บทที่ 1898

เผยอวี้เหลียวซ้ายแลขวาไปรอบ ๆ เมืองหลวงแดนเทพที่เจริญรุ่งเรืองราวกับคนบ้านนอก ทำเอาเขาอดมิได้ที่จะถอนหายใจ

“มิแปลกใจที่ทุกคนล้วนพูดว่าเมืองหลวงแดนเทพเจริญรุ่งเรือง เพราะที่นี่เจริญจริง ๆ ดังคำกล่าว นายท่านอู่ เมืองหลวงแดนเทพแห่งนี้ใหญ่กว่าเมืองหลวงในฉินตะวันตกของพวกเราหลายเท่านัก!”

เซียวหลินเทียนวางแผนใช้คำในชื่อจักรพรรดิเซิ่งอู่ของตนเป็นแซ่ ดังนั้น เผยอวี้และคนอื่น ๆ จึงได้เปลี่ยนมาเรียกเซียวหลินเทียนว่านายท่านอู่

หานอวี้กับเถาจื่อและคนอื่น ๆ ที่ได้รีบมารวมตัวกับกลุ่มของเซียวหลินเทียนต่างพยักหน้าเห็นด้วยอย่างเงียบ ๆ

ทว่าเซียวหลินเทียนกลับรู้สึกเบื่อหน่ายขึ้นมา เมืองหลวงแดนเทพเจริญรุ่งเรืองแล้วอย่างไร?

หากไม่มีหลิงอวี๋อยู่เคียงข้าง มิว่าทิวทัศน์จะสวยงามเพียงใดมันก็ไร้ประโยชน์

ยิ่งเมืองหลวงแดนเทพเจริญรุ่งเรืองและมีขนาดใหญ่มากเท่าไร การตามหาหลิงอวี๋ก็จะยิ่งยากมากเท่านั้น

ท่ามกลางฝูงชนมหาศาลนี้เขาจะหาตัวหลิงอวี๋ของเขาพบได้อย่างไร?

ฉินซาน หานเหมยและสือหรงล่วงหน้ากันไปก่อน ในช่วงที่ยังสร้างตำหนักปีกเงินแห่งใหม่มิเสร็จนี้ ทั้งสามคนได้ซื้อที่ดินใหญ่ที่มีหกส่วนเพื่อให้ทุกคนใช้เป็นที่อยู่อาศัยชั่วคราวในเมืองหลวงแดนเทพ

ส่วนเซียวหลินเทียนและคนอื่น ๆ เดินเล่นไปตามทาง ที่ดินที่ฉินซานและหานเหมยเลือกนั้นตั้งอยู่ในบริเวณใจกลางเมืองและถือว่าอยู่ในแวดวงชนชั้นสูงด้วย

นอกจากนี้ ฉินซานยังได้ยืมความสามารถพิเศษของเหยี่ยวดำจิ่วเทียนส่งจดหมายไปหาหลิงเฟิงที่อยู่เมืองซานต้ง เพื่อขอให้เขาส่งทาสหญิงที่เซียวหลินเทียนซื้อมาไปยังเมืองหลวงแดนเทพ จะได้มิต้องซื้อทาสมาเพิ่ม

คืนนั้น เซียวหลินเทียนและพรรคพวกพักในจวนใหม่ หานเหมย หานอวี้ และเถาจื่อแบ่งงานกัน หานเหมยรับหน้าที่เป็นแม่บ้าน ในขณะที่หานอวี้และเถาจื่อรับผิดชอบในการไปสอบถามข้อมูล

เนื่องจากพวกเขาหลายคนเคยปรากฏตัวต่อหน้าเก๋อเฟิ่งฉิงมาก่อนแล้ว ทุกคนจึงปลอมตัวและใช้ตัวตนอื่น

หานเหมยที่รับบทบาทหน้าที่เป็นแม่บ้านจ้างลูกจ้างและแม่ครัวมาทำงานชั่วคราว และจัดที่พักให้เซียวหลินเทียนและคนอื่น ๆ อย่างเหมาะสม

“นายท่านอู่ วันนี้มีเรื่องน่าสนใจในเมืองหลวงแดนเทพ สำนักศึกษาชิงหลงที่ก่อตั้งโดยราชสำนักได้เริ่มรับสมัครบัณฑิตแล้วขอรับ!”

ฉินซานรายงานเรื่องการเปิดรับลงทะเบียนเรียนของสำนักศึกษาชิงหลงให้เซียวหลินเทียนทราบ สุดท้ายก็กล่าวว่า