บทที่ 1675

องค์ชายอิงยิ้มอย่างเย่อหยิ่ง “จงวางใจ หากข้าแพ้เพราะทักษะด้อยกว่าผู้อื่น ข้าก็ย่อมมอบอัครเสนาบดีจ้าวคืนให้กับพวกเจ้าอย่างนอบน้อม!”

“คนสารเลวที่ทรยศต่อแคว้นและแสวงหาความรุ่งเรืองเช่นนี้ ข้ายังจะต้องเลี้ยงเขาต่อจนข้ามปีอีกหรือ?”

เซียวหลินเทียนใจเต้นเมื่อเห็นองค์ชายอิงเปิดโปงพฤติกรรมที่น่ารังเกียจของจ้าวฮุยออกมาอย่างมิปิดบัง

เขากำลังกังวลมิรู้ว่าควรจะตรวจสอบพฤติกรรมทรยศต่อแคว้นของจ้าวฮุยอย่างไรดี​ ไหนเลยจะคาดคิดว่าองค์ชายอิงจะพูดออกมาเช่นนี้

เซียวหลินเทียนเอ่ยเสียงเรียบ “องค์ชายอิง ข้ามีคำขอ เราเพิ่มหนึ่งข้อในการเดิมพันของเราได้หรือไม่…”

“ข้าให้เจ้าห้ากระบวนท่า หากเจ้าแพ้ ก็จงเปิดเผยต่อหน้าทหารของข้าว่าจ้าวฮุยได้ทรยศต่อฉินตะวันตก​!”

“องค์ชายอิง เจ้ามิสามารถทนต่อคนทรยศแคว้นแสวงหาความรุ่งเรืองเช่นนี้ได้​ ฉินตะวันตก​ของข้าก็ทนมิได้เช่นกัน!”

“ห้ากระบวนท่า​แลกกับคำให้การของเจ้า เช่นนี้เป็นประโยชน์และมิเป็นอันตรายต่อเจ้า!"

เซียวหลินเทียนพยายามโน้มน้าวองค์ชายอิง

สีหน้าขององค์ชายอิงเปลี่ยนไป เขาเงียบไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ย​ “ได้ ข้าตกลงเพิ่มเงื่อนไขนี้!”

แม้ว่าการทำเช่นนี้จะทำให้องค์ชายอิงดูมิน่าเชื่อถือสักเท่าไร

แต่องค์ชายหนิงทรยศต่อความไว้วางใจของตนได้ เขาแค่ช่วยเซียวหลินเทียนเปิดโปงใบหน้าที่แท้จริงของจ้าวฮุยจะนับว่าเป็นอะไรกันเล่า?

อีกอย่าง​ เซียวหลินเทียนให้ตนห้ากระบวนท่า​ ห้ากระบวนท่านี้ก็เพียงพอสำหรับเขาที่จะพยายามสังหารเซียวหลินเทียนแล้ว

มิว่าอย่างไรตนก็ล้วนได้เปรียบ แล้วองค์ชายอิงจะปล่อยโอกาสนี้ไปได้อย่างไรกัน!

จ้าวฮุยถูกนำตัวมาที่กำแพงเมือง เขามององค์ชายอิงกับเซียวหลินเทียนที่มิรู้ว่ากำลังพูดอะไรกัน​ แล้วใจก็กังวลขึ้นมาเล็กน้อย

สองคนนี้คงมิได้กำลังวางแผนอะไรอยู่ใช่หรือไม่?

แต่แล้วจ้าวฮุยก็รู้สึกว่าตนกังวลมากเกินไป

องค์ชายอิงเป็นผู้ที่มีความทะเยอทะยาน​ เซียวหลินเทียนก็เป็นคนยึดมั่นในหลักการ ทั้งคู่ต่างกำลังต่อสู้เพื่อแคว้นของตน แล้วจะวางแผนการอะไรได้เล่า!

เป็นดังที่คาด มินานจ้าวฮุยก็เห็นองค์ชายอิงกับเซียวหลินเทียนเริ่มเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้แล้ว

องค์ชายอิงถือหอกยาวที่มีใบมีดเหล็กเรียวอยู่ที่หัวหอก

เซียวหลินเทียนก็มีง้าวมังกรเขียว

อัตราการตายของทั้งสองเท่ากัน ขึ้นอยู่กับวรยุทธ์​ของผู้ที่ถืออาวุธว่าเป็นเช่นไร