บทที่ 2036

บุรุษผู้นี้เมินเฉยต่อทุกสิ่งรอบตัวแล้วเดินตามเจ้าสำนักศึกษาจินตรงไปข้างหน้า

เมื่อตาเฒ่าประหลาดเทียนซูและเจียวหัวกับภรรยาเห็นเจ้าสำนักศึกษาจินปรากฏตัวก็ลุกยืนขึ้น เจ้าสำนักศึกษาจินเป็นที่เคารพนับถืออย่างยิ่งยวดในเมืองหลวงแดนเทพ และพวกเขาทั้งสามคนก็มิจำเป็นต้องไปทำให้เจ้าสำนักศึกษาจินขุ่นเคือง

ทั้งสามคนทักทายเจ้าสำนักศึกษาจิน สายตามองไปทางบุรุษที่สวมหน้ากากด้วยความสงสัย และรอฟังคำแนะนำจากเจ้าสำนักศึกษาจิน

เจ้าสำนักศึกษาจินเอ่ยออกมาเพียงประโยคเดียวเท่านั้น “เขาเป็นสหายของข้า พวกเจ้าเรียกเขาว่าท่านซ่งก็แล้วกัน!”

ท่านซ่ง?

ตาเฒ่าประหลาดเทียนซูดึงเปียเล็ก ๆ ที่เคราของตนอย่างมิพอใจ เขาก็แก่แล้ว ยังต้องเรียกบุรุษแปลกหน้าว่าท่านอีกหรือนี่?

หรือว่าบุรุษผู้นี้อายุมากกว่าตน?

เจียวหัวเองก็รู้สึกมิค่อยพอใจเช่นกัน ถึงอย่างไรตนก็เป็นเจ้าวังคนหนึ่ง เมื่อออกมาข้างนอกก็เป็นที่เคารพนับถือของทุกคน แต่บุรุษผู้นี้แม้แต่หน้าตาก็มิเปิดเผย จะให้ตนเรียกเขาว่าท่านหรือ?

แต่ทั้งสองคนคิดแล้วคิดอีกก็ยังคิดมิออกว่าในเมืองหลวงแดนเทพนี้มีผู้ที่มีความสามารถแก่กล้าที่สกุลซ่งด้วยหรือ

รองเจ้าสำนักศึกษาต่งเฉิงและเจ้าสำนักศึกษาจินเป็นทั้งอาจารย์และสหาย สหายของเจ้าสำนักศึกษาจินนั้นเขามิจำเป็นต้องถามที่มาก็ให้ความเคารพเช่นกัน

“เจ้าสำนักศึกษาจิน ท่านซ่ง เชิญนั่งเถิดขอรับ การประลองกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!”

จะว่าไปแล้วต่งเฉิงก็มิได้พอใจกับการประลองในวันนี้นัก เขาก็เหมือนกับท่านผู้เฒ่าเย่ ต่างก็เหยียดหยามไป่หลี่ไห่ที่รังแกผู้ที่อ่อนแอกว่า

แต่อย่างไรนี่ก็เป็นคำสั่งของมหาเทพหลง ต่งเฉิงก็มิอาจคัดค้านได้เช่นกัน

เขามองไป่หลี่ไห่ด้วยใบหน้าเคร่งขรึม แล้วเอ่ยออกมาด้วยเสียงทุ้ม “ไป่หลี่ไห่ สิงอวี๋ ออกมาข้างหน้า!”

หลิงอวี๋หายใจเข้าลึก ๆ แล้วเดินขึ้นไปอย่างสงบท่ามกลางสายตาของคนทั้งหลาย

การประลองครั้งนี้มิใช่การประลองที่ยุติธรรม นางมิรู้ด้วยซ้ำว่าต้องประลองอย่างไร และกฎเกณฑ์คืออะไร พวกเขาว่าอย่างไรก็ทำไปตามนั้นแล้วกัน!

“ศิษย์พี่หญิงยอดเยี่ยมจริง ๆ แค่ความมุ่งมั่นเช่นนั้นพวกเราก็เทียบนางมิได้แล้ว!”

เหลยเหวินเห็นใบหน้าของหลิงอวี๋สงบนิ่งราวกับน้ำ ก็พลันเอ่ยขึ้นมาอย่างชื่นชม “หากเปลี่ยนเป็นข้า อย่าว่าแต่ประลองกับไป่หลี่ไห่เลย แค่เห็นคนมาดูมากถึงเพียงนี้ข้าก็แข้งขาอ่อนยวบแล้ว!”