บทที่ 328

หลังจากที่หลิงอวี๋ส่งจ้าวเจินเจินกับเซียวหลินอี้กลับไปแล้ว ตำหนักอ๋องอี้ก็มีคนมาเยี่ยมอีกคน!

คราวนี้เป็นท่านอ๋องเฉิง แม่ทัพเฉินและหลี่ว์เซียง

ท่านอ๋องเฉิงกับหลี่ว์เซียงได้รับแจ้งจากแม่ทัพเฉินแล้วจึงได้รู้ว่าเซียวหลินเทียนถูกลอบสังหาร!

ทั้งสองรีบมาทันที แล้วก็พบแม่ทัพเฉินที่หน้าประตู

“แม่ทัพเฉิน เกิดเรื่องเช่นนี้ได้เยี่ยงไร?”

ท่านอ๋องเฉิงเห็นแม่ทัพเฉินก็ตะโกนด้วยความโกรธ “ไม่มีผู้ใดอยู่เหนือกฎหมายบ้านเมือง ชัดเจนถึงเพียงนี้ว่ามีคนกล้าลอบสังหารท่านอ๋อง! ความปลอดภัยของเมืองหลวงนี้มันแย่ถึงเพียงนั้นเลยหรือ?”

หลี่ว์เซียงดึงท่านอ๋องเฉิงไว้ “ท่านอ๋องเฉิงอย่าเพิ่งใจร้อน มีอะไรก็เข้าไปพูดข้างในเถิดพ่ะย่ะค่ะ!”

หลิงอวี๋ได้รับรายงานจากผู้ดูแลต้อนรับจึงรีบออกไปต้อนรับ

ท่านอ๋องเฉิงเห็นนางก็เอ่ยขึ้นอย่างกังวล “องค์ชายสี่เป็นเยี่ยงไรบ้าง? ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่?”

“ข้าได้ยินมาว่าเขาถูกแทงหลายครั้ง… โลหิตไหลอาบเต็มรถม้า… ยัง… ยังช่วยเขาได้หรือไม่?”

หลิงอวี๋ได้ยินเสียงของท่านอ๋องเฉิงสั่นด้วยความกังวล แสดงให้เห็นว่าเป็นห่วงเซียวหลินเทียนจริง ๆ

เมื่อเทียบกับการถามไถ่ที่ไม่แยแสของเซียวหลินอี้เมื่อครู่ ความเป็นห่วงของท่านอ๋องเฉิงจริงใจกว่ามาก!

เพื่อนยามยากคือเพื่อนที่แท้จริง!

หลิงอวี๋รับความรู้สึกดี ๆ นี้แทนเซียวหลินเทียน

“ท่านปู่เฉิง ไปคุยกันข้างในกันเถิดเพคะ!”

หลิงอวี๋ก้าวไปพยุงท่านอ๋องเฉิง

หลังจากเข้าไปในห้อง ท่านอ๋องเฉิงกับหลี่ว์เซียงเห็นสภาพที่น่าเวทนาของเซียวหลินเทียนก็ตกใจ

ครั้นทั้งสองได้ข่าว ยังคิดว่าเซียวหลินเทียนถูกแทงเพียงไม่กี่ครั้ง หลิงอวี๋มีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม ต้องช่วยเซียวหลินเทียนได้เป็นแน่

มีหรือจะคิดว่าจะบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่สามารถช่วยเซียวหลินเทียนได้!

“อาอวี๋ เจ้าทำอันใดมิได้เลยรึ?”

ท่านอ๋องเฉิงมองหลิงอวี๋อย่างร้อนใจ

หลิงอวี๋ทำได้เพียงเล่าเรื่องที่เซียวหลินเทียนถูกพิษออกมา และในตอนท้ายก็เอ่ย

“หม่อมฉันหามิพบว่าท่านอ๋องถูกพิษชนิดใด หากหาได้พบ หม่อมฉันจักหาทางช่วยเขาได้!”

ท่านอ๋องเฉิงเดินไปเดินมาอย่างฉุนเฉียว ต้องจัดยาให้ตรงกับโรค แต่หลิงอวี๋ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาถูกพิษชนิดใด แล้วจะช่วยเขาได้เยี่ยงไร?

แม่ทัพเฉินเวียนหัวมากเพราะการเดินไปเดินมาของท่านอ๋องเฉิง เขาเองก็อยากจะช่วยใช้สมองคิดเช่นกัน