ตอนที่ 242
บทที่ 242
September 18, 2026
จูจวินไม่ได้พูดต่อพลางดึงเถาเฉิงคุกเข่าลง ‘ตุ้บ’
“ท่านอ๋อง พวกกระหม่อมช่วยคนเลวทำผิด สมควรได้รับโทษ แม้ตายก็ไม่เสียดายพ่ะย่ะค่ะ!”
“แต่คนเหล่านี้ตายอย่างไม่เป็นธรรม! ได้โปรดท่านอ๋องสนับสนุนเพื่อพวกเขาด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ!”
แววตาเซียวหลินเทียนขรึมขึ้น เอ่ยเสียงทุ้ม “เข้าไปดูหน่อย!”
จูจวินเหยียดกายยืนถือคบเพลิงพากลุ่มคนเดินเข้าไป
ภายในเหมืองถ้ำมืดสนิท เดินไปสิบกว่าเมตรก็พบหลุมรกร้างแห่งหนึ่ง
จูจวินน้ำตาคลอเบ้าทิ้งคบเพลิงพลางเข้าไป ฝูงชนก็เห็นแสงคบเพลิงสาดส่องกองกระดูกขาวด้านล่างทันใด
มีคนหลายคนที่อยู่บนสุดยังสวมเสื้อผ้าอยู่ เห็นได้ชัดว่าตายเร็ว ๆ นี้เพิ่งถูกโยนลงไป!
“แซ่จูเพิ่งมาเหมืองได้ครึ่งปี ทว่าก่อนหน้าก็ทิ้งศพมากหลายในนี้แล้ว! นับไม่หวาดไม่ไหว!”
“ช่วงครึ่งปีนี้ โยนมาเจ็ดสิบแปดศพในเหมืองถ้ำพ่ะย่ะค่ะ!”
“คนที่มีชื่อ แซ่จูล้วนทำลงสมุดทะเบียนแล้ว คนไม่มีชื่อ แซ่จูก็ลงทะเบียนหมายเลข!”
จูจวินขบฟันกล่าว “แซ่จูสิ้นทางช่วยพวกเขาล้างแค้นแก้ไขความอยุติธรรม ทำได้แค่ใช้วิธีเช่นนี้จดบันทึกชื่อของพวกเขา หวังว่าสักวันหนึ่งจะเป็นประโยชน์!”
แม่ทัพเฉินกับอันเจ๋อที่ตามมาต่างตะลึงกับศพมหาศาล!
พวกเขามองทางเซียวหลินเทียนอย่างวิตกกังวล
หลิงอวี๋มองตะลึงตาค้างเช่นกัน หลายชีวิตโดนฝังทั้งเป็นที่นี่!
หากนางไม่ดวงดีบังเอิญพบจูจวินกับเถาเฉิงที่ยังพอมีมโนธรรม!
งั้นศพของตนคงได้อยู่ในเหมืองนี้เหมือนกัน!
หากตนไม่บังเอิญไปหมู่บ้านเยี่ยนเจียง ทั้งยังถูกส่งมาเหมืองโดยบังเอิญอีก
เซียวหลินเทียนก็จะไม่รีบพาพวกแม่ทัพเฉินมาช่วยเหมือนกัน!
อย่างนั้นเหมืองแห่งนี้ก็ยังกลืนกินชีวิตผู้บริสุทธิ์นับไม่ถ้วนต่อไป!
หลิงอวี๋มองทางเซียวหลินเทียนเช่นกัน
สมัยโบราณอำนาจจักรพรรดิสูงที่สุด หากเซียวหลินเทียนองค์ชายฐานะสูงส่งก็สิ้นวิธีแก้ไขความอยุติธรรมเพื่อคนเหล่านี้เหมือนกัน!
งั้นทั่วหล้านี้ก็ไม่มีคนสนับสนุนคนตายเปล่าเหล่านี้ได้แล้ว!
จูจวินกับเถาเฉิงก็กำลังมองเซียวหลินเทียนอย่างคาดหวัง
ความคิดของพวกเขาเหมือนกับหลิงอวี๋
หากเซียวหลินเทียนที่เป็นท่านอ๋องอี้ผู้สูงศักดิ์ทำเฉย เช่นนั้นทั่วหล้านี้ก็ไม่มีเหตุผลอะไรจะอธิบายแล้ว!