บทที่ 1824

กระทั่งเถาจื่อและหานอวี้ช่วยประคองเก๋อเฟิ่งฉิงออกไปแล้ว เซียวหลินเทียนจึงได้เอ่ยถามด้วยเสียงทุ้ม “เผยอวี้ เกิดเรื่องอันใดขึ้น?”

“ฮองเฮามิได้อยู่ที่ภูเขาหิมะแล้วพ่ะย่ะค่ะ พระนางอยู่ในเมืองเล็ก แต่ว่า ตอนนี้พระนางถูกจ้าวหรุ่ยหรุ่ยพาตัวไปอีกแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”

เผยอวี้รีบเล่าให้ฟังว่าตนพบหลิงอวี๋ได้อย่างไร และเรื่องที่หลิงอวี๋หายตัวไปอีกครั้งได้อย่างไร

“แม่นมอูเล่า เหตุใดนางจึงมิได้อยู่กับพวกเจ้า?”

เผยอวี้ยังคงหวังว่าแม่นมอูจะช่วยพวกเขาตามหาหลิงอวี๋ให้เจอ แต่ผลก็คือมิพบแม่นมอู

“แม่นมอูขาดการติดต่อกับเราไปแล้ว!”

ผู้ที่ตอบคือขันทีโม่

นับตั้งแต่ที่ขันทีโม่รู้ว่า คนของตระกูลจงเจิ้งก็อยู่บนภูเขาหิมะเช่นกัน เขาก็สงสัยว่าคนที่ลบรหัสลับที่แม่นมอูทิ้งไว้ให้ตนจะมิใช่คนจากวังเทพ และมิใช่คนจากตระกูลเฉียว หรือตระกูลเก๋อ แต่เป็นคนจากตระกูลจงเจิ้งต่างหาก

เขาสงสัยกระทั่งว่า แม่นมอูตกไปอยู่ในมือของคนตระกูลจงเจิ้งแล้ว

เซียวหลินเทียนมองไปทางภูเขาหิมะที่อยู่ไกล ๆ แล้วรู้สึกเศร้าและสับสน

ก่อนหน้านี้ยังคิดว่าหลิงอวี๋อยู่ที่วังเทพ ขอเพียงตนสามารถไปถึงวังเทพได้ ก็จะได้พบกับหลิงอวี๋

แต่บัดนี้ เผยอวี้กลับบอกเขาว่า หลิงอวี๋อยู่ในเมืองเล็ก

หากเป็นเช่นนั้น มิใช่ว่าพวกเขาพลาดโอกาสที่จะได้เจอหลิงอวี๋ในระหว่างเส้นทางหรอกหรือ?

อาอวี๋… อาอวี๋ เจ้าอยู่ที่ใดกันแน่?

“ฝ่าบาท เราจะตามหาแม่นมอูต่อไปหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ? หรือว่าจะลงเขาไป?”

เผยอวี้เอ่ยถามขึ้นมา

เซียวหลินเทียนครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนที่จะเอ่ยออกมา “ลงจากภูเขาก่อน จ้าวหรุ่ยหรุ่ยจับตัวอาอวี๋ไปแล้ว นางคงจะอยากพาตัวอาอวี๋ไปยังแดนเทพโดยเร็วที่สุดเพื่อนำหยกหล้าสุขาวดีที่อยู่ในตัวหลิงอวี๋ออกมา พวกเรากลับไปที่เมืองซานต้งกันเถิด!”

“ฉินซาน เจ้ากับหานเหมยอยู่ที่ภูเขาหิมะตามหาแม่นมอูก่อน พวกเจ้าตามหาสามวัน หากสามวันแล้วยังไม่มีข่าวคราวของนาง พวกเจ้าก็ถอยกลับไปที่เมืองเล็ก แล้วคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของตระกูลเฉียว ตระกูลเก๋อและตระกูลจงเจิ้งเอาไว้!”