บทที่ 1871

หวงฝู่หลินก็เหมือนกับเซียวหลินเทียน ในตอนนี้มีคนที่จะต้องเร่งตามหาให้พบ ดังนั้นแม้ว่าจะมีความขัดแย้งต่อกัน แต่เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่ง พวกเขาก็ทำได้เพียงต้องร่วมมือกันจึงจะต่อต้านศัตรูได้

หวงฝู่หลินมองตำหนักปีกเงินที่ค่อนข้างหดหู่นี้ แล้วเอ่ยด้วยเสียงทุ้ม “เซียวหลินเทียน วันนี้เจ้าเปิดเผยเรื่องที่เจ้ามีกระบี่คุนอู๋อยู่ในมือไปแล้ว มหาปราชญ์ไม่มีทางปล่อยเจ้าไปง่าย ๆ แน่!”

“พวกเราต้องรีบรวบรวมกลุ่มที่สามารถต่อสู้กับมหาปราชญ์ให้ได้โดยเร็วที่สุด ก่อนที่มหาปราชญ์จะรวมกำลังคนมาจัดการกับเจ้า!”

“เจ้าลงจากภูเขาไปรวบรวมบรรดาลูกศิษย์ของตำหนักปีกเงินมา ส่วนข้าจะช่วยหาคนมาสร้างตำหนักปีกเงินขึ้นใหม่เอง!”

“หากเจ้าหาลูกสาวของข้าพบก่อน ก็ให้ส่งข้อความมาหาข้า! และหากข้าพบหลิงอวี๋ ข้าก็จะแจ้งเจ้าทันทีเช่นกัน!”

เซียวหลินเทียนพยักหน้าโดยมิต้องคิด “ตกลง! เช่นนั้นพวกเราก็แยกกันเป็นสองกลุ่มไปดำเนินการ!”

“เผยอวี้ เราลงจากภูเขากันก่อนเถอะ!”

หวงฝู่หลินมองเผยอวี้แล้วเอ่ยออกมา “ประเดี๋ยวก่อน…”

เขาหยิบยาหนึ่งขวดออกมาจากแหวนพระสุเมรุของตน แล้วโยนไปที่เผยอวี้ “พลังของเจ้าต่ำเกินไป หากเจ้าติดตามเขาก็จะต้องเผชิญกับอันตรายมากมาย ยาขวดนี้สามารถช่วยให้เจ้าพัฒนาพลังของเจ้าได้อย่างรวดเร็ว!”

เผยอวี้มองเซียวหลินเทียน แม้ว่าเขาจะเอื้อมมือไปรับมาโดยสัญชาตญาณแล้ว แต่หากเซียวหลินเทียนมิเห็นด้วย เขาก็จะมิเอา

“รับไปเถิด!”

เซียวหลินเทียนอ่านความคิดของเผยอวี้ออก เขาจึงพยักหน้า

เผยอวี้จึงเอ่ยกับหวงฝู่หลิน “ขอบคุณท่านเจ้าวังหวงฝู่!”

หวงฝู่หลินยื่นมือออกไปลูบเสือดาวหิมะที่นอนอยู่แทบเท้าของเขา

เผยอวี้ก็เข้าใจในทันที ยาขวดนี้คงจะใช้เครื่องยาสมุนไพรที่ล้ำค่าของหวงฝู่หลินไปมิน้อย แต่ที่หวงฝู่หลินยอมมอบให้กับตนนั้น ก็เพื่อตอบแทนบุญคุณที่เซียวหลินเทียนกับเขาช่วยเสือดาวหิมะไว้

“เสือดาวหิมะตัวนั้นกล้าหาญมากจริง ๆ ท่านสี่ เมื่อใดเราจึงจะสามารถเป็นเจ้าของสัตว์เทพที่จงรักภักดีต่อเราได้เช่นนี้หรือขอรับ”

เผยอวี้เดินลงจากภูเขากับเซียวหลินเทียน แล้วเอ่ยขึ้นมาด้วยความอิจฉา

“จะต้องมีวันนั้นอย่างแน่นอน!”

เซียวหลินเทียนเอ่ยอย่างมั่นใจ

ก็เหมือนกับในตอนแรก เขามิได้มีพลังอะไรทั้งนั้น แต่เขาก็สามารถพัฒนาขึ้นมาทีละขั้นได้มิใช่หรือ?