บทที่ 2046

ตาเฒ่าประหลาดเทียนซูยืนอยู่หน้าประตู เมื่อเห็นสิงอวี๋เหม่ออยู่ที่ตู้ยาก็ยิ้มเยาะออกมา แล้วก็อดมิได้ที่จะพูดเยาะเย้ยออกไป

“สาวน้อย มิได้มีเพียงเจ้าผู้เดียวที่รู้หลักการผสมเครื่องยาสมุนไพรหรอกนะ ดูเอาเถิด การใช้วิธีของเจ้ามาตอบกลับเจ้ามันมิได้รู้สึกดีเลยใช่หรือไม่!”

หลิงอวี๋มีอาการปวดหัวขึ้นมาเล็กน้อย แต่นางก็ยิ้มเหยียดกับการเยาะเย้ยของตาเฒ่าประหลาดเทียนซู

“เจ้าวังฉู่ หยางหงหนิงบอกวิธีนี้กับท่านกระมัง! ท่านบอกว่าข้าสามารถใช้วิธีนี้จัดการกับนางได้ แล้วข้าจะคาดมิถึงหรือว่าพวกท่านจะใช้มาจัดการกับข้าได้?”

“เจ้าวังฉู่ วันนี้ข้าจะทำให้พวกท่านรู้ว่าอะไรคือเหนือคนยังมีคน เหนือฟ้ายังมีฟ้า!”

หลิงอวี๋พูดไปก็รีบหยิบผงยาหลายชนิดออกมาผสมเข้าด้วยกัน จากนั้นก็ใส่ลงในเครื่องกลั่นง่าย ๆ ที่นางเพิ่งทำขึ้นเมื่อครู่

ตาเฒ่าประหลาดเทียนซูมองขวดยาที่ถูกสิงอวี๋เผาอยู่บนไฟด้วยความประหลาดใจ ยาหยดแล้วหยดเล่าหยดลงมาจากปากขวด และรวมเข้าด้วยกันในถ้วยยาด้านล่าง

“นี่มันหมายความว่าอะไร?”

ตาเฒ่าประหลาดเทียนซูมิเคยเห็นวิธีการปรุงยาเช่นนี้มาก่อน จึงอดมิได้ที่จะเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

เจ้าสำนักศึกษาจินมองเขาอย่างหมดคำพูด ตาเฒ่าประหลาด สามีภรรยาตระกูลเจียวและไป่หลี่ไห่ร่วมกันวางแผนกลั่นแกล้งเด็กสาวผู้นี้ แต่ตอนนี้กลับไปถามนางเรื่องวิธีการปรุงยา เขามีหน้าไปทำเช่นนั้นได้อย่างไร!

“หากท่านเรียกข้าว่าอาจารย์ ข้าก็ตอบท่านได้!”

หลิงอวี๋โต้ตอบออกมาอย่างมิเกรงใจ

ใบหน้าของตาเฒ่าประหลาดเทียนซูกระตุก ตนอายุมากกว่าเด็กสาวผู้นี้เกือบสามเท่า เขาจะเรียกนางว่าอาจารย์ได้อย่างไรกัน!

เขาจ้องมองสิงอวี๋ตาเบิกโต อาการปวดหัวของเด็กสาวน่าจะออกฤทธิ์อีกแล้ว หากนางยังมิกินยาแก้พิษ เข้าไปแขนขาก็จะกระตุก และจะหมดสติลงไปบนพื้น

ยาตัวนี้ค่อย ๆ หยดทีละหยดเช่นนี้ แล้วเมื่อไรจะเต็มเล่า!

หลิงอวี๋ปวดหัวอย่างหนัก มือไม้ก็สั่นขึ้นมาแล้ว แต่นางมิอยากแสดงความอ่อนแอต่อหน้าตาเฒ่าประหลาด นางจึงพยายามอดทนปรุงยาแก้พิษต่อ