บทที่ 1806

กระบี่คุนอู๋?

หรือว่านี่จะเป็นกระบี่เทพในตำนาน?

เซียวหลินเทียนเป็นคนที่รักกระบี่ เมื่อก่อนตอนที่เป็นอ๋องอี้ก็สะสมกระบี่ที่มีชื่อเสียงไว้มิน้อย

แต่กระบี่ที่มีชื่อเสียงเหล่านั้น หากมาเทียบกับกระบี่คุนอู๋เล่มนี้ก็ล้วนเป็นขยะไปทั้งหมด

นี่คือกระบี่คุนอู๋จริงหรือ?

เซียวหลินเทียนมิอยากจะเชื่อว่านี่คือกระบี่โบราณอายุกว่าพันปี ซึ่งคนในใต้หล้ามิเคยได้เห็นมาก่อน ดังนั้นแม้ว่าเซียวหลินเทียนจะรู้จักกระบี่คุนอู๋ แต่ก็คิดว่าเป็นเพียงเทพนิยายที่คนในใต้หล้าแต่งขึ้นมาเอง!

ตำนานกล่าวไว้ว่า กระบี่คุนอู๋เกิดจากกระดูกสันหลัง การบำเพ็ญตนเป็นเวลาร้อยปีและพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งของผานกู่บรรพบุรุษผู้บุกเบิกที่ผสานรวมกับพลังชีวิตของฟ้าดิน

ตามตำนานกล่าวไว้ว่า หลังจากที่ผานกู่หลอมกระบี่คุนอู๋สำเร็จแล้ว เขาก็มิสามารถควบคุมมันได้ เนื่องด้วยพลังวิญญาณของกระบี่เล่มนี้แข็งแกร่งมาก สุดท้ายจึงทำได้เพียงเก็บรวบรวมพลังชีวิตและพลังวิญญาณทั้งหมดไว้ในกระบี่คุนอู๋นี้

กระบี่คุนอู๋เป็นบรรพบุรุษของกระบี่ ความคมของกระบี่นั้นสามารถทำลายฟ้าดินได้เลยทีเดียว

หากว่านี่คือกระบี่คุนอู๋ในตำนานจริง ๆ เช่นนั้นก็ต้องอยู่ในสามอันดับแรกของมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ทั้งสิบของหลงอี้!

เซียวหลินเทียนพยายามควบคุมอารมณ์ตื่นเต้นของตนให้สงบลงเพื่อที่จะได้คิดหาวิธีนำกระบี่คุนอู๋ออกมา

แต่แม้เขาจะใช้ความพยายามไปจนหมดแล้ว ก็ยังคงมิสามารถเคลื่อนย้ายกระบี่คุนอู๋ได้

เซียวหลินเทียนเหนื่อยจนหมดแรงแล้ว จึงไปนั่งลงที่ข้าง ๆ ก้อนหิน

เขาตามหาเก๋อเฟิ่งฉิงกับขันทีโม่มานานมากแล้วก็ยังหามิพบ หากพวกเขายังมีชีวิตอยู่ รออีกสักหน่อยแล้วค่อยไปตามหาก็ยังมิสาย

เขาจะต้องได้กระบี่วิเศษเล่มนี้ เขาขอคิดวิธีนำกระบี่ออกมาก่อนแล้วค่อยว่ากัน

แต่กระบี่วิเศษเล่มนี้ถูกน้ำแข็งฝังเอาไว้ในก้อนน้ำแข็ง จะเอาออกมาอย่างไรกัน?

เซียวหลินเทียนครุ่นคิดไปเรื่อยเปื่อย แล้วจู่ ๆ ก็นึกถึงสิ่งที่ขันทีโม่เคยบอกตนไว้ว่า หากต้องการจะให้มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ยอมรับเป็นเจ้านาย ก็จะต้องทำการหยดเลือดเพื่อสร้างพันธสัญญา และหากมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ยินยอมที่จะรับเป็นเจ้านาย มันก็จะเชื่อมเข้ากับจิตใจของเขา

เซียวหลินเทียนไม่มีเวลามาคิดให้ลึกซึ้งแล้ว ถึงอย่างไรลองดูสักหน่อยตนก็มิได้เสียหายอะไร