บทที่ 510

ชิวเหวินซวงนึกถึงเรื่องเงินทหารขึ้นมาทันที

การซุ่มโจมตีที่ชิวเฮ่าหมายถึงคือเรื่องนี้ใช่หรือไม่?

หรือว่า...

เรื่องเงินทหารเป็นเรื่องโกหก สหายที่พวกเขาส่งไปปล้นเงินทหารถูกซุ่มโจมตีกันหมดแล้ว!

“เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?”

ชิวเหวินซวงตะลึงอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็เริ่มร้องไห้

ในหัวของนางรีบครุ่นคิดถึงการตอบโต้อย่างรวดเร็ว

ชิวเฮ่าบอกเป็นนัยว่าเซียวหลินเทียนสงสัยพวกเขาแล้วใช่หรือไม่?

“ท่านอ๋อง ร่างของพวกจูเผิงถูกนำกลับมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”

องครักษ์คนหนึ่งเข้ามารายงาน

เซียวหลินเทียนมองพี่น้องชิวอย่างเย็นชา พลางเอ่ยเสียงทุ้ม

“พระชายามาแล้วหรือยัง?”

“ท่านอ๋อง พระชายาได้ทำการชันสูตรพลิกศพตามที่ท่านอ๋องสั่งแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”

“หลังจากที่พระชายาตรวจแล้ว เราจักส่งศพไปที่โรงนาพ่ะย่ะค่ะ!”

องครักษ์รายงานเสร็จก็ถอยออกไป

เซียวหลินเทียนพยักหน้าเล็กน้อย เหลือบมองชิวเหวินซวงที่ยังคงร้องไห้อยู่ พลางยิ้มเย็นชา

“ชิวเหวินซวง ชิวเฮ่า ตัวข้าบอกไปแล้วว่าข้าจักตรวจสอบหาคำอธิบายให้พวกเจ้าเอง!”

ยังมิทันที่เซียวหลินเทียนจะพูดจบ หลิงอวี๋ก็เดินเข้ามาพร้อมกับเถาจื่อกับหลิงซวน

ใบหน้าของหลิงอวี๋เต็มไปด้วยความโกรธที่มิสามารถควบคุมได้ นางเอ่ยออกไปตรง ๆ โดยไม่มองชิวเหวินซวงกับชิวเฮ่า

“ท่านอ๋อง หลิงอวี๋ได้ตรวจสอบแล้ว ศพในที่เกิดเหตุมีทั้งหมดเจ็ดศพ สามีโง่ของชิวเหวินอิงเป็นคนแรกที่เสียชีวิต อาวุธสังหารคือดาบ!”

“ป้าชิวก็ถูกเฉือนหัวของนางเช่นกัน อาวุธสังหารก็เป็นดาบเช่นกัน แต่เมื่อเปรียบเทียบกับบาดแผลของสามีชิวเหวินอิงแล้ว มันมิใช่ดาบที่ใช้โดยคนคนเดียวกันเพคะ!”