บทที่ 354

หลิงอวี๋กระซิบบอกแผนของตนให้แม่นมลี่ฟัง แม่นมลี่ฟังแล้วก็ยิ้มอย่างมีความสุข

“ได้เจ้าค่ะ จักทำตามที่คุณหนูบอกเจ้าค่ะ!”

“เรื่องโง่เขลาเช่นนี้ คิดตบตาเรา เช่นนั้นเราจักตบหน้าให้ดู!”

แม่นมลี่ไปทำตามคำสั่งของหลิงอวี๋อย่างมีความสุข

หลิงซวนได้ยินเข้าก็อดหัวเราะไม่ได้พลางเอ่ย

“อาจารย์ ท่านหลักแหลมยิ่ง หากเป็นเช่นนี้เราจ่ายเงินเล็กน้อยก็สามารถยุแยงพวกเขาได้แล้ว!”

หลิงอวี๋ส่ายหัวพลางเอ่ย “แผนการนี้ทำได้แค่ทำให้พวกที่ไม่มีจุดยืนเป็นของตัวเอง บางคนหันมาหาเราชั่วคราวเท่านั้น แต่พวกที่ภักดีต่อชิวเหวินซวง พวกเขาไม่มีทางโอนอ่อนให้ง่าย ๆ เช่นนั้นหรอก!”

“มิกลัวหรอกเจ้าค่ะ อาจารย์ของเราเก่งที่สุดอยู่แล้ว ต้องจัดการพวกเขาได้อย่างแน่นอน!”

หลิงซวนเคารพนับถือหลิงอวี๋อย่างมาก นางยกย่องหลิงอวี๋อย่างร่าเริง

หลิงอวี๋มิได้มองโลกในแง่ดีเหมือนนาง หากชิวเหวินซวงกล้ามอบสิทธิ์ดูแลตำหนักไว้ให้ชั่วคราวเช่นนี้ คงต้องวางกับดักไว้ให้ตนมิน้อยแน่!

นางต้องระมัดระวัง เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา!

นางมิกลัวปัญหา แต่นางเกลียดที่ต้องรับมือกับปัญหาเหล่านี้ครั้งแล้วครั้งเล่า

เวลาของนางมีค่านัก นางมิอยากเสียเวลาไปกับคนเหล่านี้!

กระทั่งทั้งสองเดินไปถึงห้องครัว พวกแม่ครัวกำลังกินอาหารเย็นกันอยู่

หลิงอวี๋กวาดสายตามองเรือนครัว มีกันอยู่ประมาณยี่สิบคน

ตำหนักอ๋องอี้ต้องการคนช่วยในครัวจำนวนมากถึงเพียงนี้เลยหรือ?

คนที่รับผิดชอบดูแลห้องครัวคือแม่นมเกา หลิงอวี๋จำแม่นมผู้นี้ได้ ครั้นชิวเฮ่าทำให้ตนอับอาย แม่นมเกาผู้นี้นี่แหละที่เอาอาหารไม่ดีไปทำให้ตนอับอาย

หลังจากนั้น แม่นมเกากับหลิงหลานก็ร่วมกันใส่ร้ายหลิงซินว่าขโมยของ!

ก่อนหน้านี้หลิงอวี๋มิเคยมีโอกาสจัดการกับคนคนนี้ คราวนี้โอกาสมาถึงแล้ว!

“พระชายา...”

ทันทีที่แม่นมเกาเห็นหลิงอวี๋มา ก็รู้เลยว่านางมาหาเรื่อง

ไม่ทันที่หลิงอวี๋จะพูดอะไร แม่นมเกาก็ตะโกนออกมาอย่างรู้สึกผิดเสียก่อน