บทที่ 271

หลิงอวี๋มองท่าทางดีใจเหลิงของหมอหลวงจางอย่างเย็นชา ตะโกนขึ้นฉับพลัน

“หมอหลวงจาง ผู้ใดบอกเจ้าว่าท่านปู่ข้าสิ้นชีพแล้ว?”

“เจ้าเป็นแพทย์แต่เอะอะก็หวังให้คนไข้ตาย เจ้าศึกษาจรรยาบรรณวิชาชีพในท้องสุนัขมาหรือไร?”

หมอหลวงจางพลันยิ้มหยันกล่าวว่า

“พระชายาอ๋องอี้ ข้าไม่ได้ภูมิปัญญาระดับสตรีอย่างเจ้า! หากรักษาคนไข้หายก็เรียกว่าหมอเก่ง”

“ทว่าเจ้ารักษาท่านอดีตเสนาบดีตายจะพูดดีอีกก็ไร้ประโยชน์!”

“ท่านอาลักษณ์หลิง เมื่อกี้คุณหนูรองเจ้าพูดถูกแล้ว หลิงอวี๋มาล้างแค้น! นางเกลียดที่ท่านอดีตเสนาบดีตัดขาดความสัมพันธ์กับนางในปีนั้น…”

“หุบปาก…”

เสียงสูงวัยหนึ่งดังขึ้นในห้อง

หมอหลวงจางยังนึกว่าตัวเองฟังผิดไป ทว่าหลิงหว่านสายตาแหลมคมเห็นท่านอดีตเสนาบดีกำลังยันกายเหยียดขึ้น

“ท่านปู่ฟื้นแล้ว!”

หลิงหว่านตะโกนลั่นตื่นเต้น พุ่งไปประคองท่านอดีตเสนาบดี น้ำตาไหลพรากหยดลง

ท่านปู่ยังรอด!

พี่หลิงหลิงช่วยชีวิตท่านปู่ไว้!

“ท่านพ่อ…”

หลิงเสียงเซิงตะลึงงันแล้วเช่นกัน พลางมองบิดาที่หมดสติอย่างงงงันเมื่อครู่ คาดไม่ถึงว่าจะเหยียดกายลุกได้แล้ว

บนหน้าหวางซืองงงันเหมือนกัน วิชาแพทย์หลิงอวี๋ไม่คิดว่าจะเลิศล้ำขนาดนี้?

วิชาแพทย์ของหลิงอวี๋เป็นผู้ใดสอนกันแน่?

หรือว่าตำราแพทย์ที่นางได้รับคำสั่งให้ตามหาในวังจะอยู่ในมือหลิงอวี๋…?

“นี่เป็นไปไม่ได้…”

หมอจางเห็นท่านอดีตเสนาบดีกำลังจ้องตนเขม็งก็พลันตกใจ

ท่านอดีตเสนาบดีมิใช่ควรจะตายแล้วรึ?

รอดมาได้อย่างไร?

สมองของหมอหลวงจางปั่นป่วนเร็วรี่ ท่านอดีตเสนาบดีรอดแล้ว เช่นนั้นแผนฆ่าท่านอดีตเสนาบดีก็ล่มเสียแล้วสิ!

นั่นมิใช่แปลว่าเขาแพ้พนันแล้วต้องไปตลาดคึกคักโขกหัวคำนับแสดงการขออภัยให้หลิงอวี๋?

เป็นไปได้อย่างไร?

นั่นมิใช่ต้องเสียศักดิ์ศรีไปหมดรึ?

ยามคับขันหมอหลวงจางคิดหาวิธีพลิกสถานการณ์ได้เร็วพลัน

“ท่านอดีตเสนาบดีฟื้นแล้ว! ยาของข้าได้ผลแล้ว!”