บทที่ 1850

เก๋อฮุ่ยหนิงครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง จากที่จื่ออวิ๋นเล่ามา เนื้อตัวของเฉียวไป๋เต็มไปด้วยบาดแผล และหมอเจียงก็เป็นหมอ ดังนั้นบางทีนางอาจจะช่วยชีวิตเฉียวไป๋เอาไว้ก็ได้

เฉียวไป๋อยู่ที่นี่ ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวงแดนเทพเกือบพันลี้ ดังนั้นขอเพียงตนยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ ทำให้เฉียวไป๋จดจำความดีของตนเอาไว้ แล้วค่อยยุให้ท่านย่าออกหน้า การแต่งงานครั้งนี้ก็จะมีแนวโน้มประสบความสำเร็จถึงแปดหรือเก้าในสิบแล้ว

แต่จะเข้าใกล้เฉียวไป๋ได้อย่างไรกัน?

เก๋อฮุ่ยหนิงมิคิดว่า หากตนเป็นฝ่ายเริ่มคุยกับเฉียวไป๋ก่อน เขาก็คงจะสนใจนาง

ปกติแล้วคุณชายตระกูลขุนนางเหล่านี้มักจะมิเห็นใครอยู่ในสายตาทั้งนั้น หากมิใช่คนพิเศษสักหน่อย เฉียวไป๋ไม่มีทางยอมให้ตนเข้าใกล้เขาเป็นอันขาด!

“จื่ออวิ๋น เจ้าไปสืบมาทีว่าเกิดอะไรขึ้นที่ตระกูลเฉียว เหตุใดคุณชายเฉียวจึงมาลำบากอยู่ที่นี่ได้!”

“และหากสืบมาได้ว่าคุณชายเฉียวชอบอะไรก็จะยิ่งดี!”

เก๋อฮุ่ยหนิงรู้สึกว่า เมื่อก่อนนั้นตนยอมรับความลำบากมาโดยตลอด จึงได้ถูกเก๋อฮุ่ยซินแย่งชิงเรื่องการแต่งงานไป แต่ครั้งนี้มิว่าอย่างไรนางก็จะต่อสู้เพื่อตนเองให้ได้

หากว่ามิสำเร็จ นางค่อยยอมรับชะตากรรมก็ได้!

พวกหลิงอวี๋ทั้งสามคนย้ายไปที่โรงเตี๊ยมอีกแห่ง และขอห้องพักสองห้อง ในคืนนั้นพวกเขาจึงได้อาบน้ำชำระล้างร่างกายกันอย่างสบายตัว

และหลิงอวี๋ก็ซื้อชุดอีกสองชุดด้วย ซื้อมาให้ตนกับป้าวซวนคนละชุด

ป้าวซวนรู้สึกมิดีนัก ตนมิได้ทำอะไรเลย แต่กลับได้สิ่งดี ๆ มากมายจากหลิงอวี๋โดยไม่มีเหตุผล นางติดหนี้บุญคุณไว้มากทีเดียว

“พี่หญิง เจ้าประหยัดไว้สักหน่อยเถิด เจ้ายังต้องไปตามหาน้องหญิงที่เมืองหลวงแดนเทพอีก เก็บเงินจำนวนนี้ไว้ใช้เดินทางเถิด!”

ป้าวซวนเอ่ยออกมาอย่างเกรงใจ

“เงินหามาก็เพื่อจะใช้ เราสามารถหาเงินก้อนแรกมาได้ ก็สามารถหาเงินก้อนที่สองมาได้เช่นกัน!”

หลิงอวี๋เอ่ยปลอบใจนาง

ป้าวซวนรู้สึกเพียงว่าหลิงอวี๋เป็นคนใจกว้าง การได้อยู่กับนางทำให้ตนมองสิ่งต่าง ๆ ในแง่ดีขึ้นมาก

นางแอบรู้สึกโชคดีที่ความลำบากครั้งนี้ได้พบกับหลิงอวี๋ มิฉะนั้นตนก็มิรู้จริง ๆ ว่าจะอยู่รอดได้อย่างไร

“น้องหญิง วันพรุ่งเจ้าไปที่โรงเตี๊ยมที่พวกเราเคยพักอยู่ที แล้วดูว่าจ้าวหรุ่ยหรุ่ยออกไปแล้วหรือไม่!”