บทที่ 409

“หลิงซวน เตรียมเลือด! หลิงซิน เตรียมพร้อมผ่าตัด”

หลิงอวี๋ดูออกว่าอาการของหลู่ชิ่งนั้นสาหัสมาก เสียเลือดมากเกินไป อาการบาดเจ็บก็สาหัส

นางเอ่ยกับจ้าวซวน “องครักษ์จ้าว ข้ามิสามารถรับประกันได้ว่าข้าจะสามารถช่วยหลู่ชิ่งได้ อาการของเขาสาหัสนัก… ข้าจักพยายามอย่างเต็มที่แล้วกัน!”

จ้าวซวนดูออกว่าหลู่ชิ่งอาการแย่มากแล้ว จึงพยักหน้า “พระชายา ข้าเชื่อในตัวพระชายา… พระชายาทำให้เต็มที่เถิดขอรับ!”

“เช่นนั้นก็ดี เช่นเดียวกับครั้งที่แล้ว ผู้ที่มีหมู่เลือดตรงกับหลู่ชิ่งให้มาบริจาคเลือดให้กับหลู่ชิ่งด้วย! ทำตามการจัดการของหลิงซวนเลย!”

ครั้งที่แล้วที่เซียวหลินเทียนถูกลอบสังหาร หลิงซวนได้ทำการลงทะเบียนหมู่เลือดผู้บริจาคเลือดไว้แล้ว

บัดนี้จึงนำสมุดออกมา หลิงซวนเลือกองครักษ์สองสามคนที่หมู่เลือดตรงกันกับของหลู่ชิ่งมาเจาะเลือดเพื่อเตรียมทำการถ่ายเลือด

หลิงอวี๋หยิบเครื่องมือผ่าตัดออกมาเช็ดด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อเพื่อเริ่มเตรียมตัวผ่าตัด

ครั้งที่แล้วจูเผิงกับเฉาอี้ยังมิกลับมา พอเห็นหลิงซินใช้กรรไกรตัดเสื้อผ้าของหลู่ชิ่งจึงมองหน้ากันไปมา

หลิงอวี๋หันกลับไปโดยบังเอิญ เห็นมีคนสองสามคนที่ยังอยู่ในห้อง จึงเอ่ยด้วยความโกรธ

“ออกไปให้หมด! มีคนอยู่มากมายถึงเพียงนี้จักช่วยชีวิตได้เยี่ยงไร?!”

ยังมิทันที่จ้าวซวนจะพูดอะไร จูเผิงก็ตะโกนอย่างโกรธ ๆ ขึ้นมา “พระชายาอ๋องอี้ นี่มันท่าทีอะไรกัน?”

“หรือว่าหมอรักษาคนเจ็บมิอนุญาตให้ผู้ใดเห็นอย่างนั้นหรือ? มิใช่ว่ากำลังทำอันใดที่ให้ผู้ใดเห็นมิได้หรอกหรือ!”

“องครักษ์จ้าว ยังต้องการให้ข้าช่วยอยู่หรือไม่?”

หลิงอวีมิชอบน้ำเสียงก้าวร้าวของจูเผิงเป็นอย่างมาก จึงเอ่ยถามจ้าวซวนอย่างเย็นชา

จ้าวซวนรีบเอ่ย “จูเผิงพวกเจ้าออกไปให้หมด มีเรื่องอันใดไว้คุยกันทีหลัง การช่วยชีวิตเป็นสิ่งสำคัญกว่า!”

จูเผิงจ้องหลิงอวี๋อย่างดุร้าย แล้วมองไปทางเซียวหลินเทียน

เซียวหลินเทียนมองหลิงอวี๋ แต่หลิงอวี๋หันหน้าไปอีกด้าน

เซียวหลินเทียนเอ่ยเสียงทุ้ม “เราออกไปกันเถิด!”

ลู่หนานรีบเข็นเซียวหลินเทียนออกไป พวกจูเผิงจึงทำได้เพียงเดินตามออกไป

“พระชายา โปรดช่วยหลู่ชิ่งให้ได้นะขอรับ ข้าขอร้องท่าน!”

จ้าวซวนคารวะหลิงอวี๋ก่อนที่จะเดินออกไปท้ายสุด

หลิงอวี๋ปิดประตู และเริ่มทำการผ่าตัดร่วมกับหลิงซวน

อาการบาดเจ็บที่ช่องท้องของหลู่ชิ่งนั้นลึกมากจนทะลุลำไส้ หลิงอวี๋จึงรักษาอย่างระมัดระวัง