บทที่ 200

“อืม เจ้าไม่เข้าใจ คนอื่นก็ยิ่งไม่เข้าใจเลย!”

หลิงอวี๋ยิ้มอย่างเย็นชาพลางตะโกนเรียก "หลี่ชุง!"

“อาจารย์ ข้าอยู่นี่!”

หลี่ชุงตกใจมากกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่จนมือไม้อ่อนไปหมด พอหลิงอวี๋เรียกถึงได้สติขึ้นมา

นางรีบวิ่งไปข้างหน้าพลางเอ่ย "อาจารย์ มีอะไรจะสั่งหรือเจ้าคะ!"

“ไปเอาหนูที่ข้าบอกให้เจ้าจับมามาหนึ่งตัว!” หลิงอวี๋เอ่ย

หลี่ชุงพยักหน้า แล้ววิ่งเข้าไปในโรงเหยียนหลิงทันที

หลังจากนั้นไม่นานหลี่ชุงก็ถือกรงออกมา ในนั้นมีหนูที่กระโดดไปมาอยู่หนึ่งตัว

“ให้มันเลียเลือดของคุณชายหลี่กระอักออกมาที่พื้น!”

หลี่ชุงยกหนูไปยังตำแหน่งที่คุณชายหลี่นั่งอยู่ หนูได้กลิ่นเลือดและเริ่มเลียผ่านกรงนั้น

ทุกคนต่างจ้องไปที่หนูตัวนั้น เห็นว่าหลังจากที่หนูเลียเลือด ก็เริ่มแขนขากระตุกและมีเลือดออกจากปาก

ท่าทางเช่นนั้น เหมือนกับตอนที่คุณชายหลี่ป่วยก่อนหน้านี้ทุกประการ

“ในเลือดมีพิษ!”

มีคนร้องออกมาอย่างตกใจ

หลิงอวี๋ยิ้มเบา ๆ และมองไปที่คุณชายหลี่

คุณชายหลี่มองหนูตัวนั้นอย่างงุนงง เห็นหนูกระตุกสองสามครั้ง แล้วขนของมันก็ร่วง เลือดเนื้อของมันก็ดูจางลง แขนขาของมันกระตุกแล้วก็เสียชีวิตไป

เขายังไม่ยอม ก้าวไปข้างหน้าและเขย่ากรง แต่ไม่ว่าเขาจะเขย่ากรงเยี่ยงไร หนูตัวนั้นก็กระแทกกรงไปมา ไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมาเลย

“คุณชายหลี่… ท่าทีของเขาเช่นนี้นับว่าเป็นสีหน้าสดใสก่อนตายหรือ!”

หลิงอวี๋เอ่ยถามอย่างเย็นชา

ทุกคนถึงได้เรียกสติกลับมา พอมองไป พวกเขาทั้งหมดก็ตกตะลึง

เห็นคุณชายหลี่ที่กำลังจะตายเมื่อครู่ ไม่เจ็บไม่ปวด นอกจากเนื้องอกเลือดที่น่าเกลียดนั่นแล้ว เขาก็เขย่าหนูนั่นอย่างที่ดูมีชีวิตชีวาขึ้นเป็นร้อยเท่า

มีสีหน้าสดใสก่อนตายอะไรที่ใดกัน!!

เนื้องอกเลือดนั่นแห้งแล้ว ดวงตาของคุณชายหลี่ที่ถูกปิดอยู่จนมองไม่เห็นเมื่อครู่นั้นก็ปรากฏออกมาแล้ว

ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา นี่นับว่ารักษาหายแล้วหรือว่ายังไม่หายกันนะ!

ตู้ตงหงยังคงไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น พลางเอ่ย

“พระชายาอ๋องอี้ อาการป่วยของคุณชายหลี่ยังไม่หายเลย! นับเป็นแพทย์ชั้นเซียนแบบใดกัน!”

หลิงอวี๋มองนางอย่างเยาะเย้ย พลางเอ่ยหยอกล้อ

“คุณหนูตู้ เมื่อครู่เจ้าบอกว่า ข้ารักษาคนตาย จะรายงานทางการมาจับข้ามิใช่หรือ?”