บทที่ 325

จ้าวซวนพยักหน้าหนักแน่น เมื่อเห็นว่าชิวเหวินซวงยังไม่กลับมา จึงเอ่ย

“พระชายา อย่าตำหนิข้าที่พูดมากความเลย... ข้ารู้ว่าท่านกับท่านอ๋องมีความคิดจะหย่าร้างกัน!”

“แต่ก่อนที่จะมีการหย่าร้าง ท่านยังคงเป็นพระชายาอ๋องอี้อยู่… ยามนี้ท่านอ๋องหมดสติยังไม่ฟื้น พระชายาควรแบกรับหน้าที่ของตนไว้ขอรับ!”

“อำนาจการจัดการตำหนัก พระชายาหามองเฉยมิจัดการมิได้แล้ว! แม้ว่าชิวเหวินซวงจักทำได้ดีเพียงใด แต่ถึงอย่างไรนางก็เป็นคนนอกขอรับ!”

“หากพระชายาไม่อยากให้นางอยู่ในตำหนักอ๋องอี้จริง ๆ ก็ใช้วิธีการบางอย่างเสียเถิด! ข้าจักสนับสนุนพระชายาขอรับ!”

คำพูดของจ้าวซวนทำให้หลิงอวี๋ตะลึง นางมิเคยคิดที่จะเข้าไปแทรกแซงเรื่องในตำหนักอ๋องอี้เลย!

เพราะไม่ช้าก็เร็วนางก็จะหย่าร้างกับเซียวหลินเทียนอยู่แล้ว แทรกแซงไปเช่นนี้ จะดีหรือ?

“พี่จ้าว เช่นนี้ไม่ดีหรอกกระมัง!”

หลิงอวี๋ยิ้มขมขื่นพลางเอ่ย “เจ้าก็รู้ท่าทีของท่านอ๋องที่มีต่อข้าก่อนหน้านี้! หากข้าเข้าไปแทรกแซงเช่นนี้ เขาฟื้นขึ้นมาคงมิพอใจเป็นแน่!”

หลิงอวี๋นึกถึงที่เซียวหลินเทียนเชื่อใจชิวเฮ่ามากถึงเพียงนั้น อีกทั้งชิวเฮ่าก็เป็นผู้มีพระคุณของเซียวหลินเทียนด้วย!

นางไม่อยากให้เซียวหลินเทียนตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกว่านางถือโอกาสแย่งอำนาจดูแลบ้านของชิวเหวินซวงในขณะที่เขาหมดสติ!

ยิ่งไปกว่านั้น ชิวเหวินซวงก็เป็นคนมีแผนการ หากรู้สึกว่าตนเป็นภัยต่อสถานะของนาง ไม่รู้เลยว่าจะทำเรื่องอะไร!

เวลานี้หลิงอวี๋ไม่มีเวลาไปต่อสู้กับนาง และไม่มีเวลาจัดการกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ในตำหนักด้วย นางต้องมีสมาธิในการหาทางช่วยเซียวหลินเทียน

“พระชายา...”

จ้าวซวนอยากพูดโน้มน้าวใจ แต่หลิงอวี๋ตัดบทเขาเสียก่อน

“จ้าวซวน ให้ชิวเหวินซวงดูแลต่อไปเถิด! ข้าไม่มีพลังงานมากพอที่จะจัดการดูแลตำหนักอ๋องอี้หรอก!”

“เจ้าก็รู้ว่าคนจำนวนมากในบ้านหลังนี้ล้วนเชื่อฟังชิวเหวินซวง!”

“หากข้าไปแตะต้องนาง… อย่าว่าแต่นางสู้กลับหรือไม่ เหล่าคนรับใช้จักต้องเอาเรื่องข้าแน่!”

“เจ้าให้ข้ามุ่งความสนใจไปที่การช่วยท่านอ๋องเถิด!”

จ้าวซวนได้ยินหลิงอวี๋พูดเช่นนี้ ก็รู้สึกว่ามันสมเหตุสมผล

จะทำการสิ่งใดให้เสร็จในเวลาอันสั้นก็คงไม่ได้ จุดสนใจในเวลานี้มิใช่การจัดการในตำหนักอ๋องอี้ แต่เป็นการหาทางช่วยท่านอ๋องต่างหาก