บทที่ 26

หลิงอวี๋ไม่รู้ว่าฉินซานเป็นแม่ทัพตั้งแต่เมื่อใด!

กลับรู้มาจากความทรงจำว่า ฉินซานนั้นหลงรักหลิงอวี๋ เขาเต็มใจจะแต่งงานกับหลิงอวี๋!

ทว่าเขาและหลิงอวี๋ไม่เคยทำเรื่องที่เกินเลย!

เซียวหลินเทียนยิ่งฟัง สีหน้าก็ยิ่งไม่น่ามอง!

หลิงอวี๋ตั้งครรภ์เพียงแค่แปดเดือนก็คลอดเสี่ยวเมาออกมา เขาก็สงสัยแล้งว่าเด็กนั้นมิใช่บุตรของตน!

ทว่าเขาลอบให้คนตรวจสอบ กลับไม่พบหลักฐานใด!

เซียวหลินเทียนนำกำลังพลสู้รบอยู่ด้านนอกจึงไม่มีเวลาไปตรวจสอบให้ละเอียด

ในเวลานี้ถูกหลิงผิงเปิดเผยออกมา และก็นึกถึงฉินซานที่มาถึงแม่ทัพทหารม้า ดูแลองครักษ์ติดอาวุธของกองทัพหลวงแล้ว

ความคับข้องใจนี้เซียวหลินเทียนกลืนมันลงไปได้แล้ว

ฉินซานมีหน้าตาหล่อเหลา ครั้งนี้ออกรบสังหารศัตรูไปอย่างหาญกล้า แม่ทัพทั้งหลายต่างก็ชื่นชมเขา บอกว่าเขามีอนาคตไกล

ชายชู้ของหลิงอวี๋กลับกลายเป็นเขา?

เช่นนั้นแล้วเสี่ยวเมาเป็นลูกของฉินซานอย่างนั้นหรือ?

“หลิงอวี๋ เจ้ายังมีอะไรให้เอ่ยอีกหรือไม่?”

เซียวหลินเทียนบีบอัดคำพูดอันเย็นชาลอดไรฟันมา

หลิงอวี๋ยิ้มออกมาอย่างเรียบเฉย รู้สึกได้ว่าเซียวหลินเทียนมีความคืบหน้าแล้ว ไม่ได้ฟังคำของหลิงผิงแล้วคิดจะฆ่าจะแกงตน

อย่างน้อยเขายังยินดีที่จะรับฟังตนเองอธิบาย นี่ก็ถือว่ามีความคืบหน้าแล้วกระมัง?

“ท่านอ๋อง… ฉินซานกับข้านั้นเป็นคู่รักวัยเด็กกันจริง! เรื่องนี้คนในจวนเสนาบดีต่างก็รู้ดี! ข้าไม่อาจพลิกลิ้นได้!”

เซียวหลินเทียนเมื่อได้ยินคำนี้เข้า เส้นเลือดบนมือก็ระเบิดออกมา คิดอยากจะเหวี่ยงฝ่ามือตบหลิงอวี๋ให้ตายในคราเดียว

“เพียงแต่ ข้ากับเขานั้น เป็นเพียงแค่พี่ชายน้องสาวเท่านั้น!”

หลิงอวี๋เหลือบมองยังหลิงผิง เอ่ยออกมาอย่างหนักแน่น “ท่านอ๋องสามารถไปถามจากท่านปู่ของหม่อมฉันได้! ในปีนั้นเขาอยากให้หม่อมฉันแต่งงานกับฉินซาน! แต่หม่อมฉันมิได้ชอบเขา!”

“หม่อมฉันชอบให้เขาเป็นพี่ชาย! แต่หม่อมฉันมิได้ชอบให้เขาเป็นสามี!”

“อย่างไรแล้ว ความชอบที่หม่อมฉันมีให้เขา ไม่เหมือนกันกับที่มีให้ท่านอ๋อง

หลิงอวี๋เองก็ทำอะไรไม่ได้ สำหรับนางในยุคปัจจุบันนั้นไม่ได้ชื่นชอบเซียวหลินเทียน!

ทว่าก็ทำอะไรไม่ได้ ในเมื่อหลิงอวี๋คนก่อนนั้นชื่นชอบเขา!

ในเวลานี้หลิงอวี๋ทำได้เพียงเอ่ยความรู้สึกนี้ออกมาให้ชัดเจน

“ท่านอ๋อง หม่อมฉันตกหลุมรักท่านตั้งแต่แรกพบ! เมื่อพบท่าน หน้าข้าก็แดงขึ้น หัวใจเต้นเร็ว ตื่นเต้นเสียจนเอ่ยออกมาเป็นวาจามิได้!”

“แต่เมื่อหม่อมฉันพบฉินซาน หม่อมฉันไม่มีทางเกิดความรู้สึกเช่นนี้!”

“หม่อมฉันอยู่กับเขาเหมือนกับพี่ชายของหม่อมฉัน หลิงเสี่ยง! มิได้มีความรู้สึกใจเต้นแรง!”

“ข้าอยากแต่งงานกับท่าน! ทว่าข้าไม่มีทางอยากแต่งงานให้กับฉินซานที่เป็นเหมือนพี่ชาย!”

“เพราะฉะนั้น หม่อมฉันจึงไม่มีความสัมพันธ์ใดกับฉินซาน!”