บทที่ 276

“หลิงอวี๋ หลิงเสียงเซิงขัดขวางเจ้าทุกทางที่จะช่วยท่านอดีตเสนาบดี เจ้าเคยคิดไหมว่าข้างในมีบางอย่างลึกลับซับซ้อน?”

จู่ ๆ เซียวหลินเทียนก็เอ่ยถาม

หลิงอวี๋ได้ยินคำถามของเซียวหลินเทียนก็ผงะไปครู่หนึ่ง

ในสมองนางยังจมอยู่กับความสงสัยเกี่ยวกับหวางซือพลันโพล่งถามว่า “เพราะเหตุใด?”

เซียวหลินเทียนเห็นหลิงอวี๋ใจลอยยังนึกว่าเพราะนางเหนื่อยจะแย่แล้ว เลยพูดอย่างอดทน

“ก่อนหน้านี้หลิงเสียงเซิงมิยอมให้เจ้ารักษาท่านปู่!”

“ก่อนหน้าข้าได้ยินมาว่า หลิงเสียงเซิงหมายจะให้หลิงเยี่ยนเป็นพระชายารองขององค์ชายเว่ย!”

“เจ้าโดนไล่ฆ่าครานี้ผู้บงการคือหานหลินที่ปรึกษาขององค์ชายเว่ย!”

หลิงอวี๋ขมวดคิ้วเลิกคิดฟุ้งซ่านตั้งใจตริตรองคำพูดของเซียวหลินเทียน

“ความหมายของท่านคือองค์ชายเว่ยมิอยากให้หม่อมฉันรักษาท่านปู่หายถึงขัดขวางทุกทาง ทีแรกก็ส่งมือสังหารหมายปลิดชีพหม่อมฉัน!”

“พบว่าฆ่าหม่อมฉันมิได้จึงส่งสัญญาณให้หลิงเสียงเซิงขัดขวางหม่อมฉันเช่นนั้นหรือ?”

“อืม ไม่งั้นเป็นลูกชายคนเดียวจะขวางคนที่ช่วยบิดาได้อย่างไร!”

เซียวหลินเทียนกำลังคิดว่า ช่วงนี้หลิงอวี๋ยังต้องมารักษาท่านอดีตเสนาบดีที่จวนเสนาบดีเจิ้นหย่วนอยู่ หวั่นนางสับสนเหมือนก่อน จึงเอ่ยเตือนนางเล็กหน่อย

“ท่านอดีตเสนาบดีจะสิ้นรอมร่อ หลิงเสียงเซิงเขาเป็นแค่อาลักษณ์ฮั่นหลินตัวเล็ก ๆ ผู้หนึ่งไร้ซึ่งอำนาจในมือผู้ใดจะสนใจเขาเล่า!”

“เจ้าช่วยชีวิตท่านอดีตเสนาบดีได้ สองสามีภรรยาหลิงเสียงเซิงจะเปลี่ยนท่าทีเอาใจเจ้าทันที!”

“เพราะเจ้าคือหมอชั้นเซียนแถมเป็นพระชายาอ๋องอี้ ยิ่งกว่านั้นคือผู้มีพระคุณช่วยชีวิตไทเฮากับท่านอ๋องเฉิง!”

หลิงอวี๋เข้าใจถ่องแท้แล้ว ความโกรธทะลักสู่หัวใจในบัดดล

เซียวหลินเทียนพูดถูก หากตนไม่มีประโยชน์หลิงเสียงเซิงจะเปลี่ยนท่าทีได้อย่างไร?

เดิมทีหลิงเสียงเซิงไร้ความผูกพันแบบพ่อลูกต่อตนเลยสักกระผีก มีแต่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์!

“หม่อมฉันเข้าใจแล้ว หม่อมฉันจะระวังเพคะ!”

หลิงอวี๋เหลือบมองเซียวหลินเทียนอย่างซาบซึ้ง เมื่อนึกถึงเรื่องหมอหลวงจาง หลิงอวี๋ก็กล่าวสับสนว่า