าตนสวมหน้ากากของแม่นมหนานไปสังหารหลิงอวี๋แล้วหลิงอวี๋จะมิสามารถชี้ตัวตนได้ ดังนั้นจึงมิกลัวที่จะถูกนางลงโทษ

“มิรู้ว่าทำอะไรผิดไปหรือ?”