บทที่ 343

ครั้นหลิงอวี๋ได้ยินว่าชิวเหวินซวงอยากให้ชิวเฮ่ากลับมาหัวใจก็สั่นไหว!

ชิวเหวินซวงรู้จักพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส!

ฉวยตอนเซียวหลินเทียนมิได้สติจัดการให้ชิวเฮ่ากลับ…?

แต่พอหลิงอวี๋คิดแบบนี้ก็ส่ายหน้า รู้สึกว่าความคิดนี้ของตัวเองใจแคบเกินไป!

พ่อของชิวเหวินซวงสิ้นแล้วจะให้ชิวเฮ่ากลับมาพิธีศพก็ไม่ใช่เรื่องผิด!

ชิวเหวินซวงร้องจนสองตาบวมแดง ดูแล้วก็มิใช่การเสแสร้ง

นางไม่อาจสงสัยเจตนาร้ายของชิวเหวินซวงได้แค่เพราะไม่ชอบ

“ลู่หนาน ยามนี้กำลังคนของเรามิพอ เรียกเฉาอี้กับจูเผิงกลับมาช่วยด้วยเถิด!”

เหตุการณ์ล้นหลามไม่จบทำจ้าวซวนดูแลไม่ทั่วถึง บวกกับครั้นที่เซียวหลินเทียนถูกลอบฆ่า องครักษ์ฉกาจหลายนายล้มตาย เขาจึงทำได้แค่ระดมกำลังคน

หลิงอวี๋ไม่อยากสอดมือเรื่องของตำหนักอ๋องอี้มากนักจึงนิ่งเงียบ

เมื่อเห็นหลิงซวนมาหลิงอวี๋แค่สั่งหลิงซวนเอาตั๋วเงินหนึ่งร้อยตำลึงมอบให้ชิวเหวินซวง ถือเป็นค่าเผากระดาษเงินกระดาษทองของบิดานาง

จากนั้นหลิงอวี๋ก็ทดลองต่อ นางเพาะเลี้ยงแบคทีเรียเลือดของเซียวหลินเทียน การทดลองหลายหนก่อนหน้าล้มเหลวหมด!

หลิงอวี๋ถือหลอดทดลองตริตรองบางอย่างที่ตนเลินเล่อไป

พอคิดไปครึ่งค่อนวันก็คิดไม่ออก หลิงอวี๋เลยปั่นป่วนประปราย นางออกจากห้องเดินไปเดินบนระเบียง

จู่ ๆ นางก็นึกถึงที่นายท่านกวนถูกพิษก็มีบางส่วนสืบไม่พบ

หลิงอวี๋กลับเข้าห้องทันควัน เปรียบเทียบข้อมูลจากสองกรณีพลันเริ่มปรุงยาทำให้เป็นกลาง

คราวนี้มีความก้าวหน้าขึ้น หลิงอวี๋ตรวจสารพิษสองชนิดพบ นางจิตใจฮึกเหิมอักโขพลางวิจัยต่อไป

ครั้นรอจ้าวซวนกลับมาตอนเย็นก็พบว่าหลิงอวี๋ยังเปิดไฟพลางวุ่นอยู่กับงาน

จ้าวซวนพูดโน้มน้าว “พระชายา ท่านมิได้พักผ่อนเต็มอิ่มสองวันแล้ว พักหน่อยเถิดขอรับ!”

“หากท่านล้มป่วยไปแล้วจักมีผู้ใดช่วยท่านอ๋องได้เล่า!”