บทที่ 1808

ขันทีโม่เหลือบมองเซียวหลินเทียนด้วยความสงสัย เซียวหลินเทียนนั้นเชื่อขันทีโม่ที่ช่วยเหลือพวกเขามาโดยตลอดอย่างไร้เงื่อนไขอยู่แล้ว เขาจึงขยิบตาให้กับขันทีโม่ไป

ขันทีโม่เข้าใจในทันทีว่า มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นั้นตกอยู่ในมือของเซียวหลินเทียนแล้ว

แม้ว่าขันทีโม่เองก็คิดมิตกเช่นกันว่า เซียวหลินเทียนทำให้มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เชื่อฟังเขาในเวลาเพียงมินานได้อย่างไร แต่ก็ยังคงช่วยเขาพูดอยู่ดี

“หากว่าไม่มีชีวิตอยู่แล้ว ต่อให้มอบมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลงให้ข้าก็เปล่าประโยชน์! คลื่นพลังวิญญาณนั้นอาจจะเป็นคลื่นที่เกิดจากการที่ภูเขาน้ำแข็งถล่มก็ได้!”

เซียวหลินเทียนก็เอ่ยขึ้นมาเช่นกัน “น่าจะใช่กระมัง ก็เหมือนกับที่ป่าแห่งนั้นในเมืองซานต้งที่ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีอะไรแปลก แต่เมื่อถูกเผาทำลายไปก็รู้สึกได้ถึงคลื่นพลังวิญญาณขึ้นมา!”

เก๋อเฟิ่งฉิงขาหักจึงมิสะดวกที่จะค้นหา เมื่อได้ยินคำพูดของทั้งสองคนนั้น นางครุ่นคิดดูแล้วก็รู้สึกว่าน่าจะเป็นเช่นนั้น จึงมิได้เอ่ยถึงเรื่องที่ให้ทั้งสองค้นหามหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์อีก

“ท่านสี่ ข้าคาดว่าพวกเราน่าจะตกลงมาหลายสิบเมตรทีเดียว เมื่อครู่ข้าค้นหามาตลอดทางแต่ก็มิพบเส้นทางใด ๆ แล้วพวกเราจะขึ้นไปกันได้อย่างไรเล่า?”

ขันทีโม่มองขึ้นไปข้างบนอย่างกังวลแล้วเอ่ยขึ้นมา

เซียวหลินเทียนจึงเอ่ยออกไปอย่างสงบ “มิต้องรีบร้อน หากว่าพวกฉินซานหนีออกไปได้อย่างปลอดภัย พวกเขาจะต้องหาวิธีมาช่วยพวกเราเป็นแน่!”

เก๋อเฟิ่งฉิงยิ้มขมขื่น “พูดแล้วดูจะง่าย แต่ลงมือทำนั้นกลับยากยิ่ง! ตระกูลเฉียวจงใจให้พวกเราตาย แล้วจะยอมให้พวกเขามาช่วยพวกเราง่าย ๆ ได้อย่างไรกัน!”

“กลัวก็แต่พวกเราจะต้องถูกขังตายอยู่ที่ก้นหุบเขาแห่งนี้!”

เก๋อเฟิ่งฉิงครุ่นคิดแล้วเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง “ท่านสี่ ท่านกับขันทีโม่ได้รับบาดเจ็บมิรุนแรงนัก พวกท่านสองคนหาวิธีขึ้นไปกันเถิด อย่าได้สนใจข้าเลย ข้าเคลื่อนไหวมิสะดวกเท่าไร ข้ามิอยากเป็นตัวถ่วงพวกท่าน!”

เซียวหลินเทียนก็เอ่ยขึ้นมาอย่างมีเหตุผล “คุณหนูเก๋อพูดอะไรกัน ขาของเจ้าบาดเจ็บก็เพราะช่วยข้า ขอเพียงข้ายังมีลมหายใจอยู่ ข้าจะต้องทำให้เจ้าหลุดพ้นจากความยากลำบากไปได้อย่างแน่นอน!”

เก๋อเฟิ่งฉิงรู้สึกซาบซึ้งใจจนน้ำตาคลอเบ้า จากนั้นก็สะอื้นเอ่ยออกไป “น้ำใจของท่านสี่นั้นข้าขอรับไว้ เพียงแต่พวกเรามิรู้ว่าจะต้องติดอยู่ที่นี่ไปถึงเท่าไร ข้าเป็นสตรีมิสะดวกที่จะติดตามพวกท่านไปจริง ๆ ...”

ความหมายที่อยู่นอกเหนือจากคำพูดนี้ก็คือ บุรุษและสตรีมิควรมาอยู่ใกล้ชิดกัน เก๋อเฟิ่งฉิงคิดที่จะถือโอกาสนี้ทำให้เซียวหลินเทียนยอมรับตนเอง

หากว่าทางด้านหลิงอวี๋สามารถออกมาได้ โอกาสก็จะถูกกำจัดไป เช่นนั้นตนก็หาจังหวะที่ถูกต้องทำให้เป็นสตรีของเซียวหลินเทียนไปเสียเลยดีกว่า!