บทที่ 1798

หลิงอวี๋อยู่ด้านหลังได้ยินคำพูดนี้ ใจก็กระตุกไปเล็กน้อย จากนั้นยื่นมือไปลูบหน้าของตนโดยมิรู้ตัว

คนที่ป้าวเฉิงช่วยตระกูลหวงฝู่ตามหาก็คือตน!

แล้วคนที่เขาบอกว่าถูกสังหารไปแล้วนั่นคือใครกัน?

หรือว่าจะเป็นหัวหน้าเสิ่นกับเสี่ยวเจียง?

หลิงอวี๋เหงื่อตก หากเป็นพวกเขาสองคนที่ถูกสังหารไปจริง ๆ แล้วคนที่สังหารพวกเขาคือใคร?

หากมือสังหารพบว่าหัวหน้าเสิ่นมิได้สังหารตน จะกำลังตามหาตนอยู่หรือไม่?

เถ้าแก่เจียงที่อยู่ด้านหน้ารู้เรื่องความสัมพันธ์ของป้าวเฉิงกับตระกูลหวงฝู่ดี เมื่อได้ยินดังนั้นจึงเอ่ยออกไป “คนตายไปแล้วก็ส่งศพไปให้เจ้าวังก็จบแล้ว เหตุใดพี่ใหญ่ป้าวต้องไปตรวจสอบด้วยตนเองเล่า!”

“เจ้ามิเข้าใจ คนที่เจ้าวังต้องการคือสตรีผู้หนึ่ง สตรีผู้นั้นมีความสำคัญต่อเจ้าวังมาก เจ้าวังบอกมาว่าขอเพียงข้าตามหานางพบและยังมีชีวิตอยู่ เขาก็จะให้สมบัติก้อนโตกับข้า!”

ป้าวเฉิงเอ่ยอย่างเป็นทุกข์ “สิ่งที่ข้ากังวลในตอนนี้ก็คือ คนที่ถูกสังหารจะเป็นสตรีผู้นั้น เช่นนั้นก็มิสามารถไปอธิบายกับเจ้าวังได้แล้ว!”

“จริงสิ บอกเรื่องของเจ้ามาก่อนเถิด เจ้ามาหาข้ามีเรื่องอะไรหรือ?”

เถ้าแก่เจียงจึงหันไปเรียก “น้องหญิง มานี่!”

หลิงอวี๋กัดฟันเดินเข้าไป ป้าวเฉิงก็เหลือบมองนางอย่างเฉยเมย แล้วมองไปทางเถ้าแก่เจียงอย่างแปลกใจ

“นางพลัดหลงกับน้องสาวของนาง อยากจะขอร้องให้เจ้าช่วยนางตามหาน้องสาว!”

“พี่ใหญ่ป้าว น้องหญิงผู้นี้เป็นผู้มีพระคุณของครอบครัวข้า อย่างไรเจ้าก็ต้องช่วยนะ!”

เถ้าแก่เจียงเอ่ยอย่างกระตือรือร้น

“เห็นแก่หน้าเจ้า ตามหาคนไม่มีอะไร ประเดี๋ยวก็ให้นางบอกรูปร่างหน้าตาและจุดเด่นของน้องสาวให้ผู้ดูแลฟังอย่างละเอียด หากมีข่าวข้าจะแจ้งเจ้าไป!”

“เสี่ยวเจียง ทางด้านคนของข้าเคร่งเครียดมาก เจ้าเองก็ส่งคนของเจ้ามาช่วยข้าสักหน่อยสิ หากมีผลประโยชน์ข้าจะแบ่งเจ้าครึ่งหนึ่ง!”

ป้าวเฉิงเอ่ยอย่างใจกว้าง

“พี่ใหญ่ป้าวต้องการให้ช่วย ข้าเจียงโหม่วย่อมมิปฏิเสธอยู่แล้ว เรื่องผลประโยชน์มิต้องหรอก เจ้าช่วยน้องหญิงข้าตามหาน้องสาวนางให้เจอก็พอแล้ว!”

หลิงอวี๋ได้ยินเช่นนี้ก็มองเถ้าแก่เจียงอย่างรู้สึกขอบคุณ หนี้บุญคุณนี้ยิ่งใหญ่นัก!

กระทั่งกลุ่มพวกเขามาถึงที่นอกเมือง ก็เห็นลูกน้องของป้าวเฉิงคนหนึ่งเข้ามาต้อนรับ