บทที่ 1782

หวงฝู่หลินสีหน้าเปลี่ยนไป แล้วในที่สุดก็ตะโกนขึ้นมา “ปี้ซง!”

ปี้ซงเดินเข้ามา

“ส่งข่าวออกไปทันทีให้ป้าวเฉิงระดมคนทั้งหมดจับเป็นอาอวี๋!”

ที่ตัวของอาอวี๋ยังมีตำรับยาที่หวงฝู่หลินต้องการอยู่ ก่อนที่จะได้ตำรับยานั้นมา หวงฝู่หลินต้องการให้อาอวี๋ยังมีชีวิตอยู่

ปี้ซงเป็นคนสนิทของหวงฝู่หลินจึงเข้าใจเจตนาของหวงฝู่หลินในทันที แล้วเอ่ยเสียงเรียบ “พ่ะย่ะค่ะ!”

ปี้ซงรีบใช้นกพิราบส่งข่าวหาป้าวเฉิงอย่างรวดเร็ว

ท่านน้าหลินแอบภูมิใจ หัวหน้าเสิ่นรับเครื่องประดับเหล่านั้นที่ตนให้เขาไปแล้ว จะต้องสังหารหลิงอวี๋แล้วอย่างแน่นอน

แม้ว่าปี้ซงจะตามหาหลิงอวี๋กลับมาได้ หลิงอวี๋ก็เป็นศพไปแล้ว ไม่มีทางเป็นภัยคุกคามตำแหน่งของตนได้อีก

“เสวี่ยเหมย เจ้านำศพปี้เอ๋อร์ไปฝังเถิด เด็กสาวผู้นี้เองก็เป็นคนที่น่าสงสารที่เจอคนมิดี!”

ท่านน้าหลินแสร้งทอดถอนใจแล้วบอก

หวงฝู่หมิงจูคือคนที่เสียใจที่สุดในจำนวนเหล่านี้ นางเชื่อใจอาอวี๋ถึงเพียงนั้น อาอวี๋หนีไปได้อย่างไร?

หลักการที่ปกตินางสอนให้ตนในการเป็นคนนั้นเป็นของปลอมทั้งหมดเลยหรือ?

หวงฝู่หมิงจูรู้สึกว่าตนถูกหักหลัง ในเวลาชั่วครู่นี้ นางได้รู้จักกับความเกลียดเป็นครั้งแรกแล้ว

นางมองหลิงอวี๋เป็นแม่ของตน หลิงอวี๋มาทิ้งตนไปเช่นนี้ทำให้หัวใจดวงน้อย ๆ ของนางเต็มไปด้วยความเกลียดชังที่มีต่อหลิงอวี๋!

นิสัยในทางบวกที่ถูกหลิงอวี๋แก้ไขไปแล้วกลับมาเป็นเยี่ยงเดิมอีกครั้ง นางกำหมัดน้อย ๆ แน่นแล้วตะโกนขึ้นมาอย่างโกรธเคือง

“ท่านพ่อ จับตัวหลิงอวี๋มาแล้วมอบให้ข้านะ ข้าจะเอานางไปเป็นอาหารหมาป่า!”

“ข้าจะให้หมาป่ากัดนางจนตายให้จงได้!”

เสวี่ยเหมยกับท่านน้าหลินได้ยินดังนั้นก็หัวเราะอยู่ในใจ

กลยุทธ์นี้ดี ทั้งทำให้หลิงอวี๋มีชนักติดหลังเรื่องชื่อเสียงที่ขโมยของและสังหารคน ทั้งทำให้เจ้าวังน้อยโกรธแค้นนางด้วย ครั้งนี้หลิงอวี๋จะต้องตายอย่างแน่นอน

หวงฝู่หลินปลอบโยนหวงฝู่หมิงจูอยู่หลายคำก่อนจะออกไปจัดการเรื่องการจับตัวหลิงอวี๋

เสวี่ยเหมยเรียกแม่นมที่มีประสบการณ์สองคนมาเพื่อนำศพของปี้เอ๋อร์ไปฝัง