บทที่ 375

“เหอะ!”

“เห็นแก่หน้าพี่เจ้า ครั้งนี้ตัวข้าจักไว้ชีวิตเจ้า!”

องค์ชายเว่ยเห็นว่ากวนอิ่งจวนสิ้นใจก็นึกถึงว่าเขายังต้องการความมั่งคั่งของตระกูลกวนและผลพลอยได้ของกวนซิน พลันคลายมือออก

กวนอิ่งทรุดลงแทบเท้าองค์ชายเว่ย หายใจหอบหนักหน่วง

ในที่สุดนางก็รู้จักความหวั่นเกรง!

นางคิดมาตลอดว่าตระกูลกวนร่ำรวยเทียมแคว้น แม้แต่องค์จักรพรรดิยังต้องหวาด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงลูก ๆ ทางสายเลือดเขาเลย!

แต่นางพอเห็นนัยน์ตาจิตสังหารของเซียวหลินเยี่ยนเท่านั้! เมื่อครู่ชั่วพริบตานั้น นางเกือบคิดว่าตัวเองจะไม่รอดแล้ว!

“หญิงชั่ว เจ้ามีแค้นกับพระชายาอ๋องอี้! หมายรื้อร้านนาง เจ้าหลอกใช้ตัวข้ามิเป็นไร แต่เจ้าบังอาจร่วมมือกับองค์ชายคังตลบหลังข้า!”

เท้าข้างหนึ่งขององค์ชายเว่ยเหยียบหน้าอกกวนอิ่งพลางขยี้อย่างแรง

กวนอิ่งเจียนสลบจากความเจ็บ

ครั้นองค์ชายเว่ยนึกถึงแผนกวนอิ่งกับองค์ชายคังที่เกือบติดกับเข้าให้ พลันกล่าวอย่างน่าหวาดประหวั่น

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าเป็นพระชายาอ๋องอี้ลอบเผยเรื่องที่เจ้ากับองค์ชายคังใส่ไคล้ตัวข้า! ไม่งั้นข้าคงตกหลุมพรางพวกเจ้า!”

“ฉะนั้น ที่เจ้าประสบวันนี้เป็นเจ้าทำตัวเจ้าเอง! ตัวข้ามิฆ่าหญิงชั่วเช่นเจ้าก็ควรสำนึกบุญคุณซะ!”

องค์ชายเว่ยคิดอย่างน่ากลัวสยด เรื่องในวันนี้ตนจะเสียเปรียบมิได้ งั้นก็ให้กวนอิ่งไปปะทะกับหลิงอวี๋ต่อเถอะ!

ผู้ใดจะคิดว่า หลิงอวี๋นางหญิงชั่วผู้นั้นจะช่วยชีวิตเซียวหลินเทียนได้จริง ๆ!

หลิงอวี๋?

คิดไม่ถึงว่าจะเป็นหลิงอวี๋ส่งคนไปใส่ร้ายตนต่อองค์ชายเว่ย!

กวนอิ่งขบฟัน เดิมทีหลิงอวี๋ลอบวางแผน!

พริบตานั้นกวนอิ่งบังเกิดจิตสังหารต่อหลิงอวี๋ทันใด!

“หญิงชั่ว ตอนนี้เจ้าคือคนของตัวข้าแล้ว กลับไปรอดี ๆ อย่าดื้อ ข้าจักไปสู่ขอ!”

องค์ชายเว่ยก้มลง มือพลางลูบบนคอกวนอิ่ง

กวนอิ่งกลัวจนขนลุกซู่พลันได้ยินเขากล่าวข้างหูตนอย่างน่ากลัวสยด

“หากเจ้าทำอันใดมิควรอีก ข้าจักทำให้เจ้าตายร่างไม่ศพ!”

“หืม? เข้าใจหรือยัง?”

องค์ชายเว่ยเอ่ยเสียงเยือกเย็น มือยังคงหยุดอยู่บนคอตน!