บทที่ 247

“ขั้นแรก วันนี้ข้าฝังเข็มให้ฮูหยินใหญ่ก่อน เช่นนี้จะบรรเทาอาการปวดกล้ามเนื้อนางได้!”

“แล้วข้าจะเขียนเทียบยาให้ฮูหยินใหญ่ บำบัดข้อแรกคือยารักษาสามชุด รอกินหมดข้าค่อยมาฝังเข็มนางอีก! ตรวจปรับเทียบยาตามอาการอีกที!”

“้เช่นนี้ การบำบัดรักษาข้อสาม ฮูหยินใหญ่ใส่ใจอาหารการกินอย่างต่อเนื่องก็สามารถฟื้นตัวได้แล้ว!”

หลี่ว์เซียงคือคนจริงจัง ถ้าหลิงอวี๋พูดว่าฝังเข็มทีเดียวก็ฟื้นตัวได้ เขาคงมีความสนเท่ห์อยู่ในใจ

แต่หลิงอวี๋ว่าตามเหตุผลแผนการรักษากระจ่าง ไฉนหลี่ว์เซียงจะไม่เชื่อได้เล่า!

หลี่ว์เซียงพยักหน้าพอใจ “พระชายาอ๋องอี้ ล้วนเชื่อฟังเจ้า! เจ้าว่ารักษาเช่นไรก็รักษาเช่นนั้น!”

“งั้นเชิญพวกท่านออกไปก่อน! ข้าจะฝังเข็มให้ฮูหยินใหญ่แล้ว!”

หลิงอวี๋ส่งครอบครัวหลี่ว์เซียงไป พลันหยิบเข็มเงินฝังเข็มให้ฮูหยินใหญ่

ครั้นรอหลิงอวี๋ฝังเข็มเสร็จพลางกำลังเก็บเข็มเงิน

ฮูหยินใหญ่กลับหน้าแดงก่ำกะทันหัน เรียกหลิงอวี๋

“พระชายาอ๋องอี้ เจ้ารีบออกไปช่วยเรียกลูกสะใภ้ข้าเข้ามา!”

ครอบครัวหลี่ว์เซียงรออยู่ด้านนอก หลี่ว์เซียงกำลังตำหนิหลี่ว์ฟางฟาง

หลี่ว์ฟางฟางยังเคืองหลี่ว์เซียงที่ตบตนหนึ่งฝ่ามือเมื่อครู่ ต่อหน้าเชื่อฟังแต่ลึก ๆ มิพอใจ

นางกำลังรอหลิงอวี๋รักษาท่านย่าไม่หายหาโอกาสชำระแค้นหนึ่งฝ่ามือนี้!

ทันใดนั้นทุกคนได้ยินเสียงเรียกของฮูหยินใหญ่ต่างสะดุ้งตกใจ ยังนึกว่าเกิดเรื่องพลันวิ่งเข้ามาพร้อมกัน

“ท่านแม่ เป็นกระไรไป? รู้สึกไม่สบายตัวหรือ?”

หลี่ว์เซียงตกใจหน้าซีด ก้าวไปข้างหน้าหมายตรวจสอบฮูหยินใหญ่

หลี่ว์ฟางฟางกลับตะโกนเดือดดาล “ท่านพ่อ เมื่อตะกี้ท่านไม่ฟังข้า ยืนกรานให้หลิงอวี๋รักษาท่านย่า ดูสิ! ตอนนี้หลิงอวี๋รักษาท่านย่าผิดพลาดหมดแล้ว!”

“ท่านพี่ รายงานราชการเจ้าค่ะ จำเป็นต้องจับหลิงอวี๋นักต้มตุ๋นผู้นี้วันนี้หนาเจ้าคะ!”

ฮูหยินใหญ่เห็นลูกชายกับหลานสาวมาอ้อมล้อม โมโหจนตัวสั่นทั้งร่างพลางตะคอก

“เข้ามาทำกระไรกันหมด ออกไป ๆ เหลือแม่นมจางไว้ก็พอแล้ว!”

หลี่ว์เซียงจับต้นชนปลายไม่ได้ นี่เกิดอะไรขึ้น?

หลี่ว์ฟางฟางกล่าวยิ้มหยัน “ท่านพ่อ ท่านดูสิ ท่านย่าถูกหลิงอวี๋ข่มเหงจนพูดไร้สาระแล้ว!”

ทันใดนั้นหลิงอวี๋กลับมีปฏิกิริยาขึ้น นางโน้มใกล้กระซิบสองสามประโยคข้างหูฮูหยินหลี่ว์ที่หน้าเปี่ยมความพะวง