บทที่ 290

หลิงอวี๋ตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็พบว่าหญิงชราคนนี้เป็นตัวละครที่ร้ายกาจทีเดียว!

คำพูดนี้ของฮูหยินใหญ่กวน ไม่ใช่การหักล้างสิ่งที่ตนเองพูดไปเมื่อครู่หรือ?

สำหรับคำพูดจาเสียดสีของฮูหยินใหญ่กวนนั้น หลิงอวี๋ไม่สามารถด่ากลับไปได้ จึงทำได้เพียงแค่เงียบไว้

แต่หลิงอวี๋ใช่คนที่จะยอมเงียบอยู่ตลอดที่ไหนกัน?

หลิงอวี๋นึกถึงที่กวนอิ่งแสดงอำนาจใส่ตนเองก่อนหน้านี้ แล้วก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะ

เชิญให้ตนเองมารักษา แต่กลับไม่ให้ความเคารพตนเองเลย พวกคนที่ชอบมองว่าคนอื่นต่ำพวกนี้ หากไม่ให้นางสั่งสอนเสียหน่อย นางคงคิดว่าตนเองเป็นร้องขอจะไปรักษาเองจริง ๆ!

หลิงอวี๋นึกแล้วก็ยิ้มจาง ๆ

“ฮูหยินใหญ่หูไม่ดีหรือ? ไม่เป็นไร ข้ารู้เทคนิคการฝังเข็มที่ออกแบบมารักษาอาการหูตึงโดยเฉพาะเลย!”

“ข้าจะฝังเข็มให้ฮูหยินใหญ่ รับรองว่าฮูหยินใหญ่จะหูดีตาดีขึ้นมาทันที จะสามารถได้ยินเสียงชัดเจนแม้ว่าจะอยู่ห่างออกไปสิบจั้งก็ตาม!”

“หลิงซวน เอาเข็มเงินของข้าออกมา เอาขนาดใหญ่เลยนะ!”

หลิงซวนเปิดกล่องยาออกอย่างชาญฉลาดทันที แล้วหยิบเข็มเงินออกมาสองเล่ม!

เมื่อฮูหยินใหญ่เห็นเข้า ก็แทบจะกลัวจนหมดสติ

เข็มเงินของหมอคนอื่นยาวแค่นิ้วเท่านั้น!

แต่เข็มเงินขนาดใหญ่ของหลิงอวี๋นั้นใหญ่มากจริง ๆ!

ยาวเท่าตะเกียบ!

เข็มเงินยาวขนาดนี้หากฝังเข้าไปในหู สามารถแทงทะลุหัวได้เลย!

หลิงอวี๋หยิบเข็มเงินแล้วเดินไป ฮูหยินใหญ่ตกใจมากเม้มปาก พลางเอ่ยอย่างเร่งรีบ

“ไม่ต้องหรอก พระชายาอ๋องอี้ ข้าฝืน ๆ หน่อยก็ยังพอจะได้ยินอยู่ ไม่รบกวนให้เจ้าต้องลงมือหรอก!”