ตอนที่ 190
บทที่ 190
September 18, 2026
“ตระกูลกวนกับคนของหลี่ว์เซียงมาทำไม? หรือว่าพวกเขาสองตระกูลก็มีคนต้องการพบแม่นางหลิงรักษาโรคเหมือนกัน?”
การถกเถียงทุกรูปแบบดังขึ้นทุกทิศทันที
ขณะเสียงถกเถียงดังพร้อมเพรียง คนกลุ่มหนึ่งเดินมา
ชายกำยำหลายคนเปิดทางอยู่ด้านหน้า ชายหนึ่งหญิงหนึ่งติดตามด้านหลังพร้อมพ่อลูกตระกูลหลี่ว์
หลิงอวี๋เห็นพ่อลูกตระกูลหลี่ว์ก็จำหลี่ว์เซียงกับหลี่ว์จงเจ๋อได้ที่เคยเจออยู่โรงเหยียนหลิงในวันนั้น
บุรุษข้างหลี่ว์เซียงอายุประมาณสี่สิบ ร่างสูงใหญ่ ทรงหน้าเหลี่ยม คิ้วเข้มสันจมูกโด่ง ดวงตาเว้าลึก ผสมเชื้อสายชนชาติอี๋เล็กน้อย
เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีน้ำเงิน ช่วงไหล่คือเสื้อกั๊กผ้าปักลายบุปผาซับซ้อนดูแล้วฝีมือละเอียดประณีต
ดรุณีน้อยราวสิบหกปีที่ติดตามเขา ทรงหน้ารูปไข่ คิ้วเข้มโค้งขึ้นเล็กน้อย เน้นหางตาชี้ของนางชัดทวีทรงพลัง
เสื้อผ้าส่วนบนของเด็กสาวคือเสื้อไหมสีขาวนมมีแขน ทับด้วยเสื้อกั๊กผ้าปักสีฟ้า
เป็นกระโปรงจับจีบลายดอกเลาสีฟ้ายาวถึงน่องขา ถัดไปสวมรองเท้าหุ้มข้อคู่หนึ่ง ในมือถือแส้ห้าสีเส้นหนึ่ง
หลิงอวี๋มองแล้วก็แปลกหูแปลกตา เสื้อผ้าชนชาติอี๋ชุดนี้มาพร้อมกลิ่นอายท้องถิ่นสมัยนิยมยิ่งนัก เจ๋งเป้ง!
“เป็นนายท่านของตระกูลกวนกับคุณหนูใหญ่ผู้อ่อนอาวุโสตระกูลกวน! ไยพวกเขาถึงมาเล่า?”
มีคนด้านข้างซุบซิบว่า
คนเอ่ยว่า “เจ้าไม่รู้หรือ? ลือว่านายท่านตระกูลกวนป่วยหนัก เสาะหาหมอเลื่องชื่อทุกที่ล้วนรักษาไม่หาย! นี่น่าจะได้ยินชื่อเสียงของแม่นางหลิงเลยรีบมาขอรับรักษาเถอะ!”
หลิงอวี๋ฟังถึงตรงนี้ก็กระซิบถามหลิงหว่านอย่างแปลกใจ “ตระกูลกวนคือผู้ใด? ดูแล้วไม่เหมือนคนฉินตะวันตก!”
หลิงหว่านกลอกตาใส่นาง กล่าวไม่แยแส “สมองเจ้าประดับกระไรไว้? กระทั่งตระกูลกวนก็ไม่รู้จัก!”
“ท่านผู้เฒ่ากวนแห่งตระกูลกวนคือพี่น้องร่วมสาบานของอดีตฮองค์จีกรพรรดิ! ตระกูลกวนบริจาคเงินมหาศาลให้อดีตองค์จักรพรรดิในปีนั้น และมีส่วนสำคัญในการช่วยอดีตองค์จักรพรรดิสถาปนาอาณาจักร!”
“เดิมทีอดีตองค์จักรพรรดิคิดพระราชทานนายท่านกวนเป็นอ๋องเคียงไหล่(1) แต่ท่านกวนปฏิเสธ อดีตองค์จักรพรรดิเลยประทานเขาเผาหม่าที่ห่างจากเมืองหลวงประมาณห้าสิบลี้แก่ตระกูลกวนแทน”
“ตระกูลกวนมั่งคั่งพอ ๆ ประเทศศัตรู แม้ไม่มีคนเป็นข้าราชการในราชสำนัก แต่แค่อาศัยการถวายสดุดีแก่ราชสำนักทุกปีก็เพียงพอจะทำให้คนเทิดทูน!”
หลิงหว่านกล่าวเสียงเบาลง เอ่ยเย้ยหยันว่า “ถ้าเป็นไปได้ องค์จักรพรรดิจะสรรเสริญคุณงามความดีต่อตระกูลกวนก็ไม่เกินไปหรอก เนื่องตระกูลกวนเกื้อหนุนขุนนางนับครึ่งแห่งฉินตะวันตกแทนองค์จักรพรรดิ!”
แค่พึ่งเขาเผาหม่าลูกเดียว?
หลิงอวี๋ส่ายศีรษะ นี่ต้องมีเรื่องภายในที่หลิงหว่านยังไม่รู้อีกแน่!
ครั้นตู้ตงหงเห็นหลี่ว์เซียงกับนายท่านตระกูลกวนมาถึง พลันกระซิบต่อจางเจ๋ออย่างตื่นเต้นทันใด
“พี่จางเจ๋อเจ้าคะ คิดไม่ถึงว่าหลี่ว์เซียงกับท่านกวนก็มาด้วย!”
“หากพวกเรารีบไปให้พวกเขารักษากับแม่นางหลิงก่อนได้ ก่อนอื่นหารือเรื่องหมอตรวจกับแม่นางหลิง ต่อมาก็รักษาการป่วยไข้ท่านอาวุโสทั้งสองตระกูลหายแล้ว ผลงานก็จะเป็นของโรงหุยชุนเจ้าค่ะ!”
“หลี่ว์เซียงทรงอิทธิพลคลุมราชสำนักและปวงชน ตระกูลกวนมั่งคั่งพอ ๆ ประเทศศัตรู ถ้าพวกเขาติดหนี้ความกรุณาของเรา งั้นจะไม่ช่วยโรงหุยชุนเจริญพรวดพราดได้อย่างไรเล่าะ? ถึงคราวนั้นเรายังเปิดโรงหุยชุนทุกที่ทั่วแคว้นได้ด้วยเจ้าค่ะ!”
จางเจ๋อถูกคำพูดตู้ตงหงทำเลือดร้อนเดือดพล่าน เอ่ยอย่างตื่นเต้น
“เจ้าพูดถูก คอยข้าพบแม่นางหลิง ข้าจะรีบหารือเรื่องหมอตรวจกับนางแน่!”
หลิงอวี๋กำลังชื่นชมกระโปรงของคุณหนูใหญ่กวนอยู่ เมื่อรู้สึกว่ามีคนมองตน นางจึงเอี้ยวหัวก็ปะทะกับสายตาหลี่ว์จงเจ๋อเหมาะเจาะ
ในแววตาหลี่ว์จงเจ๋อพลันเผยรังสีเดียดฉันท์ขึ้น
ทันใดนั้นหลี่ว์จงเจ๋อเดินฝ่าฝูงชนสาวขายาวมาทางนี้
คุณชายมั่งมีรูปงามดั่งหยก ดึงดูดสายตาของทุกคนในบัดดล
“คุณชายหลี่ว์!” ตู้ตงหงเห็นสายตาเขาตรงมา
นี่คือลูกชายของหลี่ว์เซียง!
เป็นคนที่ปกตินางอยากเจอแต่ไม่ได้เจอ!
ครั้นที่นางเคยพบหน้าหลี่ว์จงเจ๋อคราแรกอยู่งานเลี้ยงวังหลวง ก็หลงใหลรูปลักษณ์อันสง่าของเขาเข้าให้แล้ว