บทที่ 1811

ในเวลานี้ท่านอาเฉียวหรือจะมีอารมณ์ไปคิดว่าผู้ติดตามเหล่านั้นจะคิดเห็นอย่างไร

ใช่แล้ว เฉียวไป๋เป็นบุตรชายแท้ ๆ ของเขาเอง

เป็นบุตรที่เกิดจากเขากับชิงเหวินผู้เป็นอนุภรรยาของนายใหญ่เฉียว!

เรื่องนี้มันเป็นเรื่องบ้าบอที่เกิดขึ้นตอนสมัยที่ท่านอาเฉียวเป็นวัยรุ่น ก่อนหน้านี้เขาก็มิรู้เช่นกันว่าชิงเหวินจะตั้งครรภ์บุตรชายของตน

แต่เมื่อเฉียวไป๋ออกมาในครั้งนี้ ชิงเหวินกังวลว่าเฉียวไป๋จะมีอันตราย นางจึงแอบนัดพบกับท่านอาเฉียว เพื่อบอกให้เขาดูแลเฉียวไป๋ให้ดี ๆ

ชิงเหวินเอ่ยออกไปตามตรง “ท่านเฉียวสาม หากเฉียวเค่อมิกลับมาอีกต่อไปแล้ว พี่ใหญ่ของท่านก็จะปลูกฝังเลี้ยงดูเฉียวไป๋เป็นอย่างดี และในภายภาคหน้าเฉียวไป๋ก็จะเป็นผู้นำตระกูลเฉียว!”

“ก่อนหน้านี้ที่ข้ามิได้บอกท่าน นั่นเป็นเพราะข้ามิอยากทำลายอนาคตของเฉียวไป๋! แต่ในตอนนี้ท่านมีหน้าที่รับผิดชอบในการเป็นพ่อแล้ว!”

เมื่อท่านอาเฉียวได้ยินเรื่องนี้ก็ทั้งรู้สึกตกใจและมีความสุข

ที่ตกใจก็คือ ชิงเหวินสามารถให้กำเนิดบุตรชายคนนี้ได้อย่างราบรื่นภายใต้จมูกของนายใหญ่เฉียวโดยมิถูกจับได้ มิฉะนั้นหากเรื่องนี้ถูกเปิดเผยขึ้นมา ทั้งเขาและชิงเหวินหรือแม้กระทั่งเฉียวไป๋ก็คงต้องตายกันทั้งหมด!

แต่ที่มีความสุขก็เพราะว่า ท่านอาเฉียวก็เป็นเหมือนกับนายใหญ่เฉียว แม้ว่าจะมีอนุภรรยา แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีบุตรชายแม้สักคน

“ท่านเจ้าวัง ท่านเองก็เป็นพ่อเช่นกัน ได้โปรดเห็นใจข้าน้อยด้วยเถิด ข้าน้อยมีบุตรชายคนนี้เพียงคนเดียว โปรดไว้ชีวิตเขาเถิดพ่ะย่ะค่ะ! ถือเสียว่าเป็นการทำบุญเพื่อบุตรีของท่าน!”

ท่านอาเฉียวจึงคุกเข่าให้หวงฝู่หลิน

เพื่อบุตรชายของตน เขาทำได้เพียงเช่นนี้แล้ว

คำพูดนี้กระแทกใจของหวงฝู่หลิน เขามิได้ใส่ใจเรื่องความนองเลือดของการเข่นฆ่า แต่หากสามารถทำบุญเพื่อหมิงจูได้ เช่นนั้นก็หมายความว่าหมิงจูจะทุกข์ทรมานน้อยลงได้ใช่หรือไม่!

ในที่สุดหวงฝู่หลินก็ยอมใจอ่อน เขาผิวปากไปหนึ่งครั้ง แล้วเสือดาวหิมะที่อยู่แทบเท้าของเขากระโดดขึ้นมา จากนั้นก็กระโจนข้ามมาจากยอดเขาฝั่งตรงข้ามอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า

ท่านอาเฉียวยังมิทันได้ตอบสนองใด ๆ เสือดาวหิมะตัวนั้นก็พุ่งเข้าไปในค่ายกล แล้วคำรามออกมาพร้อมทั้งพุ่งตรงเข้าไปในนั้น จากนั้นมันก็กัดเข้าที่มือของนายใหญ่เฉียวที่กำลังถือมีดอยู่

ท่านอาเฉียวและเหล่าผู้ติดตามต่างก็ตกตะลึง เมื่อเห็นว่าแขนของนายใหญ่เฉียวถูกเสือดาวหิมะกัดและฉีกออกไปครึ่งหนึ่งจนเลือดชุ่ม

เฉียวไป๋จึงอาศัยจังหวะที่นายใหญ่เฉียวกำลังจัดการกับเสือดาวหิมะตัวนั้น จนมิได้สนใจตน ถือโอกาสแทงเข้าไปที่ช่องท้องของนายใหญ่เฉียวอย่างโหดเหี้ยม...

เหล่าผู้ติดตามต่างก็ส่งเสียงใด ๆ มิออก พวกเขามองเสือดาวหิมะตัวนั้นพุ่งเข้าไปอีกครั้งอย่างตื่นตระหนก จากนั้นมันก็กัดเข้าที่คอของนายใหญ่เฉียว แล้วกระโจนใส่เขาจนไปอยู่ใต้ร่างของตนและกัดแทะเขาอย่างบ้าคลั่ง

มิว่าสิ่งที่ท่านอาเฉียวพูดจะเป็นความจริงหรือไม่ แต่เฉียวไป๋ก็สังหารนายใหญ่เฉียวด้วยมือของตนเองไปแล้ว...