บทที่ 407

เสียงประจบประแจงของชิวเฮ่าดังมาจากฝั่งตรงข้าม

“ฮูหยิน ใช่ว่าเรามิได้พยายามจนถึงที่สุด… แต่เรื่องราวมันไปไกลจนหาควบคุมได้ไม่แล้ว...”

“ฮูหยินมิสังเกตหรือว่าพระชายาอ๋องอี้คล้ายว่าเปลี่ยนเป็นคนละคนตั้งแต่ที่เฮยจื่อถูกทุบตี?”

“เดิมทีเหวินซวงอาจได้เข้ารับตำแหน่งพระชายาอ๋องอี้ แต่เพราะหลิงอวี๋นางถึงได้เสียโอกาสไป!”

ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยด้วยความโกรธ “นั่นไม่ใช่เพราะว่าพวกเจ้าไร้ประโยชน์! เจ้าปลิดชีพนางก็ไม่มีเรื่องเหล่านี้แล้วมิใช่หรือ?”

“ข้าจัดการดีถึงเพียงนั้น แต่พวกเจ้ากลับทำพลาดครั้งแล้วครั้งเล่า! จนเกือบทำให้ข้าเดือดร้อนไปด้วยแล้ว...”

“ฮูหยิน ยามนี้มาพูดสิ่งเหล่านี้มันไร้ประโยชน์ ฮูหยินต้องคิดหาทางว่าจักทำเยี่ยงไรให้ท่านอ๋องไว้วางใจเราอีกครั้ง!”

ชิวเฮ่าเอ่ยอย่างประจบประแจง “ฮูหยินเป็นคนฉลาดมีไหวพริบ ฮูหยินต้องมีวิธีแน่ขอรับ!”

“หากมิได้ผลจริง ๆ ก็วางยาพิษเซียวหลินเทียนซะ… ให้เขาถูกพวกเราควบคุม!”

ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยอย่างดุร้าย “สองวันมานี้เซียวหลินเทียนกับหลิงอวี๋มีความขัดแย้งกัน ใช้โอกาสนี้กำจัดหลิงอวี๋ไปเสีย!”

“หลิงอวี๋นังสารเลว ทำเราเสียเรื่องมิน้อยแล้ว หากยังเก็บนางไว้อีก จะต้องขัดขวางแผนการของเราอย่างแน่นอน!”

ผู้หญิงคนนั้นน้ำเสียงเปลี่ยนทันที พลางเอ่ย “มีความขัดแย้งในตระกูลกวน ยังมีเรื่องของเหมืองอีก เงินที่พวกเราได้รับถูกส่งไปอย่างปลอดภัยหรือไม่?”

ชิวเฮ่าหัวเราะเหอะ ๆ พลางเอ่ย “ฮูหยินมิต้องกังวล ข้าได้จัดการให้คนขนมันไปแล้วขอรับ!”

“ท่านอ๋องอี้ไม่มีทางคิดถึงได้ว่าข้าส่งไปเยี่ยงไร! ข้าซ่อนอยู่ในโลงศพของพ่อผู้เสียเปรียบของเรา!”

หลู่ชิ่งไม่สามารถควบคุมความอยากรู้อยากเห็นของเขาได้จริง ๆ เขาอยากดูให้ชัดว่าสตรีผู้นั้นเป็นใคร จะได้เตือนท่านอ๋องให้ระวัง

หลู่ชิ่งยืนเขย่งปลายเท้า ออกแรงปีนขึ้นไปดูบนกำแพง

“อืม เรื่องนี้ถือว่าทำได้ดี!”

“นี่ นี่คือยาที่ใส่ไข่หนอนกู่เข้าไป หาทางให้เซียวหลินเทียนกินมันเข้าไป รอตอนที่เขาไม่อยู่ภายใต้การควบคุมของเรา ข้าจะเร่งหนอนกู่...”

“กึก...”

หลู่ชิ่งเพิ่งจะเห็นใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นชัดเจน เสียงกึกจากเก้าอี้ใต้เท้าก็แทรกเข้ามาก่อน แล้วเขาก็ล้มลงเสียงกระทบ

แย่แล้ว!

ต้องถูกจับได้แล้วแน่นอน!

ขณะที่หลู่ชิ่งกำลังจะลุกขึ้นหนี ชิวเฮ่ากับสตรีผู้นั้นก็รีบวิ่งข้ามกำแพงมาขวางทางหลู่ชิ่งไว้

เมื่อเห็นว่าเป็นหลู่ชิ่ง สีหน้าของชิวเฮ่าก็เปลี่ยนทันที แล้วเอาดาบแทงเข้าไป

หลู่ชิ่งรีบไปชักดาบ

แต่สตรีผู้นั้นเร็วกว่าหนึ่งก้าว มีดสั้นแทงเข้าที่ท้องของหลู่ชิ่งอย่างรวดเร็ว...