บทที่ 1766

หลังจากเสียงนั้น คนที่มุงกันอยู่เหล่านั้นก็หลีกทางให้โดยมิรู้ตัว แล้วกลุ่มคนที่มาก็เผยตัว...

เซียวหลินเทียนก็มองไปเช่นกัน แล้วก็เห็นว่าคนที่นำมาเป็นบุรุษอายุประมาณห้าสิบปี รูปร่างสูง แขนทั้งสองข้างที่เผยออกมานั้นเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ บนนั้นมีห่วงทองคำทองรูปสัตว์ประหลาดคล้องอยู่สองห่วงด้วย

“ท่านป้าว!”

มีคนจากในฝูงชนนั้นตะโกนขึ้นมา

เซียวหลินเทียนรู้ทันทีว่า คนผู้นี้คือป้าวเฉิงเจ้าถิ่นตลาดซื้อขายทาสแห่งนี้

ป้าวเฉิงเดินเข้ามาโดยที่ลูกน้องของคนล้อมรอบอยู่ เขาสูงกว่าเซียวหลินเทียนไปครึ่งหัว เขามองเซียวหลินเทียนแล้วมองเก๋อเฟิ่งฉิง จากนั้นก็ยิ้มเย็นชา

“การประมูลก็มีกฎเกณฑ์ของการประมูล ท่านสองคนรู้หรือไม่ว่า ต่อให้ตะโกนเสนอราคาสูงแค่ไหน หากตอนที่ส่งมอบจริงแล้วจ่ายมิได้จะโดนลงโทษอย่างไร?”

ในเมื่อป้าวเฉิงเป็นเจ้าถิ่นลานประมูลแห่งนี้ เขาจึงมิยอมให้ใครมาสร้างปัญหาในถิ่นของตน

เมื่อครู่เขาเห็นจากด้านบนว่า คนในลานประมูลมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ ก็กังวลว่าสองคนนี้จะมาสร้างปัญหา เขาจึงลงมาดู

“หากจ่ายมิได้ ท่านจะต้องอยู่ที่ลานประมูลนี้และต้องนำเงินจำนวนสามเท่าจากที่เสนอราคามาไถ่ตัว!”

ผู้ค้ามนุษย์คนหนึ่งยิ้มร้ายเตือนเซียวหลินเทียนกับเก๋อเฟิ่งฉิง

เก๋อเฟิ่งฉิงตะลึง นางมิรู้จริง ๆ ว่ามีกฎเช่นนี้ด้วย

นางกังวลใจขึ้นมาทันที ตนเป็นคนเสนอราคาครั้งสุดท้าย หากเซียวหลินเทียนมิขึ้นราคา เช่นนั้นตนจะต้องซื้อทาสหญิงเกวียนในราคาสี่แสนห้าหมื่น

ใช่ว่าเก๋อเฟิ่งฉิงจะไม่มีเงินสี่แสนห้าหมื่น แต่ที่ตัวนางมีเงินติดตัวอยู่แค่สองแสน ส่วนที่เหลืออยู่ที่เรือนมิได้เอามาด้วย

ที่นี่มิใช่ถิ่นของตระกูลเก๋อ ลานประมูลจะยอมปล่อยให้ตนกลับไปนำเงินมาอย่างนั้นหรือ?

หากพวกเขามิยอมให้ตนกลับไปนำเงินมา เช่นนั้นตระกูลเก๋อก็ต้องจ่ายเงินสามเท่าเพื่อไถ่ตัวตนเองไปมิใช่หรือ?

“พี่หญิง ท่านมีเงินติดตัวมากถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?”

เก๋อเฟิ่งเจียวเกือบจะหัวเราะตายแล้ว นางคาดมิถึงจริง ๆ ว่าป้าวเฉิงจะมาไม้นี้

ฮ่า ๆ หากคุณหนูใหญ่ตระกูลเก๋อถูกขังอยู่ทีลานประมูลแห่งนี้ ต่อให้ท่านยายจะยินดีจ่ายเงินสามเท่าเพื่อไถ่ตัวเก๋อเฟิ่งฉิงออกมา ทว่าหากเก๋อเฟิ่งฉิงตกไปอยู่ในเงื้อมมือของบุรุษเหล่านี้ มิว่าจะเกิดอะไรขึ้นหรือไม่ กลับไปชื่อเสียงของนางก็ป่นปี้มิเหลือแล้ว